T A L Y A

Talya'nın Yeni Mekanı

2011-12-27T13:16:00.000+02:00

Geçen hafta Çarşamba günü teknenin Amerika'dan beklediğim evrakları mail ile bana ulaştı. Hemen sigorta ve transitlog işlemlerini başlattım. Malum, yılbaşı gelmeden teknenin marinasını değiştirmek lazım. Bulunduğu D-Marin Göcek son derece pahalı bir marina. Planım Marmaris Yat-Marin'e gitmek. Teknenin sigorta işini her zamanki gibi Hakan ile hallettik. Transitlog hakkında fazla bir bilgim yok. İlk defa yaptıracağım. Çeşitli bilgiyi etraftan toparladıktan sonra tekneyi teslim aldığım Ecker-Yachting Volkan bey'den bu konuda yardımcı olmasını rica ettim. Özellikle de "makul bir fiyatla" vurgusunu yaptım. Volkan bey bana, İlhay bey adında kendi işlerini de yaptırdığı bir arkadaşı önerdi. Yapılacak iş teknenin Türk sularında resmi olarak dolaşabilmesi için bir transitlog çıkartmak. Göcek'e gitmeden telefonla arayıp işin ne kadar tutacağını bir sorayım dedim. Tahmin edileceği üzere bir cevap alamadım. Zaten cevap alamayınca bu işin tuzlu bir yere doğru gittiği belli oldu. Ertesi gün İlhay beyden haber geldi trasitlog hazır diye. Tekrar fiyat sordum. Aldığım cevap: "buraya gelin konuşuruz" oldu. Zaten bunu duyduktan sonra kesin olarak işin pahalıya patlayacağını anladım.

Cumartesi günü sabah 6:30 için Pegasus dan Dalaman biletlerimizi aldık. Kardeşim Alper'de benimle geliyor. Cumartesi sabahı 4:00 gibi uyandık ve hemen yola koyulduk. Saat 8:30 da Göcek D-Marin de Talya'nın başında yol için gerekli hazırlıkları yapıyorduk.Bu arada İlhay beyle yaptığımız görüşmede bana göre ödememiz gereken rakamın üç katından fazla bir rakamla karşılaşınca müthiş sinirlendim. Kabahat bende aslında, tanımadığın adamla niye böyle işlere giriyorsun. Göcek'de veya başka yerlerde aracılarla yapılan işler için bir uyarı olsun bu. Ufak alışveriş ve bazı şeyleri yoluna koyduktan sonra 10:30 gibi koltuk halatlarımızı çözdük. İstikamet Marmaris. Yaklaşık 8 saatlik yol. Hava güneşli ama oldukça soğuk. Poseidon da Fethiye körfezini çıkınca tam kafadan gelecek sert rüzgar işaret ediyor. Neyse, biz yine de bir şansımızı deneyelim dedik. Peksimet adası ve Kurtoğlu burnu arasını döndükten sonra, sert denizler ve sert rüzgar tam kafadan gelmeye başladı. Bir süre inat ettik. Yaklaşık bir saat kadar. Fakat baktık ki hava üstüne koyuyor, bizim Marmaris'e varmamız akşam karanlığa kalacak, zaten sabah dört den beri uykusuzuz, boşver dedik. Cebimizde B planımız var tabii. Rotayı Fethiye, Ece Saray marinaya çevirdik. Yaklaşık 3 saat sonra marina botu bize yerimizi gösteriyordu. Ecesaray gayet güzel bir marina. Tam Fethiye'nin ortasında. Çok merkezi bir yerde. Göcek'e çok yakın olması, çevresinde güzel koylar bulunması, Kekova, Kaş Kalkan'a olan yakınlığı, uygun fiyatı artı noktaları. Eksi tarafları ise, Fethiye limanına dökülen tatlı sular sebebiyle çok kekamoz yapması ve bir çekek yerinin bulunmaması. Ön büroya 6 ay için sözleşme yapmaya girdik. Fakat 6 ay ve bir yıl arasında öyle az fark vardı ki, değmez diyip bir yıllık sözleşmemizi yaptık.

Şimdi buradayız artık, bakalım ilerisi neler getirecek.

Zaman Geldi ve Geçti

2011-11-14T23:34:00.006+02:00

Zaman su gibi akıyor valla. Daha dün gibi: "-Yahu şu bayram gelir mi acaba?" diyorduk. Geldi de geçti bile. Tam beş gün muhteşem bir havada, Göcek'de alışmaya çalıştık yeni hanımefendiye. O da bizi olanca misafirperverliği ile ağırladı. Çok memnun kaldık birbirimizden.

Sabah erken Dalaman uçuşumuz için kalktık. Uçak 6:30 da. Herşey proglamlandığı gibi gidince, saat 8:00 gibi Göcek transferi için arabamıza binmiştik. Bu 5 günlük seyahati site komşularımız olan King ailesi ile yapıyoruz. Onlarında SIRENA adında Oceanis43 bir yelkenli tekneleri var. Tam teknemizin bulunduğu, eski Port Göcek, yeni D Marine'e girerken Selahattin'den telefon geldi. Uçağı kaçırmışlar. Bir sonraki uçakla gelecekler. Bu durumda Cumartesi'yi marinada seyir yapmadan geçirmeye karar verdik. Neyse, saat 15:00 uçağına yer bulan Selahattin'ler saat 18:00 gibi marinada oldular. Bu arada biz, onlar gelene kadar alışveriş işini tamamladık. Güzel bir akşam yemeğinden sonra uykuya daldık. Hava sabahları 23-25 derece arasında değişiyordu. Gece ise bayağı serin. Yani iki mevsimi bir arada yaşıyoruz desem yeridir.

Toplam üç geceyi sırası ile Hamam, Göbün ve Taşyaka'da geçirdik. Buraların detaylarını yazmıyorum artık. Defalarca yazıldı çizildi çünkü. Fakat ilk olarak Kasım ayında geldiğim Göcek'i mevsim olarak çok beğendim. Çok ideal rüzgar şartları, sessiz sakin koylar beni gerçekten cezbetti. Bu arada Fethiye koyunda bayağı yüksek katılımlı yarışlara da denk geldik. Ee, tekneyi deniyoruz, performansını görmemiz lazım. Bunun içinde en iyi metod kıyaslama. Biz de öyle yaptık ve hariçden gazel okuyarak katıldık yarışa. Bayağı arkadan başladık fakat 40 dakika içinde bir çok tekneyi arkada bırakmıştık bile. Teknenin yelken performansı beni fazlası ile memnun etti. Motor seyrinde ise 1000-1300 devirler arasında, parmağın ıslak şarap kadehine sürüldüğünde çıkan ses gibi bir ses oluyor. Ve volümü bayağı yüksek. Bunun sonradan "singing propeller" olduğunu anladık. Zararsız bir şey. Tekne karaya alındığında küçük bir operasyonla çözülüyor. Konu ile ilgili bilgi almak isteyenler buraya bakabilirler. Ayrıca GezginKorsanda burada, burada ve burada konu ile ilgili yazışmalar olmuştu.

Gelelim teknenin konforuna. Alabanda mutfak, 2 tuvalet, geniş salon, 3 kamara hepsi bizim için ideal. Tam konuşup hanımla aradığımız özellikler. 41feet de biz büyüklükte ve yanında misafir ile gezenler için çok iyi bir seçim. Ayrıca EckerYachting'in tekneye çok iyi baktığını da söylemem lazım. Hanım tutturmuştu "-tekneye şunu alayım, bunu alayım" diye. "-Yahu herşey var teknede bir şeye gerek yok" diyordum ama tekneyi görene kadar ikna edememiştim. Kendisi de görünce bana hak verdi. Ayrıca tekne teknik donanım olarak oldukça dolu. Benim de bu sayede çok masraf etmeme gerek kalmayacak.

Böylece bu maceranın sonuna yaklaşıyoruz. Şimdi teknenin ödemesi tamamlanacak, bayrak değişecek ve Marmaris Yat Marin'e bağlanacak. Bundan sonrası ise yaptığımız gezileri yazmak olacak inşallah.

Zaman Yaklaşıyor

2011-10-24T14:06:00.004+02:00

TALYA ile buluşma vaktimiz hızla yaklaşıyor. Önümüzdeki bayramda Göcek'de olacağız. Tekne son charter seferini bizimle yapacak. Sahibi ile yaptığımız anlaşmaya göre, bayram haftasında tekneyi bir hafta charter için teslim alıyoruz. Yelken, arma, motor, sıhhi tesisat ne varsa hepsini bu bir hafta içinde deniyoruz hatta zorluyoruz. Eğer önceden görmediğimiz bir terslik varsa, yaptığımız anlaşmaya göre kaporomuzu geri alma hakkımız var. Eğer her şey yolunda ise tekneyi teslim eder etmez işlemlere başlayıp en kısa sürede tamamlamaya çalışacağız. Umarım bayram haftası hava güzel olur da, şöyle doya doya yelken yaparız artık yeni kızımızla. Sabırsızlıkla 5 Kasım'ı bekliyoruz...

Norveç' de bir Bavaria 41

2011-09-27T13:01:00.009+02:00

Bavaria 41 Norveç'de. Tekneyi tanımak bakımından...

Videoyu izlerken lütfen ihtiyarların mutluluğuna, coğrafyanın güzelliğine, yelken yapmanın insana verdiği hazza, yakaladıkları balıkları yiyişlerine ve tabii ki tekneye dikkat ediniz ;)

Yeni TALYA

2011-09-19T17:19:00.008+02:00

Yeni teknemizi almamıza çok az bir zaman kaldı. Fakat işin garip tarafı, ilk TALYA'yı alırken duyduğum yoğunluktaki heyecanı bunda duyamadım. İnsanoğlu böyle galiba, her şeye alışıyor. Büyük heyecanlar duyuran her şey zamanla rutine oturunca o coşkusunu kaybediyor. Biz de o coşkuları yeni marinamızda, yeni rotalarımızda ve yeni heyecanlarda arayacağız. Teknenin alış hikayesini yazmadan önce görsellerine bir göz atalım:

TALYA'nın albümü:

Yeni TALYA

Ayrılık Vakti

2011-07-21T12:10:00.010+02:00

Başlık biraz hüzünlü mü oldu acaba? Evet belki, ama zaten kaçınılmaz olarak yapacaktık bunu. Madem bu işi seviyorsun, keyif alıyorsun, bir zaman gelince bunu yapıyorsun. Evet, bu yaz için yaptığımız tüm planları, her şeyi iptal ettik. Neden, çünkü ayrılık vaktimiz geldi. TALYA' mıza bizim baktığımız gibi bakacak, yelkeni sevecek, seyir yapacak, ihtiyaçlarını giderecek, uzun yol yapacak bir deniz sevdalısına devretme zamanı geldi. Ne yapıyorsun kardeşim, kız mı veriyorsun tekne mi satıyorsun denilebilir ama bunu anlamak için tekne sahibi olmak lazım. Hele yaklaşık 5 sene geçirmiş iseniz, ilk deniz tecrübelerinizi onunla yaşamış iseniz kız vermekten farkı yok.

Kısaca hikaye şöyle:

Burada da daha önce yazdığım gibi uzun yol planlarımız bu sene zirve yaptı. Talya'yı 4 arkadaş Cunda'ya getirdik. Evin önüne attığımız tonoza bağladık. Benim aklımda ufak ufak gelecek ile ilgili planlar var. Acaba tekneyi büyütme zamanı geldi mi ? Büyütürsek ne alacağız ? Nereye koyacağız falan filan. Sonunda bir cesaret ile, satalım şunu kervan yolda düzülür, hepsi hallolur, dedim kendi kendime. Sahibinden.com'a ilanı verdim. Bir de Gezgin Korsanlar'ın forumunda ilanı verdiğimi duyurdum. Hemen bir kaç telefon geldi. Fiyat sormalar, yeri ile mi demeler, indirim yok mu talepleri falan. Hep bildiğimiz satış muahbbetleri. Sonra sevgili Kamil Kurdoğlu aradı. Teknenin Cunda'da olduğunu, benim de hafta sonu orada olacağımı duyunca, tekneyi görmek için Cunda'da buluşmak üzere sözleştik. Hafta sonu Kamil bey ve eşi Emine hanım ile birlikte Cunda'da buluştuk. Evde sohbet faslımızdan sonra bota atlayıp tonozda duran Talya'ya ulaştık. Hava çok tatlı ve keyifli bir rüzgar var. Tonozumuzu bırakıp Talya ile son seferimize çıktık. Cunda'nın kanalından yavaşça süzülüp dışarıya ulaştık. Yelkenler hemen fora. Teknenin altı da temiz olduğundan nefis bir seyir. Önce Çıplak ada, sonra bir kavança ve rota Ortunç. Yaklaşık 2 saatlik bir seyirden sonra Ortunç önlerine demir attık. Son konuşmalar, son rötuşlar da orada yapıldı ve el sıkıştık. Geri dönüşümüz artık tonoza değil, Ayvalık marina'ya. Ayrılış bayağı buruk oldu. Sanki bir sevgiliye veda eder gibi. Hayat da böyle değil mi, her başlayan şey bir gün muhakkak bitiyor...

Neyse, bu faslı çok uzatmıyorum, artık önümüze bakalım. Yeni TALYA'mızı bulduk, hatta kaporosunu bile verdik. Bayram'dan sonra tüm detayları ile burada olacak.

Bozcaada - Cunda

2011-06-01T11:10:00.002+02:00

Bozcaadaya girişimiz. Mehmet Erem'in kamerasından

Harika bir yelken seyri ile geldiğimiz Bozcaada beni nedense hep heyecanlandırmıştır. Cunda'yı ne kadar seviyorsam Bozcaada'yı da o kadar severim. Çanakkale boğazından çıktığımız anda Bozcaada'ya varıyor olmak müthiş bir duygu yaratır bende. Herhalde Ege'nin büyüsü bu. Neyse, yelkenleri topladık, demiri fundaya alesta ettik ve limana girişe başladık. Ama bu sefer bir farklılık var. Çok sevgili dostum Mehmet Erem karşılayacak bizi adada. Bu isim tanıdık mı geldi ? Tabii, tanıdık olması çok normal, yan taraftaki videolarımızın yıldızıdır kendisi. Gerçekten Mehmet'i çok severim, hele o kadar uzun yoldan sonra bir dostun koltuk halatlarınızı alması anlatılır keyif değildir. Limana baktık, normalde her zaman demir atıp gireriz Bozcaada'ya. Bu sefer tonoz aldık. Yerimiz de tam Lapin teknesinin yanı. Deniz Giray'ın transferini yaptığı tekne. Onlar bizden önce varmışlar. Koltuk halatlarımızı Mehmet'e uzattık ve yerimize bağlandık. İstikamet doğru karşıdaki kafe. Soğuk içecekler, koyu sohbet, ooh var mı Ege'de olmak gibisi. Bu arada, elektrik lazım mı diyen görevlilere "-Evet" cevabı vermek çok hoşuma gidiyor. Malum buzdolabımız var ya artık...

İlerleyen saatlerde plan programımızı yaptık. Salim ve Hakan bir pansiyona geçtiler. Biz Tuncer ile teknede kaldık. Akşam yemeği klasik Lodos'da yenildi. Yine her zamanki gibi hesap biraz tuzlu ama yemekler nefis. Akşam muhabbetimizden sonra saat 06:00 da teknede buluşmak üzere Salim ve Tuncer'den ayrıldık. Tam kalenin önünde bir baktık kocaman bir düğün. Tüm ada eşrafı orada. Aklıma, Eyvah, eyvah filmi geldi. Sanırsınız filmin içindeyiz. Tabii yorgun olduğumuz için, hiç düğünün patırtısını duymadan bebek gibi uyumuşuz.

Sabah saat tam 06:00 da ekip geldi. Hemen halatlar fora edildi, tonoz bırakıldı, Deniz Giray ile vedalaşıldı ve vira bismillah...Arkasından yine bir nefis kahvaltı. İşte aşağıdaki gibi:

Nefis kahvaltımız

Hava normal halinde. Cenova ve motor marifeti ile yola devam. Ortalama hızımız yine 6kts. Bu sefer daha kısa bir seyir olacak. Yaklaşık 10 saat. Yolda Midilli'nin Skamina burnunu döndüğümüzde bir deniz molası verdik. Herkes gevşedi.

Ekip suda

Ardından Ayvalık adaları arasından Cunda'ya giriş. Zaten Balıkçı barınağında Güner abi bizi bekliyor. Güner abi aksi gibi durur ama yüreği iyidir. Yine tonozumuzu aldık. Koltuk halatlarımızı Güner abiye verdik. TALYA'mızı emniyet aldık.

Ben daha bir hafta buradayım ama Ekip dönüyor. Bizim evde güzel bir akşam çayı ardından ekibi Edremit havaalanından Bora jet ile İstanbul'a yolcu ettik.

Şimdi burada daha yapılacak işlerimiz var. Bir kere TALYA'yı evin önüne getirip bağlayacağız. Bunun için bir tonoz yapmamız lazım. Hemen adada araştırmalara başladık. Uçarı Deniz Market'in sahibi Hüsnü abi eski bir kaptan. Bekir Coşkun'un Pako'su nun tonozunu da o yapmış. Biraz sorduk soruşturduk, Hüsnü abi sonunda Cunda'lı dalgıç ve balıkçı Bekir ile tanıştırdı beni. Bir gün önce Bekir'in bir oğlu olmuş. Gözlerinin içi gülüyor. Hemen iki adet 25'er kiloluk tonoz demirlerini gösterdi bana. Artı 15 metre kadar da kalibre olmayan koca bir zincir. İkinci demir için 20kg kadar 10 luk zinciride Hüsnü abiden aldık. Bekir in teknesi ve Talya ile gidip tonozları attık. V şeklinde poyraza karşı konumlandırdık demirleri. Ardından Talya kuvetli bir tornistan ile karaman vurdu tonoz demirlerine. Bir süre sürüklenen demirler sonra tuttu ve oturdu yerine. Şamandıramızı bağladık, ardından Talya'yı tonozuna bağladık. Kıçtan da küçük bir demir biraktık ki ters rüzgarda tekne demirlerin etrafında dolanmasın ve tonozu sökmesin. Küçük botumuzu şişirdik ve oradan evimizin yolunu tuttuk.

Çarşamba günü hanım ve bizim ufaklık geldiler. Tabii ben de onlar geliyor diye tekneyi pırıl pırıl yaptım. Hanımın özel siparişleri olan bimini, buzdolabı ve minderler görücüye çıkacak. Öncesinde Ayvalık marinaya uğrayıp mazot takviyesi yaptım. Ben daha çok alacağımı beklerken 16lt mazot aldık. Sanırım servis yapan hanımın bu miktar pek hoşuna gitmedi. Birşey demedi ama yüz ifadesinden ben anladım. Tonozuma geri dönmeden ayvalık liman içinde bastım yelkenleri. Rüzgar harika esiyor, oradan buraya, şuradan karşıya yaklaşık bir buçuk saat yelkenin tadını çıkardım. Yelken için bu kadar müsait bir coğrafyada, bir elin parmakları kadar tekne görmek çok şaşırtıcı doğrusu.

Ertesi gün, eşim, Erdinç abi ve Nural abla ile hazırlıklarımızı yapıp, Çıplak adaya verdik teknemizin pruvasını. Kanalda yelkenleri bastık ve Çıplak adada fenerin arkasındaki koya kadar seyir yaptık. Sonra iyice kıyıya yaklaşıp üç metreye funda ettik demirimizi. Eşim hemen kuzineye dalıp tüm hünerlerini gösterdi ve soframız donandı.

Erdinç abi ve Nural abla

Burada epeyi bir keyiften sonra pruvamızı Ortunç'a çevirdik. Akşam kahveleri de orada içildi. Sonrasında saat 20:00 gibi evimizin önünde tonoza bağlanıp, kıyıya intikal ettik.

Haa, bu arada hanım bizim minder, bimini ve buzdolabı kombinasyonuna bayıldı.

Yola Çıktık

2011-05-28T14:17:00.022+02:00

Seyir Videomuz

Bu senenin ilk uzun seyrine başladık.

Mürettebat şöyle:

Hakan Biçen,

Salim Ertem,

Tuncer Kınıklı,

ve bendeniz,

Sabah çok erken yola çıkacağımız için tüm ekip Talya'da toplandık. Hakan zaten yan komşum. Tuncer ve Hakan Bitola'da kaldılar. Ben de Salim ile beraber Talya'da kaldım. Sabah 4:00 da çalan alarmlarımız ile uyandık. Tüm hazırlıkları tamamlamış olduğumuz için fazla oyalanmadan 4:17 gibi Fenerbahçe Marina'dan ayrıldık. Hedef Mürefte. Bu parkur çok enteresan değil. Hatta tüm güneye inişin en sıkıcı etaplarından biri. Herhangi bir aksilik veya problemimiz olmadı. Sevgili Hakan'ın getirdiği Sarıyer börekleri ve taze demlenmiş çay ile sabah kahvaltısı yapıldı. Ayrıca Salim'in enfes makarnası da öğle yemeğimizde bizleri mest etti.

Her zamanki gibi iyi bir yiyecek menüsünün ardından moraller zirve yaptı. Aşağıda da iPhone Navionics ile kayıt altına aldığımız yol güzergahımız görülüyor.

Görüldüğü gibi, geçen inişlerimize göre daha kuzeyli bir rota takip ettik. Çünkü Cuma sabah yola çıkıp Pazar öğlen Cunda'da olmayı planlıyoruz. Dolayısı ile günlük uzun etaplar yapmak durumundayız.

Akşam Mürefte'de barınağın içindeki restoranı denedik. Tekneden iner inmez yenen ve içilenler yorgunluğumuzu aldı. Ama akşam yemeği için Mürefte'nin içini tercih ettik. Hemen bir taksi ile 5-6 dakikada barınaktan kasabanın merkezine varılıyor. Bu arada bir diğer sürpriz de F.Bahçe marina'dan karşı komşum sevgili Deniz Giray ile karşılaşmak oldu. O da bir tekne transferi yapıyormuş. 50feetlik bir Jeanneau DS'yi sahipleri ile birlikte Bodrum'a indiriyordu.

Yemekler yenilip içildikten sonra çok da geç olmadan yattık. Malum dün gece 04:00 gibi uyanmışlığımız var. Gözler kendi kendine kapanıyor gibi. Tekne de düzeni kurup herkes uykuya çekildi. Sabah kalkış 05:00. Her gün bir saat uzatıyoruz. Bu gün avantajımız boğazın akıntısı. Yaklaşık 82 millik yolumuz var. Saat tam 05:20 de barınağı terk ettik. Cenovamız genellikle açık. Geniş apazdan gelen rüzgar yarım ila bir knot arasında takviye yapıyor. Gelibolu önlerinde Deniz Giray'ın transfer teknesi Lapin bize yetişti ve Bozcaada'ya doğru yoluna devam etti. Telsizle kısa bir sohbet de yaptık. Yine çok keyifli bir yol halindeyiz. Bir gün önce Hakan ve Tuncer'in mide bulantıları olmuştu ama bu gün çok daha iyi gözüküyorlar.

Bu arada insanın canı istediğinde nasıl çareler üretebileceğine küçük bir örnek; sağolsun Tuncer'in getirdiği kanyakdan, içimizi ısıtması için ikişer parmak aldık. Başta benim olmak üzere yanında canımız şamfıstıklı çikolata çekti. E, kanyak ile harika gider. Bırakın fıstıklıyı, çikolata bile almamışız. Ama bitter Sarellemiz var, bir torba fıstık da var. Salim fikri patlattı: "Fıstıklar ile Sarelle'yi karıştırıp ihtiyacımızı gideriyoruz." Hakikaten süper oldu, eline sağlık Salim'cim.

Hızla aşağı doğru yol alıyoruz. Boğazı bitirip çıktığımızda motor stop, tüm yelkenler fora ! Dümende Hakan, çok hızlı bir seyirle rotayı Bozcaada olarak tutmaya çalışıyoruz. Ama yolumuzda sığlıklar var. Bir kavança ile rotayı Akçansa fabrikaya doğru çevirdik. Bayağı bir yol aldıktan sonra bir diğer kavança ile tam Bozcaada liman girişinde yelkenleri mayna ettik. Saat 17:20. Yaklaşık 12 saatte yolu tamamladık. Düne göre çok daha az yakıt tükettik. Boğazı seyrini de genelde Rumeli tarafındaki gemilerin aşağı iniş yolunun tam ortasından yaptık. Tabii ki, yol aşağı inen gemilere kapalı idi. Sadece yukarı çıkanlar vardı. Bu bizim işimize çok yaradı, çünkü ortalarda akıntı daha fazla. Ayrıca kulağımız hep 11-12-13 ve16. telsiz kanallarında idi . Bu kanallardan 11-12 ve13 boğazdaki sektörlere ait kanallar. Zaten tehlikeli bir durum yaratsak muhakkak uyarı alırdık.

(Devam edecek)

Marangozluk İşleri ve Yeni Raflar

2011-05-27T13:16:00.000+02:00

Daha önce bahsetmiştim. Tam yola çıkacağımız gün ustalar gelecek ve yeni rafları dolaplara ve boşluklara alıştırıp yerleştirecekler diye. Tabii bende bir sıkıntı, renk tutacak mı, ustalar işi iyi yapabilecekler mi, ortalık batacak mı ve bunun gibi bir sürü sıkıntılı düşünce.

Açı Mobilya Remzi usta söz verdiği saatten bir saat sonra geldi. İlk işim, yaptığı işin Talya'daki orjinalleri ile renk uyumunu ve işçiliği kontrol oldu. Baktım hiç problem yok. İçim rahatladı.

Yaklaşık 3 saatlik bir çalışmadan sonra Talya mevcut kapasitesinin neredeyse iki katı kadar malzemeyi düzenli biçimde alabilir hale geldi. Hem de orjinal fabrikadan çıkmış gibi. Ben Remzi ustanın yaptığı işten çok memnun kaldım. Teknesinde yapılacak marangozluk işi olanların mutlaka kendilerinden fikir ve fiyat almalarını öneririm. Tabii fiyat konusunda ucuza mı yaptırdım yoksa pahalı mı tam bilemiyorum. Ama kullanılan malzeme tümü ile su kontrası. Boya, zımpara, cila işçiliği de çok iyi.

Yukarıdaki resimde arka kamarada görülen iki adet raf sonradan takılma. Orası olduğu gibi boşluk olarak duruyordu. Aynı şekilde mutfak dolapları ve diğer dolaplar da raflarla bölünüp kullanım alanları ikiye katlandı. Kısaca hiç bir sıkıntı çıkmadan bu işi bitirdik. Ayrıca kokpit minderleri de tam istediğim gibi olmuş. Hanım da görünce bayıldı. Zaten önemli olan da oydu.

Aşağıdaki resme tıklayarak diğer fotoğraflara da bakabilirsiniz:

Talya Ahşap İşçiliği

Talya Güneye Yola Çıkıyor

2011-05-26T09:41:00.008+02:00

Eveet, tüm hazırlıklarımız tamam. Teknemizin bakımları yapıldı. Talya bir kez daha Marmara, Çanakkale, Bozcaada, Cunda rotasını yapmaya hazır. Ama bir farkla. Bu kez daha güneye gideceğiz. Taa Marmaris Yalancı boğaz' a kadar. İlk etap Fenerbahçe-Cunda. Cunda balıkçı barınağında yaklaşık Ağustos'un 5' ine kadar kalacağız. Daha sonra Çeşme-Kuşadası-Turgutreis veya Didim yapıp orada bir hafta kalacağız. Sonra ailece yani eşim, ben ve oğlum 10 gün kadar TALYA ile Gökova'yı gezeceğiz. Ardından Marmaris Yacht Marin'e bağlanıp bayramı bekleyeceğiz. Bayramda da 3 tekne Hisarönü sularında olacağız. En sonunda Fenerbahçe'ye gelir miyiz yoksa orada mı kalırız bilmiyorum.

Tabii bu uzun seyahatler için TALYA'da bazı değişiklikler yaptık. En önce hanımın istekleri yerine getirildi. Önce bimini, sonra buzdolabı ve havuzluk minderleri. Bunlardan daha önceki yazılarda kısaca bahsetmiştim. Geçenlerde tekneye girip şöyle bir içeriye baktığımda, daha önce dikkatimi çekmemiş ve ihtiyacını duymamış olduğum için gözden kaçırdığım bir sürü boşluk gördüm. Hemen bu boşlukları dolaba dönüştürme fikri oluştu. öyle ya bir sürü zamanı, ailece teknede geçireceğiz. Eşya stoklamak, giysileri organize etmek sıkıntı olmamalı. Hemen kafamda planı oluşturdum. Teknenin orjinal çizgisine ve renklerine sadık kalarak, dolap yerine raflar yaptırmayı daha uygun buldum. Mesela evye altında bayağı yüksek bir dolap var ama içinde raf olmadığı için mahdut eşya alıyor. Aynısı ocak altındaki dolap için de geçerli. Bunların hepsi ortadan ikiye bölünecek. Ayrıca salonda ve arka kamaradaki büyük bölgeler de ortadan raflar ile bölünecekler. Çok miktarda eşya koyabileceğimiz estetiği bozmayan bir yapı olacak. Bu gün usta geliyor, montajı yapacak. Çok merak ediyorum nasıl olacak diye. İşin aksi tarafı çok geç karar

verdim bu işi yaptırmaya. Bu sabah saat 04:00 da yola çıkıyoruz. Böyle sıkışmış işlerden de hiç

haz etmem ama ne yapalım, bu seferlik böyle.

İlk durağımız mürefte olacak yaklaşık 83 dm.

Ardından Mürefte - Bozcaada yapıyoruz yaklaşık 80 dm.

Son olarak da Bozcaada - Cunda yaklaşık 50 dm.

İşte böyle. Teknoloji de artık blogumuzun ilk günlerindeki gibi değil. Gittiğimiz yerlerden fotoğraf ve filmler ile blogu güncel tutacağız.

Vira bismillah...

Karaya Çıkış

2011-04-29T14:24:00.005+02:00

Bu sene de TALYA karaya çıkış işini tamamlayıp bitirdi. Konunun başlangıcı, gelişmesi ve sonlanması ile ilgili GezginKorsan konusuna buradan ulaşabilirsiniz. Sağolsun, olayı baştan sona Mehmet Erem halletti. Özetle durum şu:

Karaya alınıp zehirli uygulaması ve bakım yapılması gereken tekneler bayağı ciddi rakamlar ödüyorlar. Hele bir de herhangi bir marinaya bağlanma sözleşmeniz yoksa karaya çekme atma fiyatı daha da fazlalaşıyor. Fakat her marina veya çekek yeri aynı yoğunlukta çalışmıyor. Özellikle bu az işleyen yerlere toplu halde teklif yapılırsa fiyat bayağı düşüyor. Mehmet' de bu fikri ortaya attı ve çeşitli yerler ile konuştu. En iyi teklif de Yalova Marina'dan geldi. Yaklaşık 20 küsur Gezgin Korsan teknesi Yalova için hazırlıklarını tamamladı. Fakat her tekne aynı tarihlerde uygun olmadığı için Mehmet komple Mayıs ayını içeren bir teklif aldı. Biz de grubun ilk seferinde gidecek tekneler olarak adımızı yazdırdık. Sevgili Tayfun Güler'de Fenerbahçe-Yalova hattında bana eşlik etti. Onun güncesinden de seyahatin 1. bölümü ve 2. bölümünü okuyabilirsiniz.

Sonuçta TALYA'yı bakımdan geçirdik. Son kat zehirliyi ve pervane zehirlisini kendimiz sürmek zorunda kaldık. Kendimiz derken Tayfun, Nilüfer ve ben. Sebebi de Yalova'da işi yaptırdığımız firmanın bu konuda çok iyi organize olamamasıydı. Fakat yine de Talya'yı çiçek gibi yaptık. Ama önümüzdeki sene için zehirli boya ve astar katmanlarını jelkota kadar yok edip yeni baştan yapmak gerekecek gibi.

Resimler için:

Talya Yalova Karada

Bimini

2011-04-27T10:55:00.000+02:00

Resimlerde bimini deneme amaçlı, eğreti takılmıştır.

Geçen sefer yeni buzdolabımızı tanıtmıştık. Bu sefer sıra yeni biminimizde. Önceki yazıları takip edenler hanımın"-İlle de bimini ve buzdolabı." dediğini hatırlayacaklardır. Buzdolabı işimizi hallettik. Aslında hemen bir kaç gün sonrasında da biminiyi hallettik. Önce tanıdıklardan sordum soruşturdum "-Var mı iyi bildiğiniz bir krom ustası" diye. Var diyenlerden hemen telefonları aldım. En iyi bilinen ustanın verdiği teklif 1.20 cm yüksekliğinde, TALYA'ya uygun boyutlarda bimininin krom malzemesi için (316 L, 25mm, 2mm et kalınlığı, paslanmaz kelepçeler ve bağlantı aparatları) 1,600USD istedi. Bu maliyete Sunbrella kumaşı da ilave etmek gerekiyor tabii. Haliyle maliyet çok yüksek geldi. Daha ucuz çözümler aramaya başladım. En önce teklif veren ustaya: "-316L yerine 304 krom kullanalım, ayrıca bazı yerlerdeki ölçüleri de uzun vermişim onları da ... ölçülere kısaltalım, maliyet nereye düşer" diye sordum. Aldığım cevap 1,200USD ye düşer oldu. Bu da halâ beklediğimden yukarıda. İnternetten araştırmaya ve Gezgin Korsanlar ile fikir mütaalâsına başladık. ( Buradan okuyabilirsiniz.) Derken arkadaşım Hemi ile Fenerbahçe marina F6 iskelesinde karşılaştığımda bana bazı öneriler getirdi. Bunların arasında Marintek'de satılan çok ucuz fiyatlı tentesi falan hazır alüminyum bimini dikkatimi çekti. Hemen, başka bir EGE26'ya bunu taktıklarını ve istersem gösterebileceğini söyledi. Seve seve kabul ettim ve Yakup'un teknesine gittik. Oo, baktım uygulama çok güzel olmuş. O anda kararımı verdim. Gittim hemen Marineİst Murat'dan siparişimi verdim. İki adet paslanmaz mafsal ile yerine oturttuk. Tentede ufak tefek rotüşlar ile fıstık gibi oldu. Toplam maliyet 260 TL. Sağ olasın Hemi.

Buzdolabı Bağlantısı ve Blogda Yenilik

2011-04-08T10:59:00.011+02:00

Önce buzdolabı ile başlayalım. Evvelki hafta ustamız geldi, buzdolabı bağlantılarını tam yapacak iken verdiği "-Aaa bu zemin düz değil. Kompresörün düz zeminde durması lazım, bunun altını düzleyin." beyanatı ile hafif ekşidim. Öyle ya nereden bileyim ben önceden hangi malzemenin, platformun veya ortamın gerektiğini. Daha önce böyle bir montajda bulunmamışım ki. "-Ustacım, sen her şeyi kontrol et, eksik ne varsa söyle, haftaya aynı şey tekrarlanmasın." dedim. Tabii bu arada aşağı oturma bölgesine açılması gereken, kompresörün havalanmasını sağlayacak olan menfezi de ben fark ettim. Neyse, ustayı haftaya görüşmek üzere yolcu ettik. Şimdi yapılması gereken iki şey var.

Birincisi L bir platform, üzerine kompresör yerleşecek. Yanda kabaca görüldüğü gibi. İkincisi de bu platformun önündeki düz yere menfez deliği açılacak. Ben de bu deliği açmak için panç yok, artı platformu yapmak için malzeme bilgisi de çok sağlam değil. Malzeme bilgisi dendiğinde aklıma sevgili arkadaşım Ömer Kırcal gelir. Sağ olsun telefonla aradığımda hemen projeyi oluşturdu. Ertesi gün Bauhaus'dan masif bir blok, bir yapıştırıcı ve tabancasını alarak doğru marinanın yolunu tuttuk. Geri kalan malzeme Ömer'de mevcut. Yaklaşık bir saatlik bir çalışmanın ardından L platform yerine yerleşti ve menfez için delik de açıldı. Sağolasın Ömer.

Sonra hafta sonunu beklemeye başladık ki buzdolabı ustamız yeniden gelsin. Derken Pazar oldu ve ustamız geldi. Bu sefer eksiğimiz yok. Yaklaşık iki buçuk saatlik bir çalışmanın ardından montaj bitti. Tam da istediğim gibi oldu bir aksaklık yok. Deneme çalışmasını da yaptık, iki dakikada evoparatör buz gibi oldu. Tahmin ettiğim gibi ustamız: "- Elektrik bağlantıları bizim işimiz değil, onun için elektrikçi çağırmanız gerekir." dediğinde kendi kendime "-Bu işi ben yaparım, geçiniz elektrikçiyi falan..." diye düşündüm. Tekneyi öylece bırakıp, iki üç gün sonra yeniden geldim. Teknenin içi bayağı dağılmış durumda. Elektrik işini bir an önce halledip toparlamam lazım, zira dağınıklıktan hoşlanmam. Kaportanın merdivenlerinde şöyle bir on dakika oturup düşündüm: "-Ya bu işi ben mi yapsam, yoksa bir usta çağırıp, üç beş verip yırtsam mı?" diye. Sonunda içimden gelen ses: "- Oğlum başla sen, içinden çıkılmaz bir durum olursa çağırırsın ustayı" dedi. Sese kulak verdik. Başladım ucundan çalışmaya. El attıkça ilerledim, ilerledikçe şevk arttı. Takıldığım bir noktada sevgili Erol Şar abime danıştım, yaklaşık iki saatte bir elektrikçinin yaklaşık yüzelli-ikiyüz TL isteyebileceği bir işi yüksek kalitede bir işçilikle bitirdim. Bu arada daha öne gelen elektrikçi bir ustanın pano içinde yapmış olduğu uyduruk sigorta bağlantılarını elden geçirip düzelttim.

Şimdi durum harika. Buzdolabımız 220V aldığında direk buradan besleniyor. Bağlantı kesildiğinde, ben izin vermiş isem akülerden çalışmaya devam ediyor aksi takdirde çalışmayı bırakıyor. Buzdolabı gerçekten içime sindi. Resimlerini de en kısa zamanda buraya ilave edeceğim.

Blogumuza da iki yeni ekleme yaptık. Sağ tarafta bu güne kadar çektiğimiz Pratik Denizcilik Bilgileri videolarımızın linkleri var. Linkleri tıkladığınızda direk ilgili videoya ulaşabilirsiniz.

Ayrıca en alt tarafa E POSTA İLE BLOGU TAKİP EDİN kutucuğu yerleştirdim. Bu şekilde blogda yapılan değişiklikler, anında girmiş olduğunuz e-posta adresinize iletilecek.

Buzdolabı

Aküler

2011-03-24T12:06:00.003+02:00

Geçtiğimiz Şubat ayında TALYA 4 yaşına girdi. Bizim hanımefendinin güzelliğini muhafaza edebilmesi için ne gerekirse yapıyoruz. Akülerde Talya gibi 4. yaşlarına girdiler. Ufaktan düşünmeye başlamıştım, bu aküler bir yerde su koyverebilir dikkatli olmak lazım diye. Evvelki hafta sonu sevgili Mehmet Erem, Erol Şar ve Ömer Kırcal ile bir program yaptık, Burgaz ada yolcusu olalım diye. Cumartesi günü hava nefis. Tekneye erkenden damladım. Biraz temizlik ve toparlama yapayım. İçeri adım attığımda ilk gördüğüm şey, bir önceki gelişte both şalteri açık unutmuş olmamdı. Hem de "Both" pozisyonda... Yani 2 akü de devrede. Birde üstüne hidrofor ve derinlik göstergesini de açık unutunca bir baktım her iki akü de 5V civarı gösteriyor. Tamam dedim, aküler gitti. Sonra düşünüce, musluk çalışmadığı için hidrofor da çalışmadı, e derinlik ölçer kaç amper akım çeker de aküleri bitirir dedim kendi kendime...Ama aküler 4 yaşında olduğu için artık şarj tutmakta zorlanıyorlar, ne kadar zayıf akım da olsa işi bitirdi diye düşündüm sonrasında.

Neyse yapacak fazla bir şey yok, aslında şalteri 1. veya 2. pozisyonda bıraksaydım sağlam akü ile motoru çalıştırabilirdik, şimdi öyle bir imkanımız da kalmadı. O arada Erol abi geldi, durumu hızlıca anlattım. Niyetim aynı marka ve amper de aküleri yenilemek. Erol abi muhalefet etti, "-Boşver pahalısını ucuzuna bak, hepsi aynı işi görür" dedi. Erol abinin bu konuda lafı dinlenir, hiç ikiletmeden tamam dedik. Ardından Mehmet geldi. Mehmet'de Erol abi de motorlu. "-Biz gidelim aküyü alalım sen bu trafikte bir saatten aşağı gelemezsin." dediler ve Mehmet'in motoru ile gittiler. Bu arada ben bitik aküleri söktüm ve iskeleye taşıdım. On beş dakika sonra Mehmet ve Erol abi yepyeni 100 amperlik "Mücahit" marka aküler ile geldiler. Ebatlar aynı, bizim yeni Mücahit'ler de eski DELPHI aküler gibi bakım istemiyor. Hemen monte ettik ve marşı bastık. Yeni akülerimizin fiyatı eskilerini iade etmek kaydı ile tanesi 150TL. Delphi'nin fiyatını sorduğumda ise tanesine 250TL istendi.

Sonrası malum Burgaz ada, Adakeyf restaurant ve deniz. Yine her şey çok güzeldi.

Bir sonraki yazıda ise Buzdolabımızın hikayesi var.

Buzdolabı Geldi

2011-03-16T17:10:00.007+02:00

Buzdolabı işini geçen sene araştırdığım için bu sene işi bitirmek zor olmadı. Önemli olan doğru ürünü seçmek. Doğru ürün derken de cihazların ebatları, çektikleri akım şiddeti, soğutma kapasitesi v.s gibi konular.

Yaptığım araştırmalar beni doğru ürün olarak WAECO'ya götürdü. Malum bu markanın soğutma sistemleri dünyada bayağı bilindik. Alman malı olması da güven arttırıcı bir başka unsur. Sistemimiz üç parçadan oluşuyor.

Birincisi kompresör, benim seçimim Cold Machine 55 .

Bu kompresör giriş seviyesi bir cihaz, 130 litreye kadar soğutma kapasitesi var. Ebatları da benim koymayı düşündüğüm yere uygun. İçindeki entegre kart sayesinde akü voltajı kritik seviyelere geldiğinde sistemi kapatıyor. Böylece aküleri korumuş oluyor.

İkinci parça evoparatör. Buradaki seçimim de VD-07 .

Bu evoparatör O şeklinde. Bu sayede, içine koyabileceğimiz plastik buzluklarda buz yapma şansımız oluyor. Termostatı da sisteme bağlı.

Üçüncü ve son aparatımızda sistemin güç kaynağı olan MPS50 .

Bu cihazın özelliği de 220V akım aldığında buzdolabını 220V dan besliyor. Bir şekilde şehir elektriği ile irtibat kesildiğinde hemen aküleri devreye sokup buzdolabını oradan besliyor.

Şimdi Pazar günü gelecek olan Mehmet ustayı bekliyorum. Sistemin bağlantılarını o yapacak. Böylece her daim TALYA'da soğuk içecek ve yiyecekler hazır olacak.

Bundan sonraki operasyonumuz bimini için olacak,umarım onu da bu çabukluk da halledebiliriz.

Bahar ve Planlar

2011-03-09T12:18:00.003+02:00

Mart geldi, cemreler düştü, artık büyük bir sabırsızlıkla Talya ile yapacağımız gezileri düşünür olduk. Bu sene biraz farklı uygulamalar düşünüyorum. Bunlardan birisi teknenin zehirli ve bakım için karaya alınması. Üç yıldır bu işi Kalamış Marina'da yapıyorum. Bu sefer Gezgin Korsanlar ile yaklaşık 20 teknelik bir grupla Yalova Marina'da karaya çıkmayı planlıyoruz. Hem Yalova'ya dört+dört saatlik bir seyir yaparak, hem diğer denizci arkadaşlar ile bilgi paylaşımı yaparak, Yalova'nın nispeten fiyat avantajından faydalanarak ve de yapacağımız gırgır şamatanın da cabası olacağı bir organizasyon bu.

İkinci uygulama teknede buzdolabı konusu. Bunu geçen sene organize etmiştim aslında. Ama çok gerek yok diye erteledim. Bana kalırsa hala gerek yok ama hanım bu konuda çok ısrarcı "-Soğuk su olmadan seyre çıkmam." deyip duruyor. Aslında marinadan aldığımız buzlar sayesinde soğuk suyumuz her daim oluyor ama hanımları ikna zor bildiğiniz gibi. Ayrıca bir de bimini konusu var. Bunu da daha önce inceleyip fiyat almıştım ama o da ertelenen işler arasında yerini almıştı. Bu konuda da çok ısrar var. Bakalım ne yapacağız.

Ayrıca bir plan da tekneyi biraz daha güneye indirmek ile ilgili. Malum yazları Ayvalık da güzel bir koyun içinde konaklama imkanımız var. Düşüncem o ki, sağlam bir tonoz hazırlayıp buraya atsam ve fırsat bulabildikçe Borajet ile Körfez havaalanını kullanarak Ayvalık'a vasıl olsam ve oraların tadını TALYA ile çıkarsam nasıl olur diyorum. Bir taraftan da aklım, peki İstanbul'da teknesiz ne yapacaksın diyor. Aklımın bu yarısına ne cevap vereceğimi bilemiyorum.

Zor karar valla...

Tamir Takımları 3

2011-02-16T09:10:00.005+02:00

Takımlarla ilgili üçüncü ve son bölümümüzde teknede bulunması faydalı olabilecek elektrikli aletler anlatılıyor.
Kısa zaman içerisinde yeni videolarla birlikte olacağız.

Bu videoyu HD seyredebilmek için burayı tıklayın.

Tamir Takımları 2

2011-01-15T13:41:00.006+02:00

Serimizin ikinci videosu da hazır. Umarız izleyenlere faydası olur.

Daha büyük ve HD versiyonu için burayı tıklayabilirsiniz.

Tamir Takımları

2010-12-24T00:06:00.005+02:00

Her denizcinin, tekne sahibinin teknesindeki takımlara önem vermesi gerektiğini biliyoruz. Bu konu ile ilgili 3 video hazırladık. Bunlatın birincisi yayında. Takip eden günlerde ikincisi ve üçüncüsü gelecek.

Daha büyük ve HD versiyonu için burayı tıklayabilirsiniz

İyi seyirler.

Gulet Gezimiz

2010-08-23T11:02:00.004+02:00

Sonunda şu gulet ile ilgili yazıyı yazacak ve filmi yapacak motivasyonu buldum. Hadi bakalım, umarım bu motivasyonla devam ederiz.

Geçen sene KIWI'de Arzu ve Engin:

"-Seneye muhakkak bir gulet yapalım. Çok seveceksin." diyerek Ocak ayında S.NUR adlı gulete yer ayırtmamıza vesile oldular. Guletin sahibi Salih kaptan ile görüşüldü ve ödemenin bir kısmı o tarihte yapıldı. Ve bekleyiş başladı. Tabii bende bilinmeyene karşı bir endişe:

"-Acaba ne yapacağız; zaten beş yıldızlı tatili sevmem, bu da onun deniz versiyonu değil mi; kendime nasıl meşgale bulacağım; ben yelken basmak isterim arkadaş, tar tar motorla gidemem; "

diyerek uzayan bir endişe listesi. İşin kötü tarafı bu gulet işini gerçekleştirirsek, programa göre yelken kiralamak için zamanımız da kalmıyor. Yani gulet için yelkeni feda edeceğiz !

Başladım daha önce bu işi yapmış arkadaşlardan soruşturmaya, sorduğum kişi sayısı kadar farklı fikir var. "-Senin gibi adam orada sıkılır abi, yelken ile gulet kıyas bile kabul etmez, kaptan ve ekip iyi ise çok güzel olur, meşgale bulman lazım v.s. ..."

Neyse zamanı geldi S.Nur'a vasıl olduk. Vay anasını, yelkenden sonra dev gibi geldi bana. Ön, arka, orta, kocaman mekanlar. Orada anladım olayı. Bu farklı bir iş. Deniz üzerinde konfor, hizmet, güzel yemekler v.s. Tek korkum hanımı buna alıştırırsak yelkeni beğenmez. Ufaklık da öyle. Ne yapalım bir kere tamam dedik.

Sonra zaman geçti, ben de alıştım. Bir kere mürettebat harika. Kaptan, tekne sahibi, gemici, ahçı süper insanlar. Ne dersek iki etmiyorlar. "Yelken basalım, -Tamam. Şurada duralım, -Tamam. Şuraya gidelim, -Tamam." Yemekler derseniz harika. Biz alışverişi onlara bıraktık. Tekneye gelmeden her şey hazırdı. Bize alışveriş listesini verdiler, kontrol ettik onayladık. Tekneden indiğimizde hiç bir şey artmadı, hiç bir şeyin eksikliğini de hissetmedik.

Fikrimi sorarsanız, sorumluluk almadan önünüze gelen yemekler, beş çayları, pasta börekler ile de denizcilik yapmak harika. Tabii kaptan ve ekibinin uyumlu insanlar olması, ayrıca birlikte çıktığınız arkadaşlarınızın da uyumlu insanlar olması çok önemli.

Ben vakit geçirmek için bol bol daldım. Kaptan derseniz zaten balık sevdalısı, her yerde sepet bırakıp balık aldık. Yaklaşık tüm seyahat boyunca 30kg kadar balık tuttuk. Bol bol yüzüldü, oyunlar oynandı, geceleri yıldızların altında hep dışarıda yatıldı. Yani özetle her denizci fani bunu en azından bir kere denemeli.

Aşağıdaki video görsel olarak durumu özetliyor.

2010 Gulet Gezimiz Video

2010-08-22T23:35:00.000+02:00

Bu kadar beklemeden sonra nihayet Gulet gezimizin videosunu hazırladım. YouTube yasağı kaltığı için videoyu YouTube'a yükledim. Orjinal linkinden büyük seyretmek isteyenler buraya tıklayabilirler.

Yazı ve yorumları da kısa zamanda geliyor.

İyi seyirler

Araya Konu Sıkıştırma -Yalova-

2010-07-23T14:00:00.011+02:00

Gulet konusunu buraya yazmadan önce, geçen hafta yaptığımız hafta sonu gezisinin bir değerlendirmesini yapayım dedim. Gezginkorsan'lara düşen mesajda, Setur marina'dan gelen bir davet vardı. Yalova Setur Marina'nın yapımı bitmiş. Gezginkorsan'ları hafta sonu için Yalova'ya davet ediyorlar. Biz de daveti geri çevirmedik. Yaklaşık on tekne Cumartesi günü Yalova yolunda olmak için sözleştik.

Cumartesi sabahı saat 11:00 gibi, Ömer Kırcal, Erol Şar ve ben Talya' nın bembeyaz yelkenlerini Yalova Marina önlerine kadar indirmemek üzere fora ettik. Poyraz yol boyunca hiç eksilmedi. Geniş apazdan kolayına seyirle 4,5 saatte Yalova'ya ulaştık. Yolda muhabbetimiz olağanüstü güzeldi. Yelkenler zaten trim edilmiş, Talya yolunu bilir gibi gidiyor. Kafayı sohbetten kaldırdığımızda Yalova önlerine gelmiştik. Sıcaktan bunalmış halde içeri yüzümü yıkamaya girdiğimde aynadan simsiyah marsık haline dönüştüğümü farkettim.

Marina da görevliler önceden çalışmışlar. Hangi teknenin nereye bağlanacağı belli. Hemen bizde gösterilen yere girdik. Erol abi de yol boyunca cayır cayır yanmış. Doğruca marinanın sularına bıraktı kendini. Ömer yapımına yardım ettiği, Hüsnü Helvacıoğlu'nun Kapapa adlı teknesini almaya gitti. Ben de iskelenin üzerine açtığım, kayınvalide hediyesi portatif iskemleler üstünde düşüncelere daldım. Bu arada diğer teknelerdeki mürettebat kendilerini marinanın sularında serinletti.

Marina'yı çok beğendim. Bizim Fenerbahçe Setur'dan sonra çiçek gibi geldi. Tuvaletler, duşlar tertemiz. Marina yetkililerinin ifadesine göre, Marmara'nın en ucuz marinası olacakmış. Bence dolana kadar öyle olacaktır.

Marmara'da insan kendine yakın fakat değişik albenili rotalar arıyor. Bunun en kuvvetli alternatifi Trilye rotası idi bu güne kadar. Poyrazköy de Boğaz'da seyir açısından hafta sonu için iyi bir alternatif.Buna bir de Yalova'yı eklemek gerekiyor. Rüzgar hem gelişte, hem de dönüşte çok müsait esiyor. (Poyraz ise) Bir kere 5 saat gidiş, beş saat de dönüş olmak üzere tüm yelken zevkinizi tatmin ediyorsunuz. Bir de Yalova'nın Cumartesi pazarından tekneyi doldurursanız keyfine doyulmaz. Ayrıca üstüne akşam kooperatifte balık ve mezelerle donatılmış güzel bir sofra donatırsanız (çok uygun fiyatla) , başka ne istenir bilmem. Termal kaplıcalarda banyo keyfini söylemiyorum bile.

Ertesi sabah Dogi teknesi Kerim'in Divan'da organize ettiği çok keyifli bir kahvaltı ettik. Adam başı 10 TL hesap verdik.

Dönüşte de rotayı Ömer'in yardımı ile Maltepe sahilden tuttuk. Ben genelde çakarlar ile adaların arasından geçerim. Bu rotayı yaptığım iyi oldu. Sahili seyredip seyir yapmak da ayrıca keyifli.

İstanbul'daki yatçılara Yalova rotasını mutlaka öneririm. Talya'nın bir günlük bağlanmasına Yalova Setur'da istenen ücret yaklaşık 40TL.

Bu gün Marina'nın resmi açılışını başbakan yapacaktı.

Yola çıkmadan Erol abi ve Ömer'in yardımları ile direğe çıktık ve patlayan radar reflektörümüzü yenisi ile değiştirdik.

Yalova Gezisi

Gulet

2010-07-16T13:13:00.004+02:00

Deniz üzerinde ama bu sefer 26m lik bir gulet de, çok keyifli bir hafta geçirdik.

Foroğraflar ve filmleri hazırlıyorum, tabi yazılı yorumları da.

Kısa zamanda burada olurlar.

Reflektör Patlaması

2010-06-16T10:04:00.006+02:00

Bu hafta Cumartesi günü,benim kuzenler Gökhan ve Cüneyt ile Burgaz rotasındayız. Hedef, güzel bir seyir sonrasında Adakeyf restorana yanaşıp, biraz demlenmek. Bu arada Adakeyf Fatma hanım yeni gözdemiz. Özellikle mezeler nefis.

Cüneyt Any Time adında yeni bir tekne aldı. Tekne Marmaris Netsel Marina'da. Ben de Cüneyt'e denizde olabilecek ter türlü absürdlüğü anlatıyorum. Halatlara, ıskotalara, mandarlara çok güvenme kopabilirler, ırgata çok güvenme yarı yolda bırakabilir, demire çok güvenme tarayabilir...

Bir anda güvertede bir ses BAAAM şangır şungur... Ulen nooluyo diye korkudan zıpladık.

Durum anlaşıldı, direk tepesine yakın bir noktada çarmıha bağladığım radar reflektörü bulunduğu yerden kopup güverete düşmüş ve dağılmış!

Ertesi günde çoluk çocuk yine adaya gideceğiz, allahtan kimse yokken oldu, ya birisinin kafasına düşse, hey allahım düşünmesi bile korkunç.

Kalan parçalardan güverteyi temizledik. Plastik gövde cam gibi sivri parçalara bölünmüş ama cam kadar tehlikeli dağılmamış. İçindeki metal reflektörler de ortalığa saçılmış. Hepsini toparladık ortalığı neta ettik.

Bu benim ikinci reflektör oluyor can veren. Bir öncekini burada yazmışım.

Demek ki benim bunları çarmıh tellerine tutturmamla ilgili bir problem var. Aslında plastik cırt kullanıyorum. Alt taraftan 3 adet cırt, üst taraftan da 3 adet cırt geçirmiştim. Ama demek ki bu plastik cırtların ömrü yaklaşık birbuçuk sene. Sonra sizlere ömür. Şimdi yeni ve daha etkin bir bağlama şekli bulmam lazım.

Trilye Gezisi -3-

2010-06-16T09:41:00.003+02:00

Rotamız Esenköy. Anayelken 2. camadan da basılı. Motor 2000 devir gibi çalışıyor. Hızımız da yaklaşık 4-5 knot arası. Hanımlar içeride haşat. Onları öyle görünce bizde de moral bozuk tabii. Esenköy önlerine gelince,

"-Haydi," diyoruz,

"-Biraz daha gayret, buradan sonra az kaldı, dayanın."

"-Tamam." diyorlar.

Esenköy önünden iskeleye kıvrılıp, rotamızı Sivriada'ya çeviriyoruz. Eh işte yapılacak en büyük yanlış. Be birader, zaten hava poyraz esiyor, birde gelirken neredeyse 3-4 knot akıntı vardı, ne diye o rotaya girersin. Esenköy önlerinden vur Tuzla'ya, oradan da al rüzgarı arkana, gel Fenerbahçe'ye doğru. Bu yanlışın cezasını da bayağı pahalı ödedik. Giderken neredeyse 5,5 saatte gittiğimiz yolu 10 saatten fazla sürede döndük. Sivriada önlerinde Gps hızımız neredeyse 1 knotlara düştü. Parakete de gözüken ise 4 knot. Yani altımızdan 3 knot akıntı geçiyor.

Marinaya vardığımızda bizim hanım sanki bir daha uzun yol yapmazmış gibime geldi. Ama bugün ısrarla "-Bu sene ne zaman Charter yapacağız?" sorusunu soruyor.

Deniz böyle birşey işte...

Trilye Gezisi -2-

2010-04-27T08:48:00.001+02:00

Ertesi gün hava sıcak mı sıcak, güneşli mi güneşli. Tam bir keyif günü. Biz de öyle yaptık ve Trilye'nin keyfini çıkardık. Öğleden sonra Gemlik körfezinin içine filo halinde seyir var. Öğlene kadar etrafla lak-lak yaptık. Triye'den alışveriş yaptık ve Gemlik körfezi içine filo seyrimize başladık. Aslında öğle yemeğimizi Arnavutköy'de yemeyi planlamıştık fakat körfez seyrini bitiren tekneler liman girişinde yığılıp içeri girmekte gecikince biz de rotamızı Trilye'ye çevirdik. Rüzgar çok güzel estiğinden tam arma Trilye limana kadar yelken ile yol aldık. Tekrar çıktığımız yere bağlanıp acıkmış karınları doyurmak için Liman lokantasının yolunu tuttuk. Daha önceki Trilye yazılarını okuyanlar bilir, Liman bizim favori lokantamız. Ama, o ne ? Liman kapalı. Hemen soruşturduk, Belediye ile bir problem oluşmuş, meşhur Savarona ve Liman bu yüzden kapalıymış. Biz de başka bir yere girip oturduk. Şimdi ismini hatırlamıyorum ama servis ve yemekler gayet iyi idi. Şööyle bir gevşedikten sonra ev komşularımız Selahattin'ler ve Mehmet'ler de 43 feet lik Beneteau Oceanis' leri ile geldiler. Hemen bizim masanın yanına konuşlandılar ve muhabbet devam etti.

Genel gezi resimlerine buradan ve buradan bakabilirsiniz.

Yemek işimizi hallettikten sonra yarın ki hava durumuna bir göz attım. Genelde Marmara 15-20 knots rüzgarlı olarak gözüküyor. Galiba biraz rahatsız bir yolculuk olacak. 15-20 rüzgar Bozburun önlerinde her zaman sıkıntı yaratır. Ayrıca, aklımda gelirken bizi uçuran akıntı var. Eğer devam ediyorsa yandık. Şimdi onu kazıya kazıya geri dönüş yapacağız. Hadi hayırlısı.

Gece başaltında yatıyorum. Sabah erken yola vasıl olacağız. 6:00 gibi çıkmayı düşünüyoruz. İçerinin havalanması için heçi dünden havalandırma pozisyonunda bırakmıştım. Yarın Bozburunda olabilecekler aklıma gelince hemen havalandırma pozisyonundan kapalı pozisyona aldım.

Saat 6:00 olduğunda kafamızı kaportadan çıkardık. Baktık etraf da hareketlenmeye başlamış. Hemen koltuk halatları fora edildi, demirimiz toplandı mazot takviyemiz yapılıp depo fullendi ve vira bismillah.

Sorunsuz bir buçuk saatlik bir seyir sonrası Bozburun'a yaklaştık. Bu arada kulağımız telsizde. Gezgin Korsanlar'ın şakalşmaları bilgi alışverişleri falan dinliyoruz. Derken sabah yaklaşık bizden bir saat önce çıkan iki teknenin geri döndüğü haberi geldi. Ayrıca iki tekne de Esenköy'e doğru rota tutmuş. Büyüyen denizlerle mücadele etmek istememişler. Anlaşıldı, yolda işimiz zor olacak.

Bizim ana yelken ikinci camadan da daimi olarak açık. Maksadımız dümen tutmayı ve tekne salınımını kolaylaştırmak. Tam Bozburun önlerine geldiğimizde önümüzdeki 1 mil içinde karışık koyu lacivert sular görülmeye başladı. İçeriyi mümkün olduğu kadar neta ettik. Dışarısı da neta. Mücadeleye hazırız.

Kızlar uyuyorlar , biz Engin'le havuzluktayız. Havanın sertliği önümde giden teknelerin açık olan yelkenlerinin hareketlerinden belli oluyor. Patır patır yapraklanıyorlar. Derken bizde cadı kazanına girdik. Dalgalar karmakarışık, rüzgar da tam kafadan geliyor. Biraz yol aldıktan sonra Talya baş-kıç yapmaya başladı. İrice bir dalga baş-omuzluktan geldiğinde tüm ön güverteyi aşıp diğer taraftan dökülüyor. Tam bu esnada içeriden bir ciyaklama "-Su geliyooor, çok ıslandııım."

Engin hemen içeri girdi durumu kontrol için. Ben yekedeyim bırakmam mümkün değil. Engin telaşla geldi "-Hatchden fena halde su geliyor. Ne yapacağız?" Haydaa, ne oldu acaba diye düşünüyorum. Herhalde contalar bozuldu aradan su alıyor. Ne yapalım, yapacak birşey yok. Engin'e suyun miktarına bir daha bakmasını rica ettim. Tehlike yaratacak bir durum var mı diye. Her dalgaya girişimizde çeyrek kova su geliyor dedi. Tamam bir şey olmaz, dümen tutmaya devam. Sonrasında ben de aşağıya bir göz attığımda hakikaten her yer sırılsıklam olmuştu. İşin en kötü tarafı bizim hanım da çok ıslanmış ve çok mutsuz ve üzgün bir şekilde dizlerini karnına çekmiş, istifra etti edecek bir halde kenarda oturuyordu. Onu görünce çok üzüldüm. Hemen rotayı Esenköy' e çevirip onları deniz otobüsü ile yollamaya karar verdik.

( Devam edecek )

Trilye Gezisi -1-

2010-04-26T10:57:00.006+02:00

Aşağıdaki yazıyı sevgili arkadaşım Ömer Kırcal'a adıyorum. Eğer telefonla arayıp sağlam bir fırça atmasaydı bu yazıyı yazmaya üşenecektim. Sağolasın Ömer...

Gezgin korsanlar ile her sene Yaza Merhaba etkinliği adı altında çeşitli rotalara geziler yapıyoruz. Geçen sene blogu takip edenler Marmara Adası Asmalı' ya gittiğimizi hatırlayacaklardır.

Geçen seneki etkinliğin yazısına buradan ulaşabilirsiniz.

Bu seneki rotamız Trilye oldu. Talya ile önceden iki kez daha Trilye yapmıştık. Hepsi çok keyifli seyirler idi. Tabii ki sevdiğiniz arkadaşlarınız ile filotilla halinde seyir yapmanın tadı da başka.

09/04/2010 Cuma günü tekneler üç grup halinde Trilye'ye doğru rota tuttular. İlk ve büyük grup sabah vakti çıktı. Biz işlerimizden dolayı öğleden sonra 16:30 gibi avara olduk. Son grup ise gece seyri yaparak Trilye'ye sağlimen vardı. Gidişimiz rüzgarsız motor seyri oldu. İnanılmaz bir akıntı yardımı ile beş buçuk saatte Trilye'ye vardık. Öyle ki motorun devrini 1000' e indirdiğimde bile GPS'de 5 knot hız görüyorduk. Normal motor seyrinde ise 8,5 knotlara varan hızları gördük. 7,5 ortalama ile Trilye'ye vardık. Tabi Talya'nın altı çok temiz. Boya işini falan daha yeni bitirdik. Büyük oranda hıza etkisi var.

Tabii bu durum bizi dönüş için endişelendirdi. Bu akıntı bu şekilde devam ederse dönüşümüz zor olabilir.

Trilye limana girişimiz gece oldu. Bizim korsanlar sağ olsunlar, yemeği bırakıp bize mendirek üzerinden ışıkla girişi belirttiler. Maalesef Trilye barınağa girişin fenerleri çalışmıyor.

Problemsiz şekilde gösterilen yere 40 mt zincir sererek kıçtan kara girdik. Pasarellamızı limana atıp korsanların "-Hoş geldiniz." temennileri ile karaya ayak bastık. Biraz etrafı dolaşıp, korsanlar ile merhabalaştıktan sonra Talya' da hazırladığımız yemeklere yumulduk. Yemekten sonra çaylar içildi ve uyku tulumlarımızı çekip derin bir uykuya daldık.

(Devam edecek)

İYK ve Yarış

2010-03-22T10:46:00.008+02:00

Geçtiğimiz Cumartesi ve Pazar İYK'nın "Çanakkale Şehitleri Kupası" olarak düzenlenmiş yarışı vardı. Ben de yarış ekibi arayışıma önce aile içinden başladım. Hanıma sordum: "-Olur" dedi. Oğluma sordum: "-Olur" dedi. Kayın biradere sordum o da: "-Olur" deyince ekip ummadığım kolaylıkta oluştu.

Yarışın rotası, F.Bahçe açığındaki digavsing iskelede, Kınalı ada iskelede, Burgaz ada sancakta, Heybeli ada iskelede ve bitiş.

Toplam rota 9 mil. Saat 11:00 de başlama işareti verildi. Bu arada bizim Gezgin Korsanlardan 7 tekne daha katılıyor. Rüzgar esiyor-esmiyor kıvamında. Bizim familya toplam 54 tekneyi yelken açmış görünce ortama bayıldı.. Fakat zaman ilerleyip rüzgarsızlıktan pek hareket edemeyince ekipte sıkılma emareleri başladı. Bekle bekle kıpırdamak mümkün değil. Ufak ufak F.Bahçe açıklarındaki degaussing şamandırasına doğru ilerliyoruz. Sonunda ekip pes etti ve girip içeri yattılar. Kaldım tek başıma. Gerçi yapacak fazla bir şey yok. Tam şamandırayı dönme tramolası atarken Tuğrul uyanıp yanıma geldi. Boğaz akıntısı ve rüzgarı alınca 6,5 knotlara varan süratle 15-20 dakikada Kınalıada arkalarına ulaştık. Tam adanın arkasına girdiğimizde yine rüzgar kesildi ve yapışıp kaldık. Tuğrul hariç ekip uyuyor. Derken telsizden bir anons:

"-Talya, Talya, Dogi..."

"-Dogi dinliyorum burası Talya..."

"-Abi yapıştık kaldık, ne yapalım bırakalım mı yarışı ? Turhan abi şu anda Burgazada'da, pisi balıklarını ayırtmış."

Haydaa, bu da sorulur mu bu ekip varken. Hayır dememiz mümkün değil. Tamam dedik, yarışı bıraktık. Zaten bu hızla yarışın bitiş saati olan 18:00 a da yetişemeyeceğiz. Hakem komitesine çağrı yaptık yarışı bıraktığımıza dair, ama duyan olmadı. Ben de Ekim teknesi Can'ı arayıp haber verdim. Komiteye yarışı bıraktığımızı haber vermesini rica ettim. Adaya vardığımızda Turhan abinin De Luxe teknesi koydaki tonoza bağlanmıştı. Biz de Dogi ile beraber üstüne aborda olduk.

Burgaz'da Yasemin restoranda otururken baktım telefonum çalıyor, tanımadığım bir numara:

"-Aloo, Talya teknesi Taner bey mi?"

"-Evet, buyrun?"

"-Taner bey, ben baş hakem Ahmet Atacan, yoksunuz meydanda, göremiyoruz sizi."

"-Hay allah, Ahmet bey biz yarışı bıraktığımızı Ekim teknesine bildirmiştik, telsizden ulaşamadık size."

"-Tamam Taner bey anlaşıldı".

Can herhalde yarış heyecanı ile bizim yarışı bıraktığımızı söylemeyi unuttu.

Burgazada'da Korsanlar ile yedik içtik. Bizim mürettebatın yüzü de güldü. Tuzlu bir hesap ödeyip adadan ayrıldık.

Yarış iki etaptı ama dönüş etabına mürettebat baskısı ile katılamadık.

Talya bundan sonra İYK gezgin sınıfında yarışmaya devam edecek ama mutlak mürettebat değiştirerek.

Karaya Çıktık

2010-03-20T09:49:00.003+02:00

Cengiz teknenin önünde

Bu sene biraz erken davranıp Talya'yı karaya aldım. Sezon başladığında boyama yapan ustalar işi çok şişiriyorlar. Ortalık sakinken sindire sindire zehirli boya işini halledelim dedim. Tekne karaya alındığında su hattı çizgisinin bir karış altları kekamozlu çıktı. Teknenin alt taraflarında kayda değer bir problem yok. Buna rağmen zehirli boyayı değiştirmeye karar verdim. Geçen seneler Moravia kullanmıştım. Bu sene yerli üretim olan Teknomarin'i denedim. Bakalım sonuç nasıl olacak?

Pervaneye ve saildrive kuyruğuna sürdüğüm International marka özel pervane şaft zehirlisini bu sene üçüncü defa kullanıyorum. Gerçekten çok memnunum. Pervane'de en ufak bir kekamoz oluşumu yoktu. Zaten teknenin motor hızından da belli oluyordu.

Geçen sene dümen palasının üzerine taktığım tutyalar yarıdan fazla erimişti. İyi ki takmışım yoksa palanın üzerindeki paslanmaz vidalar yine eriyecekti. Demek ki benim marinada bulunduğum yerde bir kaçak akım var. Ben karadan elektrik almadığımı göre böyle olması kuvvetle muhtemel.

Bu sene yine aynı tutyaları koydum. İşin enteresan tarafı pervanenin arkasındaki büyük tutyada herhangi bir deformasyon yok.

Bu seferki boya ve diğer uygulamalar geçen senelere göre daha çok içime sindi.

Bakalım ilerleyen zamanda sonuçları göreceğiz.

Gezgin Korsanlar

2010-03-06T21:28:00.004+02:00

Gezgin Korsan'lar harika bir işe imza attılar. İşin öncülüğünü korsanlardan Cem Gür ve Ömer Kırcal yaptı.
İşin özü şu: Herkes bir tekne sahibi olmanın maliyetlerinden falan bahseder ya, işte kazın ayağının öyle olmadığını ispatlamak. Kes-yapıştır yöntemi ile bir Grand Banks Dory imalatı. Sevgili ömer evinin bahçesini bu işe açtı. Cem Gür' de tecrübe ve bilgisini ortaya koydu. Diğer korsanlarda birer aletin ucundan tutup imece usülü işlemin tamamlanmasına yardımcı oldular.
Valla son halini ben görmedim ama bir haftaya kalmadan bitti galiba.
Konu ile ilgili detayları buradan takip edebilirsiniz.

Lodos Seyri

2010-02-22T15:58:00.003+02:00

Günlerden Pazar. Evde oturuyorum. İçimde fena halde teknede olma dürtüsü var. Saat 13:30 gibi evdeki işleri toparlayıp tekneye doğru yollanıyorum. Hava raporları hafta sonunu kuvvetli Lodos veriyor. Benim de uzun zamandır beklediğim haber bu. Marinaya doğru giderken Mehmet'i arıyorum. "-Teknede bir kişiye daha yerin var mı?" diye soruyor. Olmaz mı.

Ben Mehmet'den yarım saat önce teknede oluyorum. Tüm F6 iskelesi sakinleri orada. Cengiz, Can, Hüsne, Umut. Ayrıca Cengiz'in teknesinde de misafirler var. Tam bir şamata. Can sert havayı bulunca dayanamayıp çıkmış. Şöyle bir Moda'ya kadar gidip gelmiş. Ama bu arada sırılsıklam olmuş. "-Valla teknenin burnu dalgaların içinde gidiyordu." diye beni uyardı.

Mehmet'de 14:00 gibi iskelede olunca tüm hazırlıkları tamamladık. Anayelkene ikinci camadan vuruldu, basılmaya hazır durumda. Rüzgar marina içinde bile sert, Talya' ya sancak taraftan bindiriyor. İskelemde komşum Hüsne'nin Scorcher'i var. Çıkarken rüzgarın tekneyi iskele tarafa yapıştırmaması için sancak komşumdan bir açmaz alıyor ve hemen fırlayıp çıkıyoruz. Marinanın hemen çıkışına yakın, yeni Nazenin V'in önünde camadanlı anayelken ve camadanlı cenovayı basıp motoru kapatıyoruz. Talya rüzgarı iskeleden alıp ok gibi Moda istikametine doğru fırlıyor. Dalgalar koy içinde iki metre civarında. Moda iskelenin önlerinden bir tramola ile pruvamızı Yassıada'ya çeviriyoruz. Talya dalgaları eze eze orsa seyrine başlıyor. Keyifler çok gıcır. Denize bakıyorum bir biz varız, bir de İtalyanların kullandığı bir yelkenli. ( sonradan öğrendim İtalyan olduklarını ). Mehmet ile dalga yüksekliği tahminleri yapıyoruz. Bazılarını *yarma* diye adlandırıyorum. Hakikaten ikibuçuk - üç metre civarındalar. Talya bana mısın demeden hepsinin üzerinden kayıp gidiyor. İşin enteresan tarafı fazla serpinti de almıyoruz. Belki de Talya'nın borda yüksekliğinden. Yaklaşık 2 saat Mehmet ile bu denizin keyfini çıkarıyoruz. O da özlemiş, Lotus Bebek'de bağlı olduğundan beri tam olarak yelkene çıkamıyor.

Sonrasında sancak tramola ile dönüşe geçiyoruz. Önce biraz orsa sonra da geniş apaz, yelkenler laçka. Bu şekilde marinanın ağızına geliyoruz. İçeri girmek için bir kavança ve gezi sona erdi.

Yine Nazenin'in önünde anayelken mayna ediliyor. Yüzler gülüyor. F6 daki yerimize baştan kara giriyoruz. Çapanın bağlı olduğu makarada bir somun düşmüş, onu yerine monte edebilmek için ayağımızın karada olması gerkiyor.

Bu haftayı bu şekilde yelken dolu geçirdik. Sezon da yaklaşıyor. darısı önümüzdeki günlere.

Yapılanlar ve Yeni Sezon

2010-02-15T13:29:00.016+02:00

Daha öncede yazmıştım. Bir tanıdığıma TALYA'nın yekesinin verniklemesini yaptırmıştım diye. Fakat sonuç iyi olmamıştı. Çünkü yapan normal mobilyacı idi. Daha sonra Gezgin Korsan'lar dan sevgili Ömer Kırcal: "-Ben bunu yaparım sana." dedi. Hakikaten de dediğini yaptı. Yeke ilk yapıldığı günden daha güzel bir görünüme kavuştu. Ömer'in bu mahareti nereden geliyor derseniz, kendisi teknesini tek başına yapıyor. Burayı ve burayı tıklayarak, kendisinin Gezgin Korsan'da yayınlanan tekne yapım hikayesi ile ilgili yazılara ulaşabilirsiniz.

Ayrıca Erol Şar, Mehmet Erem ve Ömer tekneye geldiklerinde normal bir oturum olmaz. Hemen gözler sağı solu tarar, teknede eksik gedik, yapılacak bir iş varmı diye. Geçen sefer yine öyle oldu. Baktılar Talya'da yapılacak pek iş gözükmüyor, küsüp oturdular. Birden Ömer bir cingözlük yapıp vinçleri çevirdi. Vinçten gelen orjinal çınlama sesinin tonunu biraz fazla bulunca, hemen haykırdı: "-Tamam buldum ne yapacağımızı. Vinçleri yağlıyoruz." Yahu durun, etmeyin, oturup iki lakırdı laf edelim demeye kalmadı, nereden çıktığını anlamadığım bir gres kutusu ortada bitiverdi. Vinçler söküldü, içleri temizlendi ve bu özel gresle iyice yağlandı. Sanırım arabaların fren sistemlerinde kullanılan, suya dayanıklı özel bir gresmiş. 15 dakika sonra tekrar teknenin güvertesi, vinçleri yağlanmış bir şekilde huzura kavuştu.

Tabii bu arada güverte muhabbeti bitince Burgaz'a yaptığımız gece seferlerimiz de var. Her birisi ayrı bir tat, ayrı bir keyif.

Bu sene charter tekne kiralamak yerine Talya ile güneye inmek gibi bir düşüncem var. Ama doluya koyuyorum olmuyor, boşa koyuyorum dolmuyor. Zaman, hanım ve oğlanın durumu, Talya'yı tüm sezon güneyde barındırma ve bir sürü cevap bekleyen soru. Birde üzerine Muğla valiliğinin getirdiği mavi kart uygulaması. Ayrıca charter tekne kiralasak da, bu firmaların mavi kart uygulaması karşısında ne yapacakları henüz belli değil.

*Küba konulu yazının fotoğraf albümünde bir sorun olmuş. Sorunu düzelttim. Buradan albüme ulaşabilirsiniz.

**Yukarıda konu edilen yeke ve gres yağının markası ile ilgili fotoğraflara aşağıdaki resmi tıklayıp ulaşabilirsiniz.

Yeke Tamiratı

Güncellemeler

2010-01-21T12:53:00.003+02:00

TALYA'yı alalı 3 yıl oldu. Tabii blogu yazmaya başlayalı da... Bu 3 yıl boyunca mümkün olduğunca her hafta blogu güncelledim. Ama artık konuların kendilerini tekrar etmesinden çekiniyorum. Fakat kaçınılmaz olarak durum böyle oluyor. Bu yüzden eskisi kadar sıklıkla güncelleme yapamıyorum. Yani her hafta Burgaz'a gittik yemek yedik geldik ya da Fenerbahçe-Midilli-Ayvalık yaptık yazılarının, tekrarlandığı için sıkıcı olacağını düşünüyorum. Ayrıca bizim blog 3 yıl önce başladığında yelken ile ilgili internette yazı bulmak hakikaten zor işti. Şimdi yelken anılarını yazanlar oldukça çoğaldı. Artık farklı hikayelere kolaylıkla ulaşmak mümkün. Bu yüzden artık blogu haftalık olarak değil de daha uzun periyotlarda önemli ve farklı konular oldukça güncelleyeceğim. Önemli tamir ve bakım konuları, pratik denizcilik bilgileri videoları, uzun ve farklı rotalara yapılacak yolculuklar, diğer yelkenci dostlarla yapılan geziler yine blogumuzun konuları olacak. Tek fark, haftalık yerine biraz daha uzun periyotlu yapılacak güncellemeler. Farklı düşünceleri ve yorumları olanlar aşağıdaki "yorum" bölümünü tıklayarak düşüncelerini paylaşabilirler.

Boün Kayıkhane Sohbetleri

2010-01-07T09:48:00.002+02:00

Boğaziçi Üniversitesi Yelken Kulübünün düzenlediği Kayıkhane Sohbetlerinden birindeydik. Konuşmacı olarak Erol Şar ve Mehmet Erem konuktular. Konu alengirli durumlarda demirleme teknikleri. Bize de bu güzel sunumu görüntülemek kaldı.

Şimdi de Küba

2009-12-25T14:42:00.030+02:00

Küba'yı denizcilik tarafından anlatacağız diye söz vermiştik, biraz geciktik kusurumuza bakılmasın. Öncelikle yoldan bahsedelim. Biz Air France ile gittik. İstanbul'dan çıkışımız ve Havana'ya inişimiz toplamda 16 saat kadar sürdü. Açılımı ise şu şekilde, Air France ile önce İstanbul'dan Paris'e uçuyoruz. Yaklaşık 3,5 saat. Pris'de aktarma için 1,5 - 2 saat kadar bekliyoruz. Ardından Paris - Havana uçuyoruz, bu da yaklaşık 10 saat kadar sürüyor.

İşte bu ikinci uçuş denizci bakışı ile önemli. Bir ara uçakta oturmaktan sıkılınca, kapının üzerindeki cama doğru seyirttim ve aşağıya baktım. Uçsuz bucaksız Atlantik, uç uç bitmiyor. Hemde ortalama saatte 900km hızla. Şimdi küçük bir yelkenli düşünün, Atlantiği geçiyor ortlama 6kts hızla, yani saatte 17-18km. Valla o an içimde bu sonsuzluk duygusu bir büyüdü ki anlatamam. Valla günün birinde yapmam demiyorum, her zaman olasılık dahilindedir, ama amaç illa Karayip'ler de yelken yapmaksa uçarım bu adalara, oraların tadını çıkarır bir veya iki hafta sonra dönerim diyorum. İlla Atlantik' i yelkenle geçmek zorunda değiliz anlayacağınız.

Havana'dan Trinidad ve Santa Clara turumuzu yaparken rehberimiz yolda bizi güzel yemek yiyeceğimiz bir yere götüreceğini söyledi. Nereye gideceğimiz hakkında meraklanmışken, körün istediği bir göz, allah verdi iki göz. Küba'ya geldiğimden beri etrafa bakınıp duruyorum. Denizcilik ile ilgili bir şeyler arıyorum. Ama o kadar fazla birşey görememiştim. Tam da bu ruh durumu içinde iken Cienfuegos Marina' da yemeğe götürüldük. Bir hoşumuza gitti ki sormayın. Birkaç tane Alman ve İspanyol bayraklı tekne var. Rehberimiz hemen bize Küba'daki olanaklardan bahsetti. Aynen bizdeki gibi charter şirketleri olduğunu öğrendik. Fakat bir farkla, hepsi devlete ait firmalar. Katamaranlar, Beneteau'lar, Jeanneau'lar hepsi var. Birde fiyat listesi alacaktık ama görevliyi bulamadığımız ve yola da geç kaldığımız için vazgeçtik. Küba'nın hem Kuzeyinde hemde Güneyinde büyük takımadalar var. Birçoğu müthiş el değmemiş yerler. Bazılarında marina oluşumları var. Tabii tüm bu bilgileri rehberimizden aldık. Teyid etme fırsatımız olmadı. Biraz daha detay isteyenler buraya bakabilirler.

Genelde kıyılara falan baktığımızda öyle çok bolca kayıklar, balıkçılar falan göremiyorsunuz. Sofrada da bu belli oluyor. Bir ada olmasına rağmen yemekler et ağırlıklı. Biz bunu şöyle yorumladık. Küba büyük bir ada. Doğudan batıya 1000km veya fazla olduğunu tahmin ediyorum. Fakata nüfus az. Tüm ülkenin nüfusu 11milyon kişi. Tabii bu hayvancılık ve tarım yapılmasına olanak sağlayan boş topraklar demek. Yani Japonya gibi değil. Balık ağırlıklı beslenme yok. Ama tabii dev karidesler, istakozlar isterseniz çok uygun fiyata restoranlarda yemek mümkün. Bizim balıkçılık adına gördüğümüz en önemli olay şöyleydi:

Bir gece otelin balkonuna çıkan kuzen Cüneyt acele ile içeri geldi. Bu arada otelin önü açık deniz. "-Taner oğlum denize bak, Amerika kıtası önümüze gelmiş !!"

Gerçekten denize bakınca koskoca bir kara parçasının otelin önüne geldiği hissine kapılıyorsunuz. Aslında olan ise, avlanmaya çıkmış olan yüzlerce balıkçının gece ışıkları. Hakikaten inanılmaz bir manzara idi.

Bu arada yemeklerden çok memnun kalmadığımızı itiraf etmek durumundayım. Gidecek olanlar bu konuda biraz sıkıntı çekebilirler.

Aslında yazılacak ve anlatılacak çok şey var ama konumuz yelken ve deniz olduğu için bu kadar da bırakmak zorundayım.

İyisi mi, eğer imkanınız varsa mutlaka gidin görün...

Küba 2009

Çapalar

2009-12-21T09:39:00.002+02:00

Pratik Denizcilik Bilgileri serisinin 9. videosunu da hazırladık. Bu kez konumuz çapalar. Videoda çapaların tipleri ve birbirlerine göre avantaj ve dezavantajları anlatılıyor.

Küba

2009-12-14T11:28:00.003+02:00

Geçen hafta turist olarak kardeşim ve kuzenlerimle Küba'da idik. Muteşem bir ülke. Biz bayıldık. Hüzünlendik, mohitoya ve salsaya doyduk. Yelken ve denizle ile ilgili de yazacak biraz malzeme çıktı.

Bir video ve fotoğraflı derleme yapıyorum. Sanırım hafta sonuna kadar yetiştiririm.

49. Donanma Kupası Ödül Töreni

2009-12-01T15:45:00.008+02:00

Ödül töreninde

Destek sınıfı sıralaması

Normalde yarış tabiatlı bir insan değilimdir. Çok fazla rekabeti sevmem. Aynı şey yelken için de söz konusu. Ama bazen yarışın yelkene olumlu faydaları da oluyor. Şöyle ki:
Hanım, çoluk çocuk denizdesiniz. Rüzgar da kah esiyor , kah kalıyor. Hemen sabırsızlardan homurtular gelir: "- Hadi motoru çalıştır da geç olmadan gidelim." Ama yarışta bu asla söz konusu olmaz. Rüzgarsızlıktan yarış iptal edilene kadar, tekneyi yelken ile hedefe götürme mecburiyeti vardır. İşin güzel tarafı da budur. Çünkü bu aşamada strateji geliştirirsiniz, bulutlara bakarsınız, diğer tekneleri gözlersiniz, suyun üzerinde sağanakların yarattığı kıpırtıları takip edersiniz. Kısaca rüzgarı bulabileceğiniz ne yol varsa hepsini denersiniz. Yarışların güzel tarafı budur.
Ayrıca şamandıra yarışlarını değilde, coğrafi rotalı yarışlar bana göre daha iyidir. Genel olarak şamandıra yarışlarında, denize atılmış başlangıç ve bitiş şamandıraları etrafında dönersiniz. Tabii tüm tekneler de sizinle aynı parkurdadır. Birbiri ile çatışanlar, küfürler, bağırış, çağırış gırla gider. Bu yüzden daha sakin olan coğrafi rotalı yarışları tercih ederim. Hem yarış zamanı daha uzundur hemde tekneler start hariç pek üst üste binmez.
İşte biz de sevgili Can Buluman'ın EKİM teknesi ile 26-27 Eylül tarihlerindeki 49. Donanma Kupası yarışına katılmıştık. Resmi olmayan yarış sonuçları açıklandığında biz 4. gözüküyorduk.
Dolayısı ile ödül falan yoktu, ama olsun katılmak önemli idi. Daha sonra Can beni aradı:

- Taner n'aber? Bu akşam İstanbul Yelken Klübünde Donanma kupası yarışının ödül töreni var. Müsait misiniz, gelir misiniz ?

- Can, hani 4. olmuştuk.

- Öyle değilmiş, balon hesaplamalarını yaparken bir yanlışlık olmuş, biz üçüncüymüşüz.

Ve o akşam İYK' ya gittik. Yelkencilik hayatımızın ilk yarış derecesini ve ödülünü böylece aldık.
Şimdi sıra kendi teknemiz ile bu işi yapmakta.

Yine Burgaz

2009-11-26T19:27:00.006+02:00

Yine önceki yazılarımıza dönelim. O hafta bir de Gezgin Korsan arkadaşlarla Burgaz Antigoni seyri yaptık. Özellikle bizim doktor Mehmet alem kişilik. Her konunun üzerin hiç yılgınlık yapmadan hallederiz diye gitmesi takdire değer.

Mehmet bu sene LOTUS'u Kalamış marinadan aldı. Artık yeni yeri Bebek. Mehmet'in Bebek'e ulaşımı da, Fenerbahçe'ye gelmesinden çok daha kolay. Gerçi ilk duyumlara göre LOTUS boğazın akan sularında sanki seyirde imiş gibi sallanıyormuş. Ee, altından neredeyse 3-4knot hızla akıntı geçiyor. O kadar olacak tabii.

Derken Mehmet herhalde bunaldı. Çünkü boğazda açılıp, hemen yelken yapma imkanı maalesef yok. En az 1,5 saat yol yapmak gerekiyor. Gezgin korsan forumda Mehmet'den bir davet "-Ya Lotus ile Kuzeye Anadolu hisarına, ya da adalara gidelim." diye. Ee, dedik ya denize çıkamamış olmanın sıkıntısı yazıya da yansımış.

"-Boşver boğazı gel TALYA'ya doğru Burgaz yapalım." dedim. Hemen programı yaptı. Saat 17:30 gibi marinada buluşup hemen açılırız dedik. Tam saatinde Erol abi, ben, Ömer, Mehmet, Hakan ve Murat'la yola koyulduk.

Gırgır, şamata 1,5 saatte yerimize bağlandık. Antigoni'nin sahibi Ercan beyin sıcak karşılaması ile yerlerimize geçtik ve geç saatlere kadar kaynattık.

Dönüşte baktık ki İstanbul gecenin karanlığında tamamen kaybolmuş gitmiş. Sebep sis. Sis dediysem öyle çok yoğun , koyu sis değil. Ama adaların oradan İstanbul'u göremiyorsunuz, öyle. Hele bir de yakamoz var ki, daha önce görmemiş olanlar mutlaka görmeli. Talya'nın pervane suyu, simsiyah gecede yemyeşil parlıyor. Teknenin yardığı sular ışıl ışıl sağa sola savruluyor. Doyumsuz bir manzara. Gece yarısından sonra marinaya döndük, yine doyumsuz bir gece yaşattı bize teknemiz.

Burgaz Antigoni Gece

Sevgili Babam

2009-11-24T11:55:00.003+02:00

Bu gün 24/Kasım. Sevgili babamı kaybedeli 6 yıl oldu. Onu çok özlüyoruz ve çok seviyoruz.

Geziler

2009-11-20T15:40:00.007+02:00

Geçtiğimiz hafta ve bu hafta oldukça yoğun geçti. Ben bloga yazarken konuların biraz arkasında kaldım maalesef. Neler yaptığımıza şöyle bir bakalım:

Sevgili Cengiz ile yaptığımız yelken seyri.
Gezgin korsanlar ile yaptığımız Burgaz Antigoni gece seyri.
Gezgin Korsanlar ile yaptığımız 2009 Kışa merhaba etkinliği.
Sevgili Can ile Gölcük Donanma kupasında kazandığımız 3.lük ödülü töreni.

Sırası ile konuları yazıya dökelim:

Arka fonda SHE teknesi

Geçtiğimiz Cumartesi hava güzel, hafif hafif de esiyor. Aynı gece Gezgin Korsanlar'ın Kışa veda yemeği olacak.

Sabahtan yapacak fazla birşey olmadığı için soluğu marinada aldım. Acaba etrafta kimse var mıdır falan diye düşünürken bir baktım Cengiz'in teknesi konuklarla dolmuş. Hemen bende ilave oldum. Bora Bora'dan Hüsne, Ahsen, Uçarı'dan Hakan ve Rıza usta hep beraber sohbeti koyulttuk. Bir müddet sonra komşular dağılınca Cengiz ile denize çıkalım dedik.Marinadan Ataköy - Bakırköy rotasını tutarak çıktık. Rüzgar da tam o yönde kolayımıza esiyordu.

Fındık-Bira-Dedikodu üçlemesine dalarak tam 3 saat yelken seyri yaptık. Akşam yetişeceğimiz GezginKorsan toplantısını düşünerek marinaya vasıl olduk.

29 Ekim

2009-11-03T13:10:00.009+02:00

İki senedir hep aklımda. Cumhuriyet bayramı kutlamalarını Boğaz'dan seyretmek. Bir türlü kısmet olmamıştı. Bu sene, ne yapıp edip mutlaka gitmek istiyoruz. Fenerbahçe'den komşularım Cengiz, Can ve Hemi'de gelmeyi planlıyorlar. Bizde Arzu ve Engin'e haber verdik. Saat 16:00 gibi marinada buluşacağız. Engin'le aslında daha erken çıkmayı ve yelken yapmayı planlamıştık ama maalesef rüzgâr çok az.

Biz biraz erken geldik marinaya. Bir baktık Cengiz ve Can, Bengül teknesinde oturmuş muhabbet ediyorlar. Hemen biz de muhabbete atladık. Yine denizci dedikoduları, gülme, güzel sohbet.

Saat 16:30 gibi Engin, Arzu, Derya ve Balkı'da geldiler. Arzu sağolsun döktürmüş. Kısa zamanda TALYA'nın havuzluğunda sofrayı kurduk. Güzlece yapılanları lüpledikten sonra tekneyi neta ettik ve yola koyulduk. Yola çıktığımızda hava kararmıştı. Bu arada Cengiz, Can ve Hemi aileleri ile birlikte Hemi'nin Belle teknesinde olacaklar. Yaklaşık 11-12 kişi, tabii dalgamızı geçtik.

Kızkulesini bordaladığımıza hafif Kuzey rüzgarı vardı. Ayrıca Kızkulesi önleri hep çır

pıntılı oluyor. Malum boğazın güneye akan sularının Marmara'nın suları ile ilk karşılaştığı nokta. Usul usul kuzeye, Dolmabahçe önlerine doğru tırmandık. Kabataş önlerine geldiğimizde etrafımıza bakındık,bağlanacak veya motor üzerinde duracak uygun yer var mı diye. Biz böyle bakınırken bir sahil güvenlik botu kuvvetli projektorunu üzerimize tutup "-Lütfen burayı terkedin." uyarısı yaptı. Sadece bize değil tüm civardaki teknelere. Denizde güvenliğin sağlanabilmesi için ne kadar devlete ait deniz aracı varsa hepsi görevde idi. Sahil güvenlik, Deniz Polisi, Gümrük Muhafaza, Söndüren Romörkleri v.s.

Baktık olacak gibi değil tam karşıya Üsküdar'a doğru yol verdik. Radar kulesinin sağ tarafına doğru girdik. Burası tam Üsküdar meydanının karşısına denk düşüyor. Ama inşaat çalışmaları yüzünden çekilmiş perdeler yüzünden meydan gözükmüyordu.

Neyse, kutlamanın başlamasına daha 1 saat var. Ben indim hemen çayı demlemeye. Yanımızda getirdiğimiz sandviçler, tuzlu kurabiyeler falan mideye indirilmeyi bekliyorlar. Biraz yukarı tırmanıp, motoru boşa alınca yaklaşık 15 dakika içinde aynı noktaya dönüyoruz. Gösteri başlayana kadar bir yere sabitlenebilir miyiz diye sağa sola bakındım. Tabi demir atmak risk, derinlikten dolayı değil ama demiri taktık mı uğraşması zor. Gözüm kıyıdaki vapur iskelesine

takıldı. Bir deneme yapmaya karar verdik. Yaklaştık, ama su fazla oynak, hatta Engin koltuk halatını iskeledeki babaya taktı ama tekne durduğu yerde tehlikeli biçimde iskele sancak sallanıyor. Tehlikesi ise şu, iskele yüksek ve beton koca kamyon lastikleri var ama tabii vapurlar için. Her an sallantıda teknenin bir yerini kırabiliriz. Neyse fazla şansımızı zorlamadan iskeleden ayrıldık. Sonra seferde olmayan bir vapuru kestik gözümüze. Ona da yanaştık ama aynı durum orada da oldu. Sonunda sabitlenme denemelerimizden vaz geçtik. Teknenin pruvasını akıntıya doğru çevirip, en düşük devirde yol verince, tekne demirlemiş gibi olduğu yerde durdu.

Çaylar falan içildikten sonra bizi gören başka teknelerde bulunduğumuz yere geldiler. Yaklaşık 7-8 tekne falan olduk. Biraz karaya uzak gibi duruyoruz. Derken bir Gümrük Muhafaza botu birden yanımızda bitiverdi. "-Burası tehlikeli, ya karaya bağlanın, ya da Kızkulesinin altına gidin." diye bir uyarı yaptı. İki öneri de olacak gibi değil. Bir kere Kızkulesi altı fena şekilde

çırpıntılı, orası olmaz. E, bağlanmayı zaten denedik, o da olmuyor. Neyse biz de iyice karaya sokulduk. Yaklaşık 10mt falan kaldı. O bölgede motor üzerinde sabitlendik. Böylece ara çözümü bulmuş olduk.Vee saat 19:30 da ilk patlama ile ortalık bayram yerinde döndü. Herkes büyülenmiş gibi 20 dakika gökyüzüne bakakaldı. Hele ilk başta köprüden yapılan gösteri ve sona doğru ardı ardına patlayan fişekler nefesimizi kesti. Artık kararımız karar, her sene 29 Ekim'de kısmetse denizde olacağız. Kıyıdan yüzbinler bir yerlerde rezervasyonlar yapıp birbirlerini iteleyerek bu olayı izlemeye çalışırken, tam ortasından daha doğrusu içinden bunu izlemek de denizin, denizi sevmenin ayrıcalığı.

Not: Görselleri sağlayan sevgili Can Buluman'a çok teşekkürler.

Yine Haftasonu Seyri

2009-10-26T14:07:00.002+02:00

Hafta sonunda çok tatlı bir hava var. Yelken havası değil ama tatlı tatlı Lodos Batı-Lodos esiyor. Geçen haftadan Hakan ve Tuncer ile sözleşmiştik. Fakat son dakikada işleri çıktı ve Cumartesi gelemeyeceklerini belirttiler. Geziyi Pazar gününe almayı rica ettiler. Fakat Pazar'da maalesef ben müsait değildim. "-Ben her halûkârda tekneye gidiyorum, müsait olursanız uğrarsınız." dedim. Önce Tuncer'den "-Ben problemi hallettim, geliyorum." mesajı geldi. Arkasından da Hakan'dan aynı mesaj. Onlar gelene kadar yine teknede genel bir kontrol ve temizlik yaptım. Farşları kaldırıp sintineyi bir güzel temizledim. Motor yağı, suyu, devir daim pompasında kaçak var mı, yok mu kontrol edildi. Her şey saat gibi çalışıyor. Kaçak filan kalmamış. Yakıt ön filtresi de kontrol edildi. Su var mı yok mu diye. Saydam bölmenin içinde pırıl pırıl mazot gözüküyor. Geçen yazılarda bahsettiğim değişimler ve bakımlar teknenin tamir defterine kayıt edildi. Bu çok faydalı bir yöntem. Motordaki takılan parçalar ne zaman değişmiş, hangi sebeple değişmiş, ne olmuş ne bitmiş herşeyi takip edebiliyorsunuz.

Saat 12:30 gibi koltuk halatları fora. Ver elini deniz. Yine çok keyifli bir 3 saat. Sinirler boşalmış ruhlar dinginliğe kavuşmuş tekrar eve...

Haftasonu Seyirleri

2009-10-20T15:29:00.002+02:00

Geçtiğimiz Cumartesi günü tekneye gidip bir temizliğe girişeyim dedim. Tam iskeleye geldiğimde baktım Bengül teknesinde komşular oturmuş hoşbeş ediyorlar. Ben de hoşbeşe katıldım. Cengiz, Kadir ve Hakan ile başladık denizci dedikodularına. Epeyi bir sohbetten sonra evsahibi Cengiz ayrılınca Biz, Hakan ve Kadir ile Talya'ya geçtik. Fazla oyalanmadan hemen marina dışına çıkıp yelkenleri bastık. Hava çok güzel tam kararında esiyordu. Şehr-i İstanbul'u denizden, hem de yelken ile gezmenin doyumsuz zevkini yaşayarak, üç saat kadar sonra tekrar marinadaki yerimize dönüp bağlandık. Yine yaşadığımızın farkına vardık...

Yapılanlar

2009-10-15T16:03:00.002+02:00

Geçen yazıda madde madde yazdığım onarımları tamamladık. Talya'nın bağlanma kütüğü ruhsatnamesini de çıkarttık. Ayrıca bu yılki marina ücretimizi de ödedik. Bir çok işin stresi üzerimden kalktı.

Bağlanma Kütüğü Ruhsatnamesi eski Özel tekne belgesinden çok daha basit bir evrak. Üzerinde motor seri numarası vs gibi önemli bilgiler yer almıyor. Elinize aldığınızda, uyduruktan bir belge tutuyorsunuz gibi. Belgeyi aldığım departmanda bunun da kısa zamanda değişeceği söylentileri vardı.

Geçen hafta Rıza usta ile motor ve yakıt sistemini elden geçirdik. Ön yakıt filtresindeki su tahliye edildi. Mazot deposu kontrol edildi ama su çıkmadı. Rıza ustaya göre mazot aldığım yer problemli olabilirmiş. Ben eskiden bidonla dışarıdan mazot getiriyordum. Şimdi ise marinadan mazotu alıyorum. Yine Rıza usta marina mazotunun problemli olduğunu, bir motoryatın 300lt lik deposundan bu mazotu aldıktan sonra 15lt su çıktığını anlattı. Şimdi tekrar eskisi gibi mazotu dışarıdan alacağım, bakalım ne olacak?

Ayrıca motorun üzerindeki yakıt filtresini ve impelleri de değiştirdik. Deniz suyu pompasının keçe, conta v.s. gibi tamir elemanlarını orjinal Yanmar aldım. Bu da bir hayli tuzluya mal oldu. Aynı malzeme altıda bir fiyata sanayi sitelerinden de temin edilebiliyor. Neyse motor yine saat gibi. Sızıntı tamamen kesildi. Deneme seyri için kuzenle gece gece soluğu Burgaz Antigoni'de aldık. Gece dönüşümüz saat 01:30 gibi oldu. Yine çok keyifli bir gece geçirdik.

Burgaz'a Gece Seyri

2009-10-07T15:29:00.006+02:00

Dün Burgaz'a yelken seyri için hanımla sözleşmiştik. Ben de kendimi hazırladım. Şöyle güzel kızarmış midye, kalamar, kavun, beyazpeynir gözümde canlandı. Fakat akşam olunca hanımda bir kırıklık bir halsizlik. "-Sen git ben kalıyorum." dedi. Haydaa, bütün hayaller bir anda suya düşer gibi oldu. Fakat hayal bu, peşinde koşmak lazım. Ben de hemen Engin'i aradım. Sağolsun Engin hemen Arzu ile konuştu. Saat 18:00 de marinadayız dedi. Ben de 17:00 gibi marinaya vasıl oldum. Nasıl olsa bir saatim var bir genel teknik kontrol yapayım dedim. Motor bölümünü açtım. Gözle bir muayene. Herşey normal gözüküyor. Yağ kontrol, seviyesi tamam, hiç eksilme yok. Soğutma suyu da hemen hemen MAX. çizgisinde. Fakat zeminde hafif bir grilik var. Sanki hafif çe birşey dökülmüş gibi. Motor stop halde iken baktım, birşey yok. Bir de motoru çalıştırıp bakayım dedim. Motoru çalıştırınca impellerin olduğu deniz suyu pompa haznesinin olduğu bölümden küçük damlacık halinde su akıyor. Tattım, tuzlu, belli ki deniz suyu. Pompaya giren hortumları tutan kelepçeleri sıktım, belki onlar kaçırıyordur diye. Ama damlacık kesilmedi. Ben altına üstüne bakarken komşum Can geldi. Ona durumu anlattım. Baktı ve "-Denizsuyu pompasının salmastrasından kaçırıyor" dedi. Yapıcak iş çok zor değil. Pompa sökülüyor, salmastra ve gerekirse rulman değişiyor, sonra yerine takıyoruz. Bir de dikkatimi çeken tuzlu zu hortumlarının içinde takır-takır tuz var. Demk ki tuzlu su yollarını da zamanla temizlemek lazım. Bunu da Rıza usta ile konuştum, nasıl temizleneceğini anlattı. Bir başka sorun da deponun içinde biriken su. Bizim Ege26 larda ön filtre yok. Ben 3 ay önce motora giden yakıt hortumuna bir tane Rakor marka ön filtre taktım. Dün onu da kontol ettim. Deponun cam bölümü olduğu gibi yoğurt kıvamında sıvı dolu. Bu yakıtta su var demek. Sağolsun Can bir pet şişe keserek filterin içini boşalttı. Filtreden bayağı su çıktı. Tabii filtre depodaki bütün suyun tahliyesi için yeterli değil. Yapılması gereken depoyu açıp içini kontrol etmek. Varsa suyu tahliye etmek. Tam bu işleri yapayım derken, yapılacak işlerin sayısı artınca pes ettim. Rıza ustayı aradım onunla beraber bu Cumartesi aşağıdaki işleri yapacağız:

Denizsuyu pompasının tamiri.
Denizsuyu hortumlarının içindeki tuzların temizlenmesi.
Mazot deposunun içindeki suyun tahliyesi.
Ön filtre elemanının değişmesi.
Motor filtre elemanının değişmesi.

Ee, motor için bu bakımların yapılmasının zamanı gelmişti zaten. Siz ona ne kadar iyi bakarsanız, o da size o kadar az sorun çıkartıyor.

Neyse bu aksaklıkları açıp kontrol ettiğim iyi oldu. Saat 18:00 gibi de Engin ile Arzu geldiler. Hemen marinadan çıktık ve yelkenleri bastık. Kolayına apaz seyir ile 1,5 saatte Burgaz Antigoni restoranın önüne bağlandık. Artık Barba'ya gitmiyoruz. Barba iki kez el değiştirip personeli de dağılınca tadı kaçtı. Antigoni' de yiyecekler falan gayet iyi. Daha önce de yazmıştım. Engin deniz ürünlerinden iyi anlar diye. O da yediklerimizi beğendi. Midye kalamar gayet nefisti. Tek problem tarator sos. Bildiğimiz ekmeği bol cinsinden değil de mayonez kıvamında olanından getiriyorlar. Biz de bunun iyi olmadığını kendilerine söyledik. Çok sohbetli bir yemekten sonra aynı şekilde kolayına seyirle tekrar marinanın yolunu tuttuk. Seyir esnasında ayın doğuşu anlatılamaz güzellikte idi. Neredeyse portakal renginde ve büyüklüğünde olan ay, tam Maltepe üstlerinden doğdu. Kısaca hayatımızda geceyi daha artı hanesine kaydettik.

İyi ki denizdeyiz, iyi ki Talya var.

İkinci Video Hazır

2009-10-01T09:27:00.002+02:00

Bağlanma ve halatlar videosunun ikincisi de hazır. Hemen "Talya Yeniden" konusun altında.
Ya da videoya gitmek için burayı tıklayın.

Talya yeniden

2009-09-29T14:20:00.007+02:00

Talya ile ilgili yazmayalı bayağı zaman oldu. Yazmadık ama bir çok gezi yaptık. Ayrıca ÖTB belgesinin yerine gelen "Bağlanma Kütüğü Ruhsatnamesi" 'nin de işlemlerini bitirdik. Sanırım 10 gün içinde yeni belge elimizde olur. Bu teknelerin bürokratik işleri hiç bitmeyecek anlaşılan.

Gelelim bu süre içinde Talya ile neler yaptığımıza.

Ahşap yekenin üzerindeki vernik artık yok olmaya başlamıştı. Bizim yeke lamine olduğu için bakım gerektiriyor. Masif tik olsa, böyle bir uğraşa gerek kalmazdı. Aslında basit bir iş, kendim yapsam mı acaba dedim, ama sonra boşverdim. Bizim mobilyacı Mustafa beye götürdüm. Sağolsun yaptı, ama iyi olmadı. Şimdi kendim zımparalayıp yeniden yapacağım. Denize çıkmadığım bir haftayı bekliyorum.

İki hafta sonumuzu sevgili Engin ve Arzu ile geçirdik. Birincisinde istikamet Port Sedef. Bastık yelkenleri, kolayına rüzgar ile iki saatte Port Sedef'in önündeki dört tonozdan birine bağlandık. Sedef'e Talya ile ilk gelişim bu. Bayağı hoşuma gitti. Hava güzel, hemen suya daldık. Yüzme molasının ardından Port Sedef'i aradık, bizi alsınlar diye. Ama ne yazık ki o gün düğün varmış, tesis dışarıdan kimseyi almıyor. Ne yapalım başka zamana. Hemen Büyükada Türker'in oraya yöneldik. Tekneyi bağladık ve adaya attık kendimizi. Deniz kenarı bir restoranda yemek içme molası verdik. Fakat berbat bir yerdi. Buzdolabındaki mercanların gözlerinin üstüne küçük balıklar koymuşlar, bayat oldukları farkedilmesin diye. Ama renginden ne olduğu zaten belli. Engin balıktan anlar, onun tavsiyesi ile istavrit ve midye yiyip mekanı terkettik. Sonrasında ver elini marina. Sıfır havada gece seyri. Deniz civa gibi dümdüz. Saat 21:30 gibi bağlandık.

Ertesi hafta yine Engin'ler ile birlikteyiz. Bu sefer istikamet boğaz. Boğaz seyirlerini de çok seviyorum. Etrafı seyrede seyrede vaktin nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz. Marmaray çalışmalarını atladıktan sonra her zamanki gibi çıkışı Rumeli tarafından yaptık. Galatasaray adasının hemen arkasında boş bulduğumuz büyük bir tonoza bağlandık. Aldığımız nevaleleri teknede demlediğimiz çay ile karşımızda Bebek, diğer tarafımızda Galatasaray adası, boğazdan inen çıkan gemiler, tekneler eşliğinde keyifle lüpledik. Bebek' den avara olup daha Kuzey'e tırmanmaya başladık. Yeniköy önlerinde yaklaşık 6 metreye demirimizi funda edip mola verdik. Mola esnasında yüzmek isteyenler, hemen kendilerini boğazın serin sularına bıraktılar. Ardından beş çaylarımızı içtik ve demirimizi alıp yine Kuzeye devam ettik. Konuşma, sohbet derken bir baktık Anadolu Kavağı önlerindeyiz. Eee, Kavağa kadar gelmişken şöyle midye, bira, roka salatası yapmadan durulur mu ? Hemen pruvamızı Kavak sahile verdik. Sahilde gözüme kestirdiğim bir balıkçıya aborda oldum. Taptaze midye ve ızgara çingene palamutları mideye indirdikten sonra tekrar inişe geçtik. Kanlıca önlerinde iken güneş battı. Boğaz'ın ışıl ışıl atmosferi altında, sakin bir gece yolculuğundan sonra saat 23:00 gibi marinadaki yerimize bağlandık. Bu seyirde güneşden korunmak için yelken kullanamadığımızdan bumbanın üzerine bizim üçgen brandayı attık. Balançinayı da kasıp, bumbayı iyice yukarı kaldırınca bizim branda bayağı bimini vazifesi gördü.

Yine hafta içi iki akşamda birisi hanımla, diğeri de bizim film ekibi Mehmet Erem, Erol Şar ve Ömer Kırcal ile Kınalı ada Mimoza restorana uğradık. Bu hafta içi akşam kaçamaklarına bayılıyorum. Sizi gerçek hayattan kopartıp iki-üç saatte olsa adanın düşük tempolu ritmine sokuyor. Bir iki bişeyler de yiyip içince değmeyin keyiflere.

Video Serisine Devam

2009-09-27T21:25:00.007+02:00

Bu seferki konumuz bağlanma elemanları ve halatlar. Yine sevgili Mehmet Erem'in anlatımı ile. Süresi uzun olduğu için iki video olarak çektik. Alttaki birinci, üstteki ikinci video.
Pratik Denizcilik serimiz Sonbaharın gelmesi ile yine hız kazandı. Mümkün olduğunca daha fazlasını da çekip yayınlayacağız.

Simi'ye Doğru

2009-09-10T11:51:00.007+02:00

Geçen yazıda Rodos'dan Simi'ye doğru yola çıktığımızı belirtmiştim. Fakat araya bir durak ekledik ve Serçe limanına uğradık.
Teknemizde Rod Heikell'in pilot kitabı "Turkish Waters Pilot" İngilizce ve Almanca olarak vardı. Ayrıca bana ait olan Sadun Boro'nun "Vira Demir" pilot kitabı da yanımdaydı. Burada bir öneri; bana göre kesinlikle "Vira Demir" daha keyifli ve detaylı. Rod Heikell' de yer almayan bir sürü küçük koyun detaylarını, "Vira Demir'de" bulabilirsiniz. Ayrıca Sadun Boro'nun kitaptaki yazım üslubu da çok daha iyi.
Serçe Liman' ın da bir geceleme sonrasında istikamet Simi. Orada, Turgut Reis'den tekne kiralayan kuzenlerim Cüneyt ve Gökhan ile buluştuk. Simi'nin Doğu tarafında, Güney'den Kuzey'e çıkarken ana liman diye "Pedi" koyuna girdik!! Şimdi diyebilirsiniz ki, "-Kardeşim, önünde harita, chartplotter, gps hiç birşey mi yok ?" Var aslında, tabii ki hepsi var ama oraya girdik işte... Ben bütün kış boyunca Pedi'ye, Google üzerinden analiman diye bakmışım, belki ondandır.
Bu arada teknenin üzerindeki chartplotter, Pedi çıkışında koskoca ada büyüklüğündeki kayayı göstermeyince çok şaşırdım. Bu konuyu aslında e-posta gruplarından birinde okuduğum aklıma geldi. Benim telefondaki Navionics haritadan tekrar kontrol ettim, neyse ki orada gözüküyordu. Ana limana girdiğimizde Simi'nin mimarisinden çok etkilendiğimizi söylemeliyim. Aslında hepimiz bu küçük adayı çok beğendik. Herhalde bundan sonra rotamız üzerinde oldukça bol bol uğrarız.
Limana girdiğimizde Cüneyt'ler bizi bekliyorlardı. Onlarda bir saat evvel gelmişler. Hemen iki tekne yanlarındaki boşluğa kıçtan kara girdik. Liman bayağı derin. Aşağı yukarı 16-17 metreye demirimizi funda ettik.
Simideki güzel hatıralardan biri motorsiklet kiralamak oldu. 15 Avro'ya bir günlük 50cc lik, iki motor kiraladık Engin ile. 50cc lik dedik hemen, ucuz olsun diye. Sonra 4x4 atv nin de 19 Avro olduğunu duyunca hemen ellilikleri değiştirmek istedik ama artık geçmişti. Motorlar bayağı işimize yaradı. Rodos'da yediğimiz kazık yüzünden kendi işlemlerimizi kendimiz yapmaya karar verdik ya, eğer motorlar olmasaydı bayağı sıkıntı çekecektik. Zira liman başkanlığı ile polis arası bayağı mesafe. Bizim 3 defa aynı yolu git-gel yaptığımız düşünülürse, kesinlikle motorsuz olmazdı.
Giriş çıkış işlemlerinde transitlog onayı yapan liman başkanlığı gayet problemsiz idi. Ama pasaport polisi için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Bir kere denizde yakalanmış bir tekne dolusu mültecinin kapının önüne atılmış olması, hepsinin siz gelip geçerken içli bir şekilde size direkt bakıyor olması, öncelikle bir insan olarak sizi eziyor. Üstümüzde şortlar gömlekler, iyi bir hayat yaşıyorken, onların da aynı hayaller ile başlarına neler geleceğini bilmeden oraya atılmış olmaları gerçekten çok adaletsiz.
Namussuz polis de, Engin ile pasaportları çıkış için götürdüğümüzde,"-Bunlar Türk pasaportu. Pasaport sahiplerini burada göreceğim. Ya da acenteye verin onlar yapsın" dedi. Engin hemen "-Hee, veririz acenteye, sen bekle" gibisinden söylendi. Bıyık altından güldüm. Hemen motorlara atlayıp familyayı polise getirdik. İçeri girdiğimizde "- Bu ne? Dışarı çıkın, dışarıda bekleyin" tepkisi aldık. Yahu birader, sen demedin mi getirin diye, getirdik işte. "- Sadece kaptan burda kalsın, diğerleri gitsin." dediğinde, allahtan sabırlı bir insan olduğumu düşündüm.
Simi' de gerçekten güzel vakit geçirdik. Cüneyt' lere bir denizci "-Symi'ye giderseniz, Mythos' da yiyin, fiks fiyata, siz dur diyene kadar getiriyorlar." demiş. Biz de orayı denedik. Gerçekten iyi idi. Hele bu teras restoranda manzara, nefis. Fiyat konusunda çok yorum yapamayacağım. Biz, yanlış hatırlamıyorsam adam başı 35-40 avro arası birşey ödedik.
Bu arada motorlar ile adayı dolaşırken, iki kişi dik yokuşlara geldiğimizde, hanımı indirip motoru tepeye kadar çıkartıp, hanımı yukarı yürütmek ayrı bir vak'a idi. Bundan sonra en az 150 cc lik motor kiralanacak.
Buradan sonra Türk kıyılarına geçip 12 gün kadar dolaşıp seyahati sonlandırdık. Türk koyları ile ilgili detaylara çok girmiyorum. Zaten bolca yazılıp çiziliyor bizim koylar hakkında.
Unutmadan tüm gezi boyunca arkadan çektiğimiz oltaya bir kısmet gelmedi. Ama koylara girdikten sonra, botla çıkıp etrafı tarama seferlerimizde, büyükçe bir melanur ve orta boy bir baraküdayı da yakalayıp teknede fırına attık.

Hisarönü 2009

2009-09-04T12:22:00.005+02:00

Uzun zamandır video yapamıyordum. Aslında görsel malzememnin çokluğu konunun zihinlerde şekillenmesine çok yardımcı oluyor. Hisaönü gezimizin videosu yayında.
Daha büyük ve kaliteli versiyonu için burayı tıklayın.

Rodos'a Doğru

2009-08-27T12:11:00.027+02:00

Büyüksemizce'den Rodos'a doğru saat 12:30 gibi yola çıktık. Hava da Türkiye anakaradan uzaklaştıkça üzerine koymaya başladı. Ortalama 25-30 knot rüzgarla seyrediyoruz. Mürettebat gayet huzurlu. En ufak bir sıkıntı belirtisi yok. Hatta Arzu'nun o sallantıda hazırladığı sarımsaklı yoğurtlu mantı, tüm yiyenlere mutluluk dağıttı. Kesinlikle savunduğum bir fikir, en zor anlarda yenilen yemek veya kuzineden gelen nefis kokular hep moralleri en üst seviyede tutuyor. Saat 16:30 da Rodos Mandraki limanına girdik. Burada yer bulmakta sıkıntı olmaması açısından bir acenta ile haberleştik. "Kronos Yacht Agency" den, Katerina'ya geldiğimizi haber verdik. Limanın içinde, bizi gençten güleryüzlü birisi karşıladı. Bu Nikos'du. Limanın içi de bayağı kalabalık. Acaba haber vermeseydik yer bulabilir miydik?
Baktık, Nikos bizi daracık bir yere çağırıyor. Hey allahım yahu, kayığın zor sığacağı o daracık yere bu 42feet lik tekne nasıl girecek? Neyse pozisyonumuzu aldık, demirimizi funda ettik, kıçtan iskeleye yanaşmaya başladık. İskelemizde koca bir motoryat, sancağımızda bir Beneteau 40. Aralarına girmeye çalışıyoruz. Onu ittir, bunu ittir, "-hoop dokunuyoruz !!, usturmaçaları şuraya takviye edelim !!" v.s. nidaları arasında, zorla da olsa yerimize girdik. Ohh, artık rahatız dedik, Nikos bize: "-Yanlız buranın sahibi var, eğer denizden dönerse sizi başka yere almam gerekecek" dedi ve bizi anında demoralize etti. Şöyle bir tekneyi toparlayıp gezelim derken, yaklaşık yarım saat sonra, Nikos beliriverdi ve: "-Üzgünüm, buranın sahibi geldi, size aşağıda bir yer ayırdım, oraya gelin." dedi. Tabii tepemin tası attı. "Yahu Nikos, madem aşağıda yer vardı, neden bizi bu daracık yere soktun?" dedim. Valla şu anda ne cevap verdi hiç hatırlamıyorum. Demirimizi paşa paşa topladık, kolayca daracık yerimizden çıktık. Nikos bizi yüzer lokantanın olduğu tarafa çağırdı. Demirimizi tekrar funda ettik ve gösterdiği yere girdik. Fakat demir teknenin pruvasından düz olarak karşıya değil de, pruvadan iskele başomuzluğa doğru serildi. Dolayısı ile tekne zincir kasıldığında iskele tarafa yüklenmeye başladı. Tabii huzursuz olduk. Ama artık üçüncü defa, "demir al-çık-gir-demir bırak" yapmayı kimsenin gönlü istemedi. Bu arada giriş çıkış işlemlerimizi de, Kronos'dan Katerina'ya devrettik. Nikos hemen liman polisini getirdi. Pasaportlarımız Türk olduğu için polisin bizi görmesi gerekiyormuş. İşimizi hallettikten sonra gidip şehrin içini bir turladık. Planımız ertesi gün araba kiralayıp adanın içine dalmak. Araba kiralama işini de yine Kronos'dan hallettik. Ertesi gün Rodos'u komple turlayıp yedik, içtik, yüzdük, denize girdik. Rodos turumuzdan tekneye döndükten sonra, iskele tarafımızda duran sürat motoru irisi teknenin sahibi yaşlı ama genç gözüken Yunanlı beyefendi ile tanıştık. Haklı olarak, demiri yamuk attığımız için teknesine çok bastığımızı, havanın gece üzerine bir kaç bofor daha koyacağını bize hatırlatıp, demir tazelememizi rica etti. Hakikaten hava o anda limanın içinde bayağı esiyor ve raporlara göre de gece üzerine daha çok koyacak gibi duruyordu. Ben gönülsüzce Engin'e baktım o da onaylayınca "Tamam" dedik. Bizim hanımlarında dünya umurlarında değil. Havuzlukta bamya ayıklıyorlar. Hatta bizim Yunan beyefendi onların sebze merakını görünce ertesi günü kurulacak olan pazara bir gözatmalarını önerdi. Neyse, biz kıç koltuk halatalarımızı fora ettik. Başladık demire doğru yürümeye. Hava da tekneyi bordasından zorluyor. Demire doğru yürüdükçe Engin'de zinciri topluyor. Derken birden teknenin burnu aşağı bastı. Engin: "-Taner, demir takıldı gelmiyor." dedi. Hava liman içinde bayağı esiyor, hanımlar bamya ayıklamakta, ben dümende, Engin ırgatta, ihtiyar beyefendi kıyıdan bizi gözlemekte... Kısa bir durgunluktan sonra iskele, sancak v.s. derken demir aynen yerinde duruyor. Ardından gulete takıldığımızda yaptığımızı yapalım dedik. Ama 360 derece manevra yapmak mümkün değil. Karşı iskelede kıçtan kara olmuş koca teknelerin tonoz halatlarına pervaneyi taktırmak an meselesi. Yaklaşık 20 dakika o şartlar içinde yapabileceğimiz ve bildiğimiz her şeyi denedik. Bu arada iskelede bizi izleyen küçük bir topluluk bile oluştu. İhtiyar beyefendi de sanki bizi çıkardığına pişman öyle sus pus bize bakıyor. Halbuki ilk çıktığımızda şöyle yapın böyle yapın diye talimatlar da veriyordu. Demirimiz inatla takıldığı yeri bırakmadığı için artık pes ettik. Engin tekrar zinciri boşladı, tornistanla yerimize aynen çıktığımız gibi girdik. Nasılsa artık kazık gibi tutan, tarama ihtimali bile olmayan demirimiz var. Tabii hava gece sertleyeceği için önlem almak lazım. Teknedeki uzun koltuk halatlarından birini, teknenin sancak pruvasındaki koçboynuzundan iskeleye açmaz aldık. Ayrıca bulunduğumuz yerin sahibi olan teknenin bağlandığı tonoz halatınıda aynı koçboynuzuna volta ettik. Bu tonoz halatını daha öncede görmüştük ama hem Nikos'un ısrarla demir atmamızı istemesi, hemde tonozun tekneyi taşıyıp taşımaması konusunda emin olmamamız yüzünden kullanmamıştık. Neyse, bu uygulama sonunda zinciri de boşlayınca tekne iskele tarafa yaslanmayı kesti. İhtiyar beyefendi de bize teşekkürlerini sundu ve BMW motorsikletine binip gitti. Ardından bizde hemen Katerina'ya gidip durumu anlattık ve bize ertesi gün sabah erken bir dalgıç bulmasını rica ettik. Tamam, dedi ve sabah için konuşup birisini ayarladı. Bozulmuş olan moralimizi toparlayıp tekneye döndük. Yemeğimizi yedik. Tabii ki yemekte bamya vardı. Güzel uzun bir sohbetten sonra herkes uykuya çekildi.
Sabah erken tam kararlaşılan saatte dalgıcımız bir minibüs ile geldi. Birde bayan asistanı var. Biraz sohbet ettik. Adam motorsiklet yarışçısı Kenan Sofuoğlu'nun hayranı çıktı. Minibüsünü açıp içini gösterdi. Bir tarafta kocaman Sofuoğlu'nun posteri yapışık. Ardından pazarlık ettik. 100Avro ya işi yapacağını söyledi. Bir daha sefere yarı fiyatını alacağını söylemeyi de unutmadı. Tabii biz bunu duymazdan gelip böyle birşey olmamasını diledik. Dalgıcımız bir şamandıra ile dalıp 10 dakika içinde şamadıranın ucunda demirimiz ile geldi. Sorduğumuzda, demirimizi ordan kendi imkanlarımızla kurtarmanın asla mümkün olmadığını söyledi. Meğerse demir tam ortadaki dev tonoz zincirine takılmış. İşimiz bitince teşekkür edip halatlarımızı fora ettik ve Rodos'dan ayrıldık.
Özetle, Rodos turistik bir ada. Kumburgaz, Silivri'nin hallicesi. Bir daha gider miyim, gitmem. Bir kere görmek yeter. Fakat deniz inanılmaz temiz. Bütün plajlarda pırıl pırıl su var. Yeme içme de doğru yerleri bulursanız fena değil. Bu arada bir daha mümkünse giriş işlemlerimi kendim yapıp acentaya vermem. Biz su-elektrik-iki günlük marina-polis ücreti ve servis bedeli olarak 210Avro ödedik. Bizim Kiwi' nin geçen seferinden kalma Yunan transitlogu vardı. Bu belge yaklaşık 50 avro değerinde. Fakat Kronos'un verdiği dokümanda bunun ücretinin düşülmediğini gördük.
Bundan sonra istikamet Simi.

Göcek-Hisarönü-Göcek

2009-08-25T15:17:00.004+02:00

Bu sene charter yelkenli gezimizi Göcek-Hisarönü-Göcek-Rotasında yaptık. Tabii bu arada Rodos ve Simi adalarını da ziyret etmeyi unutmadık. Ayrıca bu sene kendimize bu seyahat için 14 gün izin verdik. Zira geçen senelerdeki 7 günlük geziler asla bizi kesmiyordu. Yine teknemizi E.G.G. den kiraladık. Bu üçüncü yılımız oldu. Hizmet kalitelerinde ve müşteri odaklı çalışmlarında asla bir değişme görmedik. Bu seneki teknemiz yine geçen seneki KIWI teknesi idi. Aklımız ve gönlümüz geçen seneki 2008 model bu genç kızda kalmıştı. KIWI, bir Jeanneau Sun Odyssey 42i. Hem performans hemde konfor açısından yine bizden tam not aldı. Gelecekteki teknemizin bu kız olma ihtimali çok yüksek. Gerçi zamanla herşey değişebilir ama şimdilik öyle.

Bu seneki kadromuz bizim familya ve Özdinçler familyası. Sevgili Engin ile 10 ay bu seyahati düşleyip sonra teknenin üzerine çıktığımızda, sevgili Arzu "-İyi yaptınız, 10 ay boyunca bugün gelsin, gelsin dediniz o gün geldi işte, biz de bir sene daha yaşlandık" dedi. Çok da haklıydı. Anlayacağınız, bundan sonra bize seneye gelecek tekne seyahatinin hayalini kurmak yasak. Sebebi yaşlanmayı hızlandırıyor olması.

Genel olarak aldığımız kararlardan bir tanesi, fazla karada yiyecek, içecek için zaman harcamamak. Mümkün olduğu kadar alargada veya sakin koylarda kıçtan kara kalıp, yiyecek içecek işini teknede bitirmek. Bu konuda hanımların hakkını teslim etmek gerekecek. Hakikaten her öğün değişik yemekler yaptılar. Kurufasulye-Pilavdan sofistike tatlara kadar herşey. Sadece iki veya üç yerde karaya çıkıp, değişiklik olsun diye birşeyler yedik.

Geçen sene dikkat etmemişiz. Meğerse bizim KIWI'nin buzdolabında buzluk da varmış. Bunu farkedince içki stoğumuzu da ona göre düzenledik. Geçen sene buzdolabı ayarını biraz temkinli tutuyorduk. Bu sene devamlı, sonuna kadar açık ayarda tuttuk.

11Temmuz Cumartesi günü saat 13:30 gibi Göcek Skopea marinadan avara olduk. İzlediğimiz 15 günlük güzergah aşağıdaki gibi oldu:

1- Büyükağa Limanı (Göcek)
2- Büyük Semizce (Köyceğiz)
3- Rodos Mandraki
4- Serçe Limanı
5- Symi
6- Dirsek Bükü
7- Bencik
8- Tavşan Bükü
9- Selimiye
10- Orhaniye (Kız kumu)
11- **Tekrar Bencik
12- Datbükü (Bozburun)
13- Adaboğazı (Bozburun)
14- Symi Panormitis
15- Bozukkale
16- Arap Adası
17- Çiftlikkoyu (Marmaris)
18- Kargı Koyu
19- Yavansu koyu (Göcek)
20- Tersane koyu (Göcek)
21- Çiftlik koyu (Göcek)

Aşağı yukarı günde iki koya uğradık. Öğle yemekleri için bir koyda mola. Akşam kalmaya da diğer bir koy. Hepsi harika yerlerdi. Serçe limanı ve Arap adası'nın denizi, resmen tekne havada duruyor intibası veriyordu. Suları o kadar temizdi.
İlk çıkış günümüz C.tesi akşamını Sadun Boror'nun önerdiği gibi Göcek'in son koyu olan Büyükağa limanında geçirdik. Kıyıya kuruması için bırakılmış adaçayı ve kekiklerden küçük bir miktar aldık. Ertesi sabah erken saatte istikamet Büyüksemizce. Koya vardığımızda tek ve büyük bir motoryat demirli. Biz demirimizi bırakıp, her zamanki gibi uzunca bir kaloma ile zincirimizi serdik. Aslında burada kalmayı, ertesi günüde Rodos'a gitmeyi düşünüyorduk. Fakat ertesi gün için raporlar sert hava gösterince, planı öne alıp 12:00 - 13:00 arası Rodos için avara olalım dedik. Dedik ama o saate kadar iki üç tane orta boy guletde gelip bizim koya demir attılar. Ben huylandım, çünkü guletlerden biri tam bize 90 dereceden demir atmış. Muhtemelen zinciri bizim zincirin üzerinde. Neyse yüzdük, kahvaltımızı ettik ve çıkalım dedik. Aynen düşündüğümüz gibi demirimizi toplarken geldik guletin zincirine takıldık. Durum şöyle idi:

Gulet geleli zaten daha yarım saat olmuş. Hayatta demir alıp bir daha atmazlar. Zaten gördüğünüz gibi aslında koyun girişini enine kesen birazda biz olmuşuz. Nesye, bağırdık ses ettik, guletin üstünden gençten bir gemici bize baktı. Biraz biz söylendik, biraz o söylendi. Ama zahmet edip demirini laçkalamadı bile. Bu beni daha da kızdırdı. "-Tamam abi, gelin siz, kurtulursunuz" dedi. Bizde onun dediği gibi demirin üstüne doğru yürüdük. Tam apiko olunca 360 derece kendi etrafımızda döndük. Aa, hakikaten ırgat demiri yukarı aldı. Yani demiri kurtardık. Sonra gemici uzaktan bize seslendi: "-Abi, sizdeki Fransız bayrağını görünce sizi yabancı zannettim. Bilerek gelip üzerinize demir attım. Bu yabancılar gelip oraya buraya abuk subuk demir atıyorlar. Kusura bakmayın." Güler misin, kızar mısın, ne bileyim ne yapılır. Yine de teşekkür edip ayrıldık. İstikamet Rodos.

Hatırlatma

2009-08-25T12:18:00.002+02:00

Son yaptığımız, Göcek -Yunan Adaları -Hisarönü seferimizin videosunu ve yazısını bir iki güne kadar bloga koyacağım. Aslında bu "-Aaaz sonraa." tarzı yaklaşımları sevmiyorum ama yazıların arasına biraz boşluk girdiği için hatırlatma olsun istedim.

Cengiz Göl' ün kaleminden

2009-08-05T13:49:00.002+02:00

Aşağıdaki yazı sevgili Cengiz'in kaleminden... Ayvalık-İstanbul seyrini beraber yaptık. Çok da iyi ettik. Bol bol güldük, eğlendik, dedikodu yaptık, yelken yaptık.
Çok keyifliydi.

Herşey için teşekkürler Cengiz' cim...

***

Taner, Talya ile Ayvalığa gidince, planımız; ben de tekneyi oraya götürüp birlikte geri dönmekti. Eşimin işleri nedeniyle ben Asmalı'dan geri dönmek zorunda kaldım. Bir hafta kadar sonra Taner telefon etti.

-Biliyor musun, Talya'ya ne oldu.
-Hayrola.
-Çamura saplandı.

İçim cız etti

-Herhangi bir hasar var mı?
-Yok. Balıkçı motoruyle çektik, şimdi Marina'da.
-Geçmiş olsun. Yapabileceğim birşey var mı?
-Var. 30 hazirandan sonra Talya'yı birlikte İstanbul'a getirebilir miyiz.
-Tamam; ancak 1 temmuzdan önce olmaz. Özgün ABD den gelecek. O'nu göreyim, öpeyim, koklayayım, ertesi gün gelirim.

Okeyleştik. Oğlum da sağ salim geldi. Hadi gel Taner Amca'nın teknesini Ayvalık'tan getirelim. Yok şimdi olmaz, arkadaşlarımı görmem lazım. Gece 12 arabasına bilet aldım, Taner de diğer otobüste aynı saatte bindik molalarda sohbet ettik ve sabaha karşı Ayvalığa indik. Taner uyumuş, bense hiç. Uyuyunca sanki otobüs çarpışacakmış gibi geliyor. Bu da benim başka manyaklığım. Taksiye atladık ve eve geldik. Bütün ev halkı uyuyordu.

-Gel nerede çamura saplandığımı göstereyim.

Denize doğru indik. Büyük bir koy, sakin de. Yanda bir motor yat var. İsmi PAKO. İsim hiç yabancı değil bana. Pako Bekir Coşkun'un köpeğinin ismi.Bu kimin yatı. Bekir Coşkun'un. Tahmin ettim, köpeğinin ismini vermiş tekneye. En sevdiğim yazarlardan biridir. Hatta ilk O görmüş Talya'da bireşeylerin ters gittiğini, bütün mahallede teknenin sahibini aramış. Taner'ler tatilde olduklarından bulamamışlar. Evinden tekneyi ve havayı devamlı kontrol edip, hava sertlemeye başladığında Marinaya götürüyormuş. Eve döndük. Ev ahalisi uyanmıştı. Güzel bir kahvaltıdan sonra tekneye gittik. Talya Ayvalık Setur Marina'da yavaş yavaş salınıyor. Tekneye atladık ve doğru denize. Ayvalık kanalından daha önce hiç geçmemiştim. Hiç de iyi şeyler duymamıştım hakkında. Heyecanlandım. Taner gayet sakin.

-Yok be Abi, büyük bir olay değil, sen de göreceksin biraz sonra.

Kanala girdik, şamandıraların ortasından geçmeye başladık. Etraftaki manzara da harika bu arada. En sondaki iki şamandırayı sancakta bırakıp kanalı bitirdik.

-Ya, Taner bu kadar mı bu Ayvalık kanalı.
-EVET bitti işte.
-Allah allah, yıllardır neden bu kadar kötü şöhreti var anlamadım.

Acaba ben mi gözümde büyüttüm diyorum. Taner girerken de tek olan iki şamandırayı iskelede bırakıp ortadan gideceksin, zaten karşıda Marinayı da göreceksin. Doğru, yelkenlilerin direkleri seçiliyor. Neyse; tekneye tam gaz verdik, iskele sancak yaptık, bir terslik yok. Rüzgar güzel, tam arma yelken yaptık. Tramola, kavança attık. TIK yok. Sonra demir attık, altını gözden geçirdik, salmanın zehirlisi çiziilmiş sadece. Yüzdük adaların arasında yelken yaptık. Ayvalığı severim ama, denizden çok daha güzelmiş. Akşam yemeğini Cunda'nın en güzel lokantasında yedikten sonra yattık ve sabah 5 te Vira Bismillah deyip palamarları çözdük. Kanaldan yavaş yavaş çıktıktan sonra Midilli'yi iskelemize alarak yukarı doğru tırmanmaya başladık. Rüzgar yok. Motorla 6 mil gibi gidiyoruz. Midilliye iyicene yaklaştık. Yunan bayrağını çektik.. Ada seçilmeye başladı Bu Ada değil sanki kıta. Çok buyuk git git bitmiyor. Manzara müthiş. Müsellim boğazına doğru geliyoruz. Ben yıllardır duyduğum Müsellim kayasını görmeye çalışıyorum ama nafile. Dalga buyuk olduğunda görülüyormuş. Boğaz çok büyük, gemiler Anadolu yakasına yakın geçiyorlar, biz ise Midilliye yakın. Deniz gerçekten de ÇİVİT MAVİ, Ege bu olsa gerek. Aklıma Hakan Erim geliyor. Şu çivit mavi nerde başlıyor, diye sormuştu. İşte Çivit Mavinin ortasındayız Çatla Hakan Korsanım. Etrafı seyrede seyrede Babakale'ye doğru gidiyoruz. Taner Midilli'nin ucunda bir köy gösteriyor. Çok şirin. Geçen sene geldiklerinde araba kiralayıp gelmişler. Köy lokantasının sahibi Türkiye'den gelmiş. Türkçe biliyor. Çok yakınlık göstermiş Tanerlere. Hatta pasaporta vizeye gerek yok. Bana bir telefon edin gerisini ben hallederim demiş. Taner'de telefonu var. İlgilenenlere duyurulur. O sırada eşimden mesaj geliyoır:

-Seyir nasıl gidiyor. Posedion'u sakın kızdırmayın ha diyor.

Taner'le gülüşüyoruz. Çünki; hiç rüzgar yok. Sen misin Posedion'la kafa bulan. 15 dakika sonra rüzgar çıkmaya başladı. Sonrasında da fırtınamsı oldu. Deniz bir anda kuzucuklarla doldu. Rüzgar tam kafadan geliyor. KARAYEL. Tekne dalgalarla boğuşmaya başladı, hızımız azaldı. Hemen bir durum değerlendirmesi yapıp, cenovayı yarım açıyoruz, gazı da biraz kesip tramola atmaya başlıyoruz. Hedefimiz Bozcaada. Aslında ana yelkeni 2. camadanda açmamız gerekirdi ama, camadan halatı tek ve 1. camadanda. Onu 2. camadana almayı gözümüz yemiyor bu havada.Keşke önceden alsaydık HATA İŞTE. Az da olsa tramolalarla yol alıyoruz. Bozcaada da seçilmeye başladı. 1 saatlik yolu 3 satte alıyoruz. Adanın kuytusuna da gelince cenovayı kapatıp motorla yaklaşıyoruz. Bozcaada kalesini gördük. Limana yaklaştık.Taner; sen yekeye geç, ben demire. Tamam diyorum. Limanın içine girdik, liman görevlileri gireceğimiz yeri işaret etti., manevramızı yapıp demiri attık ve zinciri döşemeye başladık. Rahat bir şekilde bağlandık. Elektrik ve su da var. Kale nefis görünüyor, ama en güzeli pırıl pırıl ve buz gibi suyu. Teknenin burnundan CUP denize atlıyorum. Bu arada biri geliyor hoş geldiniz Gezgin Korsanlardan mısınız. Evet. Ben de diyor. Ama ben ismini unuttum Mc Gregoru var. 19 mayıs Asmalı gezisinde de vardı. Yorgun argın geliyorsun ve güler yüzlü biri size hoşgeldin diyor. GK olmak ne güzel..... Buz gibi biramı alıp etrafı seyrediyorum. Çok şirin bir yer. Ve liman tertemiz. Yanımızda bir gulet var. Taner Ata Demirer'in olduğunu söyluyor. Bir saat sonra güzel üç kızla geliyor, selam vermiyor. Hıhhh. Biz de O'na selam vemiyoruz. Tekneyi yıkıyoruz, ortalığı topladıktan sonra mazot takviyesi yapıp akşam yemeği için Ada'yı turlamaya başlıyoruz. Cıvıl cıvıl heryer. Barlar harika da, biz çok yorgunuz. Keşke birkaç gün kalabilsek ama gitmemiz lazım. Güzel bir köfte salata yedikten sonra tekneye dönuyoruz.Taner hemen yatıyor. Havuzluktan hafif horlamasını duyuyorum. Ben cafeden iki bira daha alıp gökyüzüne Ada'ya ve nefis ışıklandırılmış Kale'yi seyrederek biramı içiyorum. O sırada Ata Demirer geliyor teknesine yalnız. O da havuzlukta demleniyor. Hiç yüz vermiyorum popomu dönüp biramı içmeye devam ediyorum. ve düşünüyorum. Hayallerimden biri daha gerçekleşti. Tekne ile Bozcaada'ya geldim. Sabah 6 gibi demir alıp Çanakkale Boğazına doğru seyre başlıyoruz. Heyecanlıyım, ilk defa yelkenli bir tekne ile Boğaz'ı geçeceğim. Rüzgar yok. Motorla gidiyoruz. Birkaç saat sonra Boğaz girişi görülmeye başladı. Çok geniş. İstanbul boğazınla alakası yok. Trakya tarafına doğru dümen tutuyoruz. Şehitler abidesi görülmeye başladı. Muhteşem bir yapı. Atatürk'ü anmamak elde değil. Ne savaşlar ne uğraşılar verilip ne canlar gitmiş. Ve bu güzel ülkeyi bizlere armağan etmişler. Karış karış gezerken de çok duygulanmıştım. Anıtın önüne geliyoruz. Taner Morto koyunu gösteriyor. Birkaç yelkenli demir atmış yüzme molası vermişlerdi. Tam anıtın karşısındayız. Denize ekmek atıyoruz ve selam duruyoruz. Bütün şehitlerin ruhlarına dua okuyorum ve Boğazı tırmanmaya devam ediyoruz. İskele tarafındayız. Ters akıntı varmış, ondan faydalanmaya çalışıyorz. Gerçekten de gözle görülüyor akıntı ve ufak anaforlar. Marmaradan gelen akıntı, buruna vurduktan sonra geriye dönüp kısa süreliğine de olsa tekneyi ittiriyor. Suratimiz, 5.5 mil. hava nefis. Hiç rüzgar yok. Nara burnuna doğru Anadolu yakasına geçiyoruz. Gemi trafiği bayağı arttı. Telsiz konuşmalarından kontrol merkezinin anonslarını duyuyoruz. Motor yatın birine bayağı ağır fırça attı. Sancakta Çanakkaleyi görüyoruz. Belediye limanını bile. Tekrar Rumeli tarafına geçiyoruz. Geceyi nerede geçireceğimiz konusunda kararsısız.Gelibolu'ya erken gireceğiz. Biraz daha gidip Şarköy veya Mürefte'ye bağlanabilir miyiz diye düşünüyoruz ama geceye kalacağımızdan Gelibolu'ya gitmeye karar veriyoruz. Birkaç telefondan sonra girişte iskelede kalan lokanta bize yer ayarladığını ve beklediklerini söyledi. Rahatlıyoruz. Çünki çok ufak ve zor bir yer. Boğaz genişlemeye başladı. Evet Çanakkale Boğazı da geçildi. Yıllardır hayalini kurduğum Boğazı Tekne ile geçme de gerçekleşmiş oldu. Gelibolu önlerine geldik. Taner'le görev dağılımı yaptık. Ben gene yekedeyim. O demirde. Burası zor bir yer, aman çok dikkat edelim. Gelişte halatı pervaneye doladık. Tamam diyorum da gene de biraz aksilik yaşadık. Neyse limana girdik başta herşey güzeldi. Manevramızı yaptık, geri geri lokantanın iskelesine yanaşırken, Taner de demiri atıp zinciri döşüyordu. Zincir mi takıldı ırgata, yoksa ben mi hızlı gittim tam anlamadım. Boşa aldım bir an ve tekne iskeleye doğru kaymaya başladı. Taner halatları at dedi. Var gücümle halatı iskeledeki garsonlara attım. Tutamadılar ve halat Yunanlı turistlerin rakı sofrasının ortasına düştü. Sofra dağıldı. Çığlıklar filan. 3 tane garson var . Halatı nihayet aldı. Bön bön yüzüme bakıyor. arkadaşım çeksene halatı. Taner demiri bırakıp geldi. Diğer halatı da attı. Bu sefer tuttular ve çektiler. Tekne düzeldi. Halatların uçlarını aldık ve koç boynuzlarına bağladık Tabii açıkta kaldık. Bu arada bütün lokanta bizi seyrediyor. Taner tekrar demire, ben yekeye. Zinciri döşedikçe ben halatları çektim ve biraz heyecanlı ama sorunsuzca bağlandık. OHHH BEEE...Hemen Yunanlıların yanına gidip özür diledim.Önemli değil deyip, sohbete başladık. Ne de olsa denizci millet. Tekneyi çok beğendiler, fiyatını sordular. Ucuz buldular, Yunanistanda çok pahalı olduğunu söylediler. Egeyatın sitesini verip, tekrar özür diledikten sonra tekneyi toplamaya Taner'in yanına gittim. 10 dakika sonra da, buz gibi biralarımız ve kızarmış patateslerimizle tekneyi seyrederek, hatta teşekkür ederek demlenmeye başladık. Gelibolu limanı çok ufak ve hareketli. Arkada ufacık bir liman daha var. Köprü var üzerinde. Gelibolu şirin ve çağdaş bir yer. Bira içerken martı gibi, ama değil, beyaz bir kuş havada uçarken helikopter gibi birkaç saniye duruyor, aşağıya bakıyor ve pike yapıp ağzında balıkla tekrar uçuyor. garsona soruyoruz bu ne kuşu . Deniz kırlangıcı diyor. Dikkatli bakınca kuyruğu çatal ve ötüşü de kırlangıç gibi. Onları seyrederek birkaç bira daha götürüyoruz. Taner gel de sana Gelibolu'yu gezdireyim diyor. Masamızı da akşam için ayırttıktan sonra başlıyoruz turlamaya. Bu arada benim gözüm de lejyoner şapka arıyor. Taner'de bimini yok, buzdolabı da. Fakir adam ne olacak. Kulaklarım yara oldu. Sıcak çok kötü. Ayvalık'ta bulamadım. Bozcaada da. .. Sahile indik Eski taş rum evlerinin arasından ufak bir meydana geldik. Balıkçıların çekek yeri, yanında da nefis bir bar. Mavi Bar'dı galiba adı. Aklım orda kaldı.Yürürken seyyar satıcıda buldum şapkayı, kaç para 10 LR tamam dönüşte alırım dedim. Taner alsana ya diyor. Yok yok sonra alırım Dondurma alıyoruz, bir çay bahçesinde çay içiyoruz. Deniz müzesini geziyoruz, torpidoları denizaltıları inceliyoruz ve dönüşe geçiyoruz. Taner yoruldum diyor ve tekneye dönüyor. Ben de gözümün takıldığı MAVİ BAR'a gidiyorum. Allah kahretsin cepte 10 LR var. Garson geldi bira kaç para 5 LR tamam sen al 10 Lr yı ben iki bira içeceğim, başka param yok. Gülümsiyerek biramı getiriyor. Çok şirin sımsıcak bir yer, güneş batmak üzere, iki genç canlı canlı müzik de yapıyor, Boğazı ve balıkçıların bir tekneyi denize indirişini seyrederek biramı yudumluyorum. Hava kararmaya başlayınca da tekneye dönüyorum. Şapkacıya bakıyorum gitmiş. Zaten bende de para yok. Tekneden para alıp şapkayı alarım diye düşünmüştüm. Bir başka bahara artık. Kulaklarım yara olacak, iki biraya sattım onları, ama ossun be MAVİ BAR çok şekerdi. Akşam kavun beyaz peynir, balık rakı yaptık ve deliksiz bir uykuyla sabah 5 te kalktık. Çay simit peynirle yaptığımız kahvaltıdan sonra hedefimiz ASMALI. Bu arada bu sene 1.5 ay içinde 3 kere Marmara Adasına gitmiş olacağım. Leyleği çok havada gördüm galiba. Demiri topladık, koltuk halatlarını da aldıktan sonra çok dikkatli bir manevrayla Geliboluya da veda edip tekrar Boğaza çıktık. Boğazın girişindeyiz. Çok geniş. Rüzgar yok.Hızımız 6 mil, tekne otopilotta. Boğazı bitirdik ve Marmara'ya girdik. Hava çok sıcak, kulaklarım yanmaya başladı. Salak diyorum kendi kendime şapka almazsan böyle olur, iki bira az içsen ölürsün sanki. Ama n'apim Mavi Bar harikaydı.Krem sürüyorum başıma birşeyler sarıyorum ama nafile.. Sohbet ede ede gidiyoruz. Yelken yapmayınca yolculuk çok sıkıcı. İyicene de yorulduk. Doğru dürüst uyumadım. Taner, gel şu paşa koltuğuna otur daha serin, diyor. Ben de seyirde hiç havuzluktan çıkmam. Oturuyorum biraz iyi geldi.Gel şimdi de baştan ayaklarımızı denize sokalım, çok zevklidir. allah allah.. tamam diyorum. çocuklar gibi ayaklarımızı suya sokuyoruz, sallıyoruz, şıpır şıpır. Ne güzel. Gerçi Taner'in bacakları biraz kısa gelse de, denize düşme pahasına suya sokuyor ayaklarını. Daha bitmedi. Şimdi uyuyacağım. Nasıl yani. Bak gör. Teknenin kamaraya girişindeki birinci basamağa oturdu. Haaaa.. Önce içerden bir yastık aldı. Sağ tarafına koydu. Kaporta kapağını çekti. Sol kolu onun üzereinde, ayakları ikinci basamakta, başı da yastıkta, sağ kol da onu destekliyor. Ve anında uyudu İnanamıyorum adam resmen uyuyor. Uyandı kendine geldi, ben artık dayanamadım. Baştan beri dilimin ucuna gelen şeyi yumurtluyorum.

-Taner;
-Evet Abi,
-Aslanlar var ya...
-EEE...
-Hani bölgelerini işaretlemek için sağ arka ayağını kaldırıp birşey yaparlar ya... İnan onlara benziyorsun. 2.5 senedir aynı tekneyi kullanıyorum aklımın ucuna gelmedi.

Ha ha ha ha diye uzun bir kahkaha attıktan sonra; O senin sorunun dedi. Doğru söze ne denir. Nihayet Marmara adası görundü. Adayı iskelede bırakıp, iyicene kıyıya yaklaşark, Asmalı'ya doğru gidiyoruz. Ne hikmetse gene Asmalıyı zor buluyoruz. Limana giriyoruz. İki yelkenli var. Nereye yanaşalım diye düşünürken birinde Gezgin korsan flaması görüyoruz. Biraz daha yaklaşınca bu TEA BOAT. Yaşasın Levent Korsan.. Hemen aborda oluyorz, 40 yıllık dost bulmuş gibi gibiyiz. Hoş geldiniz diyor. Hoş bulduk. Ama teknenin arkasında lepiska saçlı biri yuzüyor, Taner başka bir yere mi yanaşsak rahatsız etmeyelim diyorum. Ayıp ya saçmalama yanaştık işte. Baştan kıçtan bağlandık, gene de içim rahat değil. Lepiska saçlı Tea Boat un merdivenine doğru yüzdü ve çıktı... SÜRPRİZ..... Bilin bakalım kim... Yanmar servis At kuyruk Selahattin Usta. Sakin ve içten ses tonuyla, hoş geldiniz diyor. Tabii ben utanıyorum, Taner kıs kıs gülüyor. Fesat adam n'olacak.. Tamam ülen KES diyorum. Ne güzel ya.. Başlıyoruz hemen sohbete. Onlar aşağı iniyormuş. Bilgi alışverişi yapıyoruz. Burda da Gezgin korsan var. Ne mutlu bize, iyiki Korsanız. Tanerle tekneyi topluyoruz, sonra Taner aygaza bakıyor, yolda tüp bitti, yedek tüpü takarken de gaz kaçırdı.

-Bırak sonra bakarız.
-Hayır şimdi yapıcam. Ama sen de sigara içmeyeceksin.
-Haydaa.. bir bu eksikti.

Ben bu işlerden çok anlarım ya.. Baktım.

-Ya Taner, iki metalin arasında conta olması lazım herhalde sen onu düşürdün, gaz sızacak tabi.
-Olur mu ya, dedi.

Sonrasında ağırlığımı koyup, lütfen İstanbul'da bakalım şuna. Tamam dedi ve ben de sigara içme özgürlüğüne kavuştum. Aslında çay kahve içmemek için mi bozdu aygazı tam anlayamadım ya... Neyse... Heee. Bunu niye mi anlattım.. Okumaya devam edin lütfen...
Asmalı'da tekneyi neta edince, Taner tekrar aygazı çıkardı başladı uğraşmaya. O sırada Levent Korsan da bunu izliyor. Hayrola . Gaz kaçırıyor. Baktı. Bir dakika deyip teknesine gitti ve ufacık bir poşetle geri döndü ve Taner'e, al bunu tak dedi. Ha ha ha ha.. Verdiği şey bir CONTA ydı.Taner araya onu koydu ve aygaz yanıyor. Olmaz böyle birşey.

-Ya Levent nerden çıktı bu şimdi.
-Aygazcı bir tanıdığım vardı, lazım olur diye aldım.

Ufak conta da var ve de orjinal. Ben ağzım açık dinliyorum. İmpeler, kelepçe yağ filtreler hortumlar tamam da. Aygaz contası.. Şaşırdım. Ha bu arada, benim anahtar tutamamamla kafa bulanlardan biri olan Taner Bey'in suratı görülmeye değerdi. MOSMOR. Niye mi.. Bunun sorunu conta demiştim de ondan. He he he he.. Lafı hemen yedirdim tabii. Akşam Levent Korsan teknesine davet etti bizi. Dolmalar kızartmalar nefis bir sofra. Ya nerden buldunuz bunları. Hanımlar yapıp yolluk olarak verdiler bize. AHH AHH. Ne hanımlar var ya. Rakı güzel mezeler ve de güzel bir sohbet eşliğinde nefis bir gece geçiriyoruz. Sağolasın be GEZGİN KORSAN. Bize bu güzellikleri yaşattığın için..Herşey insanla güzel. Gece 1 gibi yatıp sabah 5 te ayaktayız. Önce biz çıktık, arkamızdan da Tea Boat. Biz iskeleye, onlar sancağa döndü. İyi seyirler dileyip, bu güzel iki korsanla vedalaştık. Ver elini İstanbul... 12 saat yolumuz var. Rüzgar yok sıcak kötü, gene motorla gidiyoruz. Taner öğlende nefis bir makarna yapıyor . Bu sefer de daha çok ağırlık çöktü. İhtiyar Taner dayanamıyor

Abi ben bir saat kestirebilir miyim diyor.
Tamam sorun yok. 1 saatten fazla uyuyor.

Gözlerini oğuşturarak kalkıyor,

-Nerdeyiz?
-İstanbula yaklaştık.
-Güzel...

Dedikten sonra,

-Abi be.
-Evet.
-Sağol ya.
-Niye?
-Şimdiye kadar tekneyi hiç kimseye gönül rahatlığıyle teslim edemedim de ondan. Nefis uyudum ve hiçbirşey düşünmedim. SAĞOL..

WOWWW . Gezinin itirafı.

-Bitmedi. Daha var.
-Dinliyorum.
-Sen teknende bu kadar derli toplu değilsin, dikkat ettim de herşeyin çantanda, hiçbirşeyin dışarda değil.
-OOOOO.. Ben neymişim be ABİ. Abartma be koçum, olması gerekeni yaptım ben.

Marmara'nın ortasında birbirimizi yere göğe sığdıramıyoruz. Ve mutlu son. Sağ salim F-6 iskesindeki yerimize bağlanıyoruz, ve bir taksiye atlayıp evlerimize gidiyoruz. Ayakta duracak halim yok. 16 saat uyuyorum anca kendime gelebiliyorum. Sözün özü; yıllardan beri yapmak istediğim, ama çeşitli nedenlerle yapamadığım bu seyri bana yaşattığı için, Taner'e ve Egeyat yapımı olan Talya'ya teşekkür ederim.Benim kendime ve tekneme(Bengül Ege 26) güvenimin daha da artmasını sağladı. Gerçekten de güneye inmenin en zor etaplarını bizzat yaşadım. Hem de yukarı çıkarak. Her etap en az 12 saat, ortalama 5-6 mille. Sonrasını da halledebileceğimi zannediyorum, tabii ki hava durumu da çok önemli. Ha bu arada.. Bütün seyir boyunca ses tonumuz bile yükselmedi. Hep aynı şeyi konuştuk, hiç çatlak ses çıkmadı diyebilirim. Aynı tekne sahibi olmak O'nu tanımak da çok önemli ama. Gerçi hep benim olgunluğum sayesinde çatlak ses çıkmadı ya...
NEYSE Sevgili Taner; herşey için tekrar teşekkürler.

Saygılar.
Cengiz Göl

Ayvalık Son Hikaye

2009-07-29T15:41:00.005+02:00

Talya'mızı huzur içinde evimizin önündeki tonoza bıraktık. Tonozumuzun olduğu koy Poyraz'a açık. Diğer tüm havalara kapalı. Ayvalık'da Poyraz'da esti mi deli eser. Fakat koyda deniz kaldırmaz. Çünkü sığdır. En derin yeri 8mt yi geçmez. Bütün bu doneleri düşünerek, kendimi emniyette hissederek tonoza bağlandım. Tekneyi boşalttık. Tekne yaklaşık 15 gün yanlız kalacağı, daha önemlisi kontrolsüz denizde kalacağı için etrafı iyice toparladım ve gerekli önlemleri aldım. Son bir göz kontrolunden sonra tekneyi bırakıp karaya çıktım. Herşey normal görünüyor. Teknenin salınma çapı içinde herhangi bir doğal veya yapay mani yok. Bu şekilde İstanbul'a geldik. Yaklaşık 10 gün sonra tekrar tekneye gittiğimde hiç problemsiz yerinde duruyordu. O gün hava raporlarında kuvvetli Poyraz olacağı belirtilmişti. Bizim planımız da Kenan'lar ve bizim familya, tekne ile Ortunç'a gitmek. Cunda adasının Ortunç tarafı Poyraz'a kapalı. Fakat bana bir sıkıntı vasıl oldu. Nedeni de rüzgarın kuvvetli esmesine rağmen teknenin pruvasını değil de bordasını rüzgara vermesi. Bu bir kez daha olmuştu. Bu sefer Burgazada Kalpazankaya'da tonozda idik. Ve tekne pruvasını rüzgara dönmüyordu. Hemen restaurantdan tekneye gitmiştim ve tonoza bağladığım halatı çok kastığımı farketmiştim. Halata bir-birbuçuk metre kadar kaloma verince tekne rahatlamış ve hemen pruvasını rüzgara dönmüştü. Burada ilk aklıma gelen yine o oldu ve hemen baştaki tonoz halatını gevşettim. Ama birşey değişmedi, tekne hala rüzgara bordasını veriyor. Sonra teknenin altına dalıp baktık. Durum şöyle:

Rüzgar kuzeyden basıyor, teknebir bordasını karaya diğerini rüzgara vermiş duruyor. Dipte de salma eriştelere yaslanmış. Salmanın altına yaklaşık 75cm su var.

Hata 1, tonoza o kadar çok güveniyorum ki kontrol etmek aklıma bile gelmiyor. Ama kafamın içinde bir sürü soru. "Bu tekne bu pozisyona nasıl geldi, tonoza zinciri bağlayan dalgıç, abi bu tonoz 4 tane yelkenli tekneyi çeker, demişti ayrıca tonoz ipi ve zincirinin kaloması hesaplanmıştı, o yarıçap içinde bir mania olmaması gerekiyordu. Bu erişteleri görmemişler mi?" diye, akla gelebilecek onlarca soruyu kendi kendime soruyorum.

Neyse, yapacak birşey yok. Rüzgar tekneyi basıyor, bari rüzgar azalana kadar gidelim de Ortunç'da denize girelim dedik. Dediğimizi de yaptık, çoluk çocuk yollandık denize girmeye. Aradan 3 saat falan geçti herhalde. Ben bir bahane yarattım eve dönmek ve de tekneye bir bakmak için. İşte insanın içine doğuyor. Geldiğimde Talya'yı bıraktığımdan daha fazla kıyıya yakın gördüm. Hemen denize atlayıp teknenin yanına gittim ve üstüne çıktım. Tekne 15 derece kadar iskelesine yatmış. Öyle duruyor. Dalıp altını kontrol ettim. Salma zemine değiyor. Zemin çamur ve erişte. "Hey allahım nasıl oldu bu iş??" diye düşünürken, sonunda tonoza gidip çekmek aklıma geldi. Çektim, çektim aaa o ne ? Komple tonozun zinciri, halatı, kiliti elime geldi !! Allah kahretsin !! Niye daha önce tonozu kontrol etmedim ki... Tekne aslında ilk gördüğümden beri, tonozun betondaki mapasını kopartmış, boşta salınıyormuş anlaşılan. Kendime acayip kızdım bu tonoza bu kadar niye güvendim diye. Aslında ilk bağlanırken "Ülen acaba rüzgar istikametine demir atayım mı emniyet olarak" diye düşünmüştüm. Ama hem tonoz, hem demir şimdiye kadar hiç görmedim, acaba teknenin salınımında zararı olur mu falan diye vazgeçtim. Keşke yedek olarak demiri de bıraksaymışım. Neyse artık olan oldu, şimdi bu durumdan kurtulmak lazım. Bir durum değerlendirmesi yapalım. Rüzgar sancaktan geliyor. Kara iskele tarafta. Tekne iskeleye yatık. Tüm teorik bilgileri aklıma getirdim ve bazılarını denedim. Tornistanda çıkmak, tekneyi yana yatırmak falan. Tekneyi yana yatırmak işe yaramazdı, çünkü yatınca daha çok kara tarafına gidecekti. Dolayısı ile salma üzerinden atlattırıp öteki tarafa yatırmak lazım ki o da benim o anda yapabileceğim bir iş değil. Tornistan da veya ileride de yerinden kıpırdamadı. Tabii alttaki çamurun da vakum etkisi var, kolay bırakmıyor tekneyi. En iyi yol bir tekne yedeğinde buradan çıkmak. Hemen Ayvalık ile irtibata geçtik ve orta boy bir balıkçı motoru geldi. Yaklaşık 20 dakikalık bir çalışmadan sonra tekneyi bulunduğu yerden çıkardık. Ve doğru marinanın yolunu tuttuk. Daha sonra yaptığım alt kontrollerde salma torpilindeki zehirli boyanın iskele tarafta kısmen kalkmış olduğunu gördüm. Onun dışında başka bir problem olmadı.

Bundan sonra bilmediğim tonozlara bağlanırken gerçekten kontrol etmek lazım geldiğini anladım.

Dalıp bakabiliyorsak bakalım yoksa sahibine sorup bilgi alalım. Hiçbiri olmuyorsa mümkünse tekneyi yalnız bırakmayalım.

Tatil Bitti

2009-07-28T14:25:00.002+02:00

Nihayet eve dönebildik. Bu sene yelkenin ve tatilin üst sınırlarında dolaştık durduk. Şikayetçi miyim ? Tabii ki hayır. Bir sürü şey birikti yazacak, çizecek, anlatılacak. Unutmadan, biraz da hızlı bir tempo ile anlatılacakları, seyredilecekleri, yazılacakları blogumuza yerleştirmeye başlıyorum.

Hikayenin Devami

2009-07-10T08:37:00.002+02:00

Aşağıdaki hikaye bu şekilde bitmiyor. İşin birde devamı var. Fakat bu sene tatillerimiz biraz uzadı. Şu anda Göcek'e geldik. O yüzden hikayenin devamını yazmaya fırsat bulamadım. Ayrıca söz verdiğim resimleri de ekleyemedim.
Burada sevgili Engin ve ailesi ile 15 günlük gezimiz boyunca Rodos+Simi+Hisarönü mü yapsak, yoksa tüm tatili Yunan adaları mı yapsak kararını vermeye çalışıyoruz.
Dönünce hem hikayenin devamını, hem fotoğrafları, hemde bu gezimizin ayrıntılarını yazacağım.

Çanakkale-Ayvalık

2009-06-30T13:42:00.003+02:00

Bundan sonraki etabıi yani Çanakkale-Bozcaada-Ayvalık etabını tek seferde yazayım dedim. Zira aradan zaman geçtiği için yazacağım detayları unutuyorum.
Çanakkale çıkışımızda herhangi kayda değer bir olay olmadı. Marinaya 50 TL ödedik. Su ve yakıt takviyemizi yaptık. Bozcaada etabı zaten kısa 3,5 saatte adaya vardık. Bozcaada' da 2 gün kaldık. Hepimiz adayı seviyoruz. Geçen seneki Midilli' nin boşluğunu Bozcaada ile kapadık. Adada beş kişi scooter motor kiraladık. Çok keyifli zaman geçirdik. Ayrıca bizim videolarda tanıtımını yaptığımız mandar ile pasarelladan iskele yapmayı da burada uyguladım. Çok faydalı oldu. Üçüncü günün sabahı erkenden yola koyulduk. Bozcaada'dan çıktığımızda Babakale'ye kadar motorla indik. Sonra ani bir kararla Babakale limanına girip etrafa bir bakınalım, güzel balık yeriz falan dedik. Babakale' de zaman durmuş gibi. İçeride bir balıkçı motoruna aborda oldum.İçinde kimsecikler yoktu. Biz yukarı köye doğru çıkmaya başladık. Bir baktım balıkçılar gelmiş. Hemen tekrar aşağı inip "Biz burada bişeyler yiyeceğiz, tekneyi size aborda ettik, mahzuru var mıdır?" dedim. Kısaca "İyi böyle." dediler. Köye doğru yukarı çıktık. Karayel restaurant da hayatınızda yiyebileceğiniz en taze Barbunları kilosu 25 TL den yedik. Ben Barbun sevmem. Çünkü etinde hep bir çamur kokusu vardır. Hep bana gelir o koku. Ama kardeşim, o nasıl balıktı anlatamam. En ufak bir koku yok. Yemeğimizi yaklaşık 1,5 saatte bitirdik. 4 kişi balık, salata, içki yok, hesap 50 TL. İyi ki uğramışız dedik.
Aşağı indiğimizde balıkçılara selam verip, teşekkür edip koltuk halatlarımızı fora ettik. Biz çıktığımız anda balıkçı da çıktı. Meğerse bizi bekliyorlarmış. "Selametle." dediler. Tabii çok duygulandık. Babakale 'den Ayvalık limana kadar nefis bir geniş apaz seyri ve kavançalar ile geldik. Bizim TALYA kıçtan gelen dalga ile sörfe kaltığında 8,5 knotları gördü. Bir hanımefendi için söylenecek bir söz olmamasına rağmen, bizim kız pupaya yakın seyirlerde ayı gibi maşallah. Çok keyif verdiriyor.
Seyahati Cunda' da evimizin önünde noktaladık. Dikkat marinada değil, evimizin önünde. Bu da çok güzel bir durum. Tekne evin önünde. Bu konuda sevgili Mehmet Erem arkadaşımın telkinlerine kulak verdim. "Sana ait tonozunun olması iyi birşeydir. Rahat edersin" demişti. Ben de müsaade isteyip yandaki komşumuzun yıllardır kullanmadığı tonozunun ekipmanını yenileyip Talya'ya uygun hale getirdim. Böylece evimizin önüne bağlandık.
Talya'dan mürettebatı ve eşyalarımızı yeni aldığım botla sahile transfer ettik. Fotoğraf makinem ne yazık ki yanımda değil. en kısa zamanda fotoları da ilave edeceğim.

İstanbul-Çanakkale

2009-06-10T15:01:00.003+02:00

Her yönü ile muhteşem geçen bir seyir yine bitti. Kısaca seyir hikayemiz şöyle:

Perşembe günü işten erken çıkıp yol hazırlıklarına başladık. Genelde Talya teknik olarak yol için hep alesta. Talya'da elektrikli buzdolabı olmadığı için 5 litrelik pet şişe suyu dondurdum. Sanırım uzun süre bizi götürür. Ayrıca eridi, suyu buzluğa aktı derdi de yok. Migros' dan planlanmış yiyecek alışverişimizi yaptık. Yola çıkış saatimiz akşam 16:00. Hava raporları yağmur veriyor. Ve de batı-batı lodos rüzgar. Kendi kendime Şu Marmara'yı hiç kolayına rüzgar ile inemedim diyorum. Ya rüzgar yok, ya da aşağıdan yukarı.

Saat 16:00 da koltuk halatlarını fora ettik. Vee terapi başladı. Tüm stresten, kargaşadan, zaman yettirebilme telaşından uzak ve sakin... Aslında yolculuğun çoğu detayı geçen sene ile birebir aynı. Ben aynı olmayan noktalardan bahsedeyim.

Geçen sene 4 kişi idik. Bu sene 5 kişiyiz. Durmaksızın Çanakkale'ye 135Dm gideceğimize göre vardiyada duracak adam sayısı önemli. Vardiya düzenini şöyle oluşturduk: 2 kişi vardiyada, 1 saat sonra birisi aşağı iner içeriden birisi yukarı çıkar, 1 saat sonra 2. kişi iner içeriden yeni kişi çıkar. Bu şekilde herkes değişik kişiler ile 2 saat vardiya tutmuş olur.

1 saatte Sivri Ada'yı bordaladık. Deniz, hafif lodos yüzünden kıpırdıyor. Ama belli ilerleyen saatlerde artacak. GK rallisindeki ile aynı rotayı izliyorum. Gemi yolunun güneyine iniş, ardından 255 derece ile Marmara Adası. İlk nevaleler saat 20:00 gibi açıldı. Menüde Tekirdağ köfte, söğüş salatalık, domates ve beyaz peynir var. 1 şişe de soğutulmuş beyaz şarabı 5 kişi paylaştık. Zaman iyice yavaşladı. Herkes bir işle ufak ufak meşgul olmaya başladı. İlk vardiya da saat 22:30 sularında görevi ifa etmeye başladı.

Saatler ilerledikçe bizim batı rüzgarı hızını arttırdı, arttırdı. Kardeşim bu kadar da olmaz dedirtti.

Dalgalar tam kafadan gelmeye başlayınca, otopilot tekneyi haliyle sert ve hor kullanmaya başladı. İnsan kontrolu devreye girdiğinde, otopilota göre dalgaları karşılama konusunda daha iyi ve başarılı oluyor. Bu kadar kafadan rüzgar ve dalga, GPS'e varış saatimizi 2 saat geri attırdı. Birde dalgaları omuzluktan alıp cenovayı açalım, teknenin salınımlarını rahatlatalım dediğimizde GPS'in Eta varış zamanı gecikmesi 4 saate kadar çıktı. Bir süre bu şekilde nispeten daha rahat yol aldıktan sonra gacikmemiz artmaya başlayınca komut verildi: "Cenova mayna, motor tamyol, dalgalar kafadan..." . Ama itiraf etmeliyim bu gün tekrar aynı rotada ve şartlarda olsam kesinlikle gecikip konforlu seyir yapardım. Boşu boşuna canım tekneyi çok dövündürdük. İşte şehirli insanın bir yere yetişme konusundaki takıntısı...

Derken şafak attı, sabah oldu. Şartlar düzeldi. Hele birde kahvaltı piyasaya çıkıp, güzel sabah güneşinin altında yenmeye başladı mı, bir de taze demlenmiş çay... Bütün moraller yerine geldi. Dün gece hafızalardan atıldı. Yine saatler ilerledi, yaşamın temposu 25m2 içinde iyice düştü. Saatler 15:00 i gösterdiğinde NaraBurnu önlerindeydik. Birden bizim kuzenin sesi duyuldu. "Taner, o ilerideki kardinal ne diyor" Baktım, evet kardinal orada ama birşey demiyor. Yani boyası renkleri veya tepedeki üçgenleri seçemiyorum. Hemen haritayı çıkardım. Bu arada yaklaşıyoruz. "Ülen, bunun içinden mi geçelim, dışından mı geçelim" diye düşünürken bir de baktım haritada böyle bir kardinal ve şamandıra yok. Allah, allah deli olacaz, bu nedir ? Bir dakika sonra jeton düştü. O bir denizaltı. Evet bir denizaltı. Gövdesi suyun altında, kulesi suyun üstünde, namussuz aynı kardinal gibi gözüküyor. Meğerse Denizkurdu tatbikatından dönen denizaltılardan biriyniş bu. Sonrasında bir tane daha geçti yanımızdan. İlkini resimleyemedik ama ikinci geçenin yukarıda resmi var.

Saat 18:00 gibi Çanakkale Marina'ya vasıl olduk. Tekne toparlandı. Yakıt takviyesi ve su takviyesi yapıldı. Aynen geçen seneki gibi Yalova Restaurant'ın yolunu tuttuk. Tadı damağımızda kaldı yediklerimizin. Geçen bir günün mütaalası ve güzel bir rakı masası sohbeti ile günü noktaladık.

Talya Yola Hazır

2009-06-02T15:57:00.004+02:00

Geleneksel Ege gezisinin ikincisine kızımızı hazırladık. Bu sene rotamız geçen seneye göre farklı. Mürettebat da bir kişi fazla. Geçen sene 4 kişiydik bu sene 5 olduk. Dışarıdan bakınca mülteci teknesi gibi.
Planımız şu, saat 16:00 gibi Fenerbahçe'den avara olmak. Gece seyri ile durmadan ya Çanakkale'yi, ya da Bozcaada'yı bulmak. Fenerbahçe-Çanakkale 135nm. Çanakkale-Bozcaada ise 23nm. Yani Fenerbahçe'den direk Bozcaada yapsak yaklaşık 160nm olacak. Bu da ortalama 26 saat yol yapar. Bu rotayı seyahat anında kesinleştireceğiz.
Yola çıkmadan hazırlıkları tamamlamaya çalışıyorum. Yanmar Selahattin usta ile çoklu telefon görüşmelerinde bir türlü zamanı kesinleştiremeyince "-Acaba şu motorun periyodik bakımını yapsam mı?" diye düşünmeye başladım. Aslında hangi saatlerde nelerin değişmesi gerektiği, hangi parçaların gözle kontrol edilmesi gerektiği, hepsi motorun kullanma kılavuzunda yazıyor. Dün teknenin içinde temizlik yaparken bir baktım komşum Can gelmiş. Selamlaştıktan sonra Selahattin ustanın henüz gelemediğinden falan bahsettim. O da tam beklediğim teklifi yaptı "-Bende yedek parçalar ve malzemeler var, gel beraber yapalım."
Sağolsun Can işin tüm ayrıntılarını gösterdi. Yağın boşaltılması, yağ filtresi değişimi, yeni yağın koyulması, eksik soğutma suyunun tamamlanması, motordaki mazot filtresinin değişmesi, kelepçe vidalarının kontrolü gibi işlerin tümünü 1,5 saat içinde bitirdik. Konu ile ilgili ince detayları hafızama not ettim. Ayrıca motorun kullanma kılavuzunun arkasındaki not sayfalarına da, bakımda değişenlerin ve yapılanların listesini not aldım.
Bundan sonra her 100 saatte bir bu bakımları da kendim yapmaya karar verdim. İnsanın bu konulara da hakim olması, kendine olan güveni pekiştiriyor.
Ufak bir ayrıntıyi da atlamayayım. Teknenin içindeki döşemeleri de yıkanması için eve götürmüştüm. Bu arada bizim döşemeler fermuarlı, yüzleri çıkabiliyor. Çıkarması nispeten kolay ama yerine takması daha zor. Tam son kılıfla uğraşırken fermuar takıldı. Zaten bit kadar olan fermuar elciğini, bir aşağı, bir yukarı takıldığı yerden kurtarmaya çalışırken kırıldı. Haydaa, yüklendim koca minderi modokoya getirdim. Tanıdığım bir döşemeciye tekrar fermuar diktirdim. Bu sorunu da hallettim Ama bana yarım güne mâl oldu.
Ayrıca teknedeki mazot filtresi, yağ, kayışlar, impeller v.s. gibi eksikleri de yedek olması amacı ile stokluyorum.
Çıkacağımızz güne de raporlar yağmur veriyor ama hadi hayırlısı bakalım...

Talya Yine Karada

2009-05-26T15:10:00.004+02:00

1 seneden sonra TALYA'yı yine karaya aldık. Geçen sene yaptığımız işlerin sonuçlarını görmek açısınıdan iyi oldu.
Karina, bazı yerler hariç fena değildi. Geçen sene Moravia zehirli boya kullanmıştım. Bu sene yine aynısını kullandım. Önümüzdeki sene belki boyayı değiştirebilirim. Bu görüşüm, marinada liftin altında oturup karaya alınan teknelere bakarken oluştu. Bazı tekneler hakikaten çok temiz çıktılar sudan. Bu yönde biraz araştırma yapacağım.
İkinci bir konu dümen palasına bağlı vidalar. Tekne karaya alındıktan sonra şöyle gözle sağını solunu bir kontrol ettim. 3 adet paslanmaz vidadan 1 tanesi düşmüş, iki tanesi sağlam duruyordu. Hemen vidaların yedeklerini alıp, değiştirmek üzere sökmeye başladım. Sağlam gibi görünen vidalarda içlerinden erimişler. Bir nevi tutya görevi yapmışlar. İyi ki açıp kontrol etmişim. Kontrol etmemiş olsam belki diğer iki vida da zamanla düşecekti. Olay bir daha tekrarlanmasın diye, 3 vidadan ortadakine sağlı sollu küçük tutyalar koydum. Diğer iki vidayı da, tutyalı vidalara yekpare bakır telle bağladım. Sanırım seneye bu problem kalmayacak. Yinede ara ara dalıp kontrol edeceğim.
Ayrıca saildrive kuyruğunun çıktığı yerde, karinaya bağlı paslanmaz bir çerçeve var. Onun da bir tarafı açık gibiydi. Belki de aldığımızdan beri öyleydi tam hatırlamıyorum ama her ihtimale karşı onun etrafınıda sikaladım.
Ayrıca tüm salma çelik macunu ile kaplandı. Üzerine astar ve boya sürüldü. Salmayı da önümüzdeki sene kontrol edeceğim. Eğer içime sinmez ise komple kazıyıp yeniden macun+astar+boya uygulaması yaptıracağım.
Ayrıca tüm gövde pasta-polish yapıldı. Şöyle bir baktık mı pırıl pırıl parlıyor bizim kız.
Tekneyi 22'si Perşembe günü karaya alıp, 25'i Pazartesi günü suya attık.
Tabii suya atıldığındaki pürüzsüz gidişatını anlatmam mümkün değil. Marina içinde durgun suda 2000 devirde 6 knot hız yaptığını görünce "-Vay anasını bu hep böyle kalsa ne olurdu sanki." dedim. Aynı düşüncede olan birisi daha vardı. Talya' nın karada hemen altında, Hakan bey'in Sun Odyssey 29 teknesi duruyordu. O da dertlenmiş ki: "-Yahu, insanlık aya gitti, şu kekamoz işine hala çare bulamadı." diye mırıldanıyordu.
Küçük bir bilgi notu. Geçen, GK Marmara Adası yolculuğumuzda tam 28 saat motor çalıştırmışız. Toplam aldığımız yakıt 128 TL. Yaklaşık 52 litre falan. Yani bizim motor saatte 1,8 Litre gibi yakıyor. Bu harcama 2600-2700 devir arası. Ben uzun yolculuğa çıkarken hep saatte 2 litre yakar gibi hazırlık yapıyordum zaten.

Asmalı-Silivri-GK 2

2009-05-20T12:08:00.007+02:00

Silivri' ye gideceğimiz sabah öyle bir uyumuşum ki, anlatmak mümkün değil. Tabii bir günü devirdikten sonra, ertesi gün vücut bütün uykusuzluğun acısını çıkardı sanki.
Asmalı' dan çok güzel anılarla ayrıldık. Adaya girerken bir yunusun bize yapışıp, yaklaşık 15 dakika teknenin sağından soluna, altından üstüne, bir oraya bir buraya dans yapması oğlumla beni büyüledi. Çocukların yaşadıkları bu tip şeylerin hayatları boyunca hafızalarından silinmeyeceğine inanıyorum.
Ayrıca Erol abi, Mehmet, Umut ve diğer korsanların giriştiği midye pişirme faslı hakikaten görülmeye değerdi. Tüm bunları geride bırakıp Ayvalık'a inememiş olmanın verdiği hüzünle Silivri' ye yollandık. Bizim grup Belle, Breeze ve Talya' dan müteşekkildi. Yine durgun ve cam gibi suda ilerlerken, oğlumla ben sancak başomuzluğa oturup ayaklarımızı da suya sarkıtıp denizi seyretmeye başladık. Oğlum upuzun kollu kahverengi denizanalarını görünce tedirgin oldu. Ben de bunları ilk defa görüyorum. Ama hiç de sevimli değillerdi. Kıyıya doğru kayboldular ama açıkta yüzme molası vermek isteyenlerin bunlara dikkat etmesi gerekiyor.
Bu arada aklıma bir muziplik geldi. Oğluma dedim ki "Eğer topuklarını teknenin bordasına vurursan, sesi duyan yunuslar bizim yanımıza gelirler". Başladık topuklarımızı bordaya vurmaya. Bir müddet sonra, inanılacak gibi değil, laf olsun diye söylediğim doğru çıktı. Yaklaşık yarım mil ötemizde koca bir yunus sürüsü belirdi. Oğlumun bana bakışını ve denizcilik bilgime olan hayranlığını size anlatamam !!
Nihayetinde Silivri'ye vardık. Belle teknesinin üzerine aborda olduk. Toplam 7 tekne bizim gibi Pazar günü Silivri'ye intikal ettiler. Sadece Bupp teknesine nazar değdi ve motor arızası oldu. Durumu Özgür bize telsiz ile bildirdi. Fakat telaşa gerek olmadığını, yelkenle limanın ağzına kadar geleceğini, limanın içine girmek için kendisini çekmemizi rica etti. Hakikaten de dediği gibi Bupp 1 saat sonra limanın ağzında belirdi. Hani bıraksak bağlanacağı yere kadar yelkenle gidecekti.
Silivri akşamında da masamız kurulup yemeklerimizi mideye indirince biz hemen ayrılıp uyku pozisyonuna geçme kararı verdik. Ertesi günü havaya yakalanmamak için sabah 3:00 gibi çıkış planlıyoruz. Haa, bu arada yazmayı unuttum, yemekten önce meteorolojinin sitesine baktığımızda ana sayfada, saat17:00 den itibaren kısa süreli poyraz fırtınası ihbarı vardı. Amacımız bundan önce Fenerbahçe'ye varabilmek. Tabii yolda biz bu sert havanın etkilerine kalacağımızı tahmin ediyorduk, ama erken çıkıp nispeten azaltırız diye düşündük.
Bir gece önceden ben teknede herşeyi sağlama aldım. Devrilme, oraya buraya saçılması muhtemel şeyleri toparladım. Hanımla ufaklığa da bir brifing verdim. Dışarı çıkma mecburiyetleri olursa diye can yeleklerinide yataklarının yanına bıraktım. İşin güzel tarafı her ikisinde de hiç telaş belirtisi yok, gayet iyi gözüküyorlar. Tabii bu da bana moral veriyor.
Sabah saat 2:30 gibi uyandım. Hemen sert hava için gerekli kıyafetleri giydim. Yine bir gün önceden anayelkene 2. camadanı vurup, mazot deposunu da ağzına kadar fulledim. 2:50 gibi motoru çalıştırıp yola koyulduk. Bizimkiler uyuyorlar. Umarım sonun kadar böyle rahat rahat uyurlar.
Hemen liman çıkışında esintiyi bulunca 2. camadanlı anayelkeni ve cenovayı açtım. Bu arada cenova tam açık. Motor yelken zaman zaman 6,5 knotlara varan bir hızla yol almaya başladık. Yine telsizden diğer teknelerin de limandan avara olduklarını duyuyorum. Bir kulağım telsizde diğer hislerim dalga ve rüzgara konsantre, ilerliyoruz. Rüzgar yavaş yavaş üzerine koymaya başladı. İşte burada bir hata yaptım ve cenovayı ufaltmadım. Rüzgar iyice artınca büyük cenova ile tekneyi zaptetmek zorlaştı. Ufaltmak için bayağı çaba harcadım ama rüzgar güçlü estiği için çok azını toplayabildim. Bu yeterli olur diye düşündüm ve yola devam ettim. Bir süre sonra rüzgar daha da arttı. Baktım genovanın ultraviyole bant fitili ıskota köşesinden yukarıya kadar sökülmüş sallanıyor. Hemen rüzgara dönüp, cenova fazla hırpalanmasın diye kapattım. Cenova kapanınca tekne bayağı kendine geldi ve camadanlı anayelkenle seyir daha kolaylaştı ve dengeli oldu. Bu arada benim rüzgar ölçerim olmadığından rüzgarı tam bilemedim. Sonradan Belle teknesi Can' a sorduğumda, o bölgede rüzgarın sabit olarak 30-35 knot arası estiğini söyledi. Bu arada bizimkileri sorarsanız, sadece cenovanın tekneyi fazla bayılttığı anda, raftaki Rod Heikell ve Sadun Boro'nun pilot kitapları üzerlerine düşmüş içeriden bana fırça attılar. Bir onbeş dakika sonra sesleri yine kesildi ve uykuya devam ettiler. Tabi ben ıslak kedi misali havuzluktan onlara baktığımda yerlerinde olmayı da istemedim değil.
Netameli Büyükçekmece koyuna geldiğimizde rüzgar biraz daha azalmıştı. Koyu, nispeten Güzelce marina önlerindeki havadan kolay geçtik. Tabii ben yine tüm seyir boyunca harness ile tekneye bağlıyım. Kaloma da ancak 1 mt. Sadece yelken ile uğraşmam gerektiğinde kalomayı uzatıp direk dibine gittiğim oldu.
Bu şekilde Ataköy marina önlerini bulduk. Bizimkiler de uyandılar. Hava güneşli ama rüzgarlı. Giyinip benim yanıma havuzluğa geldiler. Gerçekten onlarla gurur duydum. En ufak bir problem çıkarmadan tüm yol boyunca bana eşlik ettiler.
Marinaya kadar olan seyirde sohbet edip gezinin kritiklerini yaptık. Saat 11:00 gibi marinaya girdik ve bağlandık. Hemen tekneyi neta ettikten sonra, Tesadüf kafeye gidip mükellef bir kahvaltı yaptık. Doğrusu 8 saatlik bu yolculuktan sonra bunu hakketmiştik.

** Marmara adasındaki yardımlarından dolayı Hüsamettin Özenç'e, Silivri'deki yardımlarından dolayı da sevgili Necmettin Önengut'a GezginKorsnlar adına teşekkürü borç bilirim.
***Fotoğraflar içinde sevgili Can Buluman'a çok teşekkürler.

Gezgin Korsan Asmalı Gezisi

Asmalı-Silivri-GK 1

2009-05-19T15:47:00.006+02:00

Geçen yazıda da bahsettiğim gibi, içten çok istediğim Asmalı-Marmara Adası-Silivri gezimizi bitirdik. Bu geziden de çokca öğrendiklerimiz oldu. Bir kere bizim hanım zaman zaman ne kadar mızmızlansa da, en zor koşullarda bile teknede benimle olabildiğini gösterdi. Aynı şey bizim ufaklık için de geçerli. GezginKorsan grubunun tartışmasız olarak çok güzel ve az bulunur bir denizcilik oluşumu olduğunu bize ispatladı. Sert havada bize tekneyi deneme şansı verdi. Tek başına hiç uyumadan vardiyada durmayı ve aynı performansla diğer güne de devam edebildiğimi gördüm. ( Tabii diğer günün içinde denizcilikle ilgili bir aktivite varsa, yoksa kesin uyurdum ). Şimdi gelelim seyahatin detaylı yazısına:
İlk olarak ailece Migros'a yollandık. 3 günlük seyir için bütün gerekli nevaleler alındı. Tabii ki, iki torba buz ile. Zira Talya'da buzdolabımız yok. Marinaya geldiğimizde akşam saat 20:00 yi bulmuştu. Diğer katılacak komşu teknelerde tatlı bir telaş vardı. Mesela komşum Poyraz teknesi Umut tekneyi öyle bir parlatmış ki, akşamın 8'inde bile gözlerimiz kamaştı. Diğer komşularla da hoşbeş yapıldı. Zaten o andaki tatlı heyecan, yola çıkma hazırlığı, birbirimize yapılan espriler toplu seyirin en güzel tarafları.
Toplam 16 teknenin katıldığı organizasyonda tekneler 3 grup halinde yola çıktılar. 20:30, 22:00 ve 0:00.
Biz Bupp teknesi ile 20:30 da avara olduk. Yani 20:30 avara grubu Talya ve Bupp' tu.
Güneş İstanbul'un üzerinde batmış, süt liman bir hava, denizden şehre bakınca apaydınlık, gideceğiniz açıkdenize bakınca simsiyah. İlk anda insana tedirgin edici gelen bir karanlık. Sonra içine girmeye başlayınca, şehir ışıklarının kaybolduğu, tek tük gemi ışıklarının, yıldızların ve ayın aydınlattığı korkutuculuğunu kaybetmiş karanlık.
Sivri ada'yı bordaladığımızda telefonum çaldı. Arayan korsanlardan Dilek: "Ya, oturdum evden sizi seyrediyorum. O ne güzel görüntü öyle, Moda koyunun içinde ateş böcekleri gibisiniz" dedi.
Ben de Bupp'la bizim Sivri ada dolaylarında olduğumuzu, o grubun saat 22:00 grubu olduğunu söyledim. Grubun sorumluluğunu, yani komodorluğu Lotus teknesi Mehmet üstlendi. Mehmet' i Pratik Denizcilik Bilgileri videolarından tanıyorsunuz. Belirli aralıklarla tüm teknelerden hız, lokasyon ve rota bilgilerini topladı. Bunları haritaya işledi.
Bizim hanım seyrin hemen başlarında kuzineye indi. Yaptığı dürüm arası kızarmış köfte, domates ve biber den oluşan akşam yemeğimiz enfesti. Yavaş yavaş saatler ilerledi. Bizimkiler kamarada uykuya çekildiler. Benimde tek eğlencem 72. kanaldan diğer tekneleri dinlemek, etraftan geçen gemilerin içinde olanları, yaşananları, yapılan yemekleri düşünmek, yeni doğan kıpkırmızı ayı seyretmek, büyükayı, küçükayı takımyıldızları ve kutup yıldızını bulmak, pervanenin çıkardığı suda oluşan yakamozları seyretmekti. Tabii bu arada kendimi bağlamayı da ihmal etmedim. Malum gece yolculuklarında diğerleri uyurken denize düşmek...
Hava tamamen süt liman olduğu için yelken falan açamadan, tamamen motorla seyredip, sabah saat 8:30 gibi Asmalı barınağına girdik. Blogu takip edenler bilir, geçen sene Midilli'ye giderken Kuzey' deki Saraylar limanında kalmıştık. Fakat bir daha Marmara seyahatlerimde hep Asmalı'yı tercih edeceğim. Harika bir köy, insanları da çok cana yakın. Bupp teknesi Özgür'ün dediği gibi "Biz korsanlar yaklaşık 60 kişiydik, herhalde köy nüfusundan kalabalık olduk". Tamamen haklıydı. Köyde çok güzel zaman geçirdik. Hep birlikte yenildi eğlenildi. Yeni tanışmalar oldu. Toplu gezilerin bu sosyal taraflarını çok seviyorum.
Birden aklıma bir fikir geldi, nasıl olsa iki hafta sonra bu yolu geri geleceğiz. Buradan aşağı Ayvalık'a kadar gitsek ne olur ? Bence harika olur. Hemen hanıma fikri açtım. O da çok istekli oldu. Süper, bu çok iyi fikir diye düşünürken hava raporlarına bir bakayım dedim. Haydaa, benim hesaplarıma göre tam Ayvalık'a varacağımız saatlerde patlayacak bir fırtına gözüküyor. Tabii bu riski hem hanım, hem de çocukla, Ege denizi için alamadım. Ama çok da güzel bir fırsatı kaçırdık diye düşünüyorum.
Tabii bu fırtına ihbarı sadece Ege için değil, Marmara içinde geçerli. Bu sebeple biz rotamızı tadil etmek gerekliliğini duyduk. Planda olmayan Silivri böylece plana girdi. Bu şekilde dönüş Marmara ortasından değil, Kuzeyden yani kıyıya yakın olarak yapılacaktı. Silivri etabı ile de yolu ikiye bölmüş olacaktık. Bu düşüncemizi ve sert hava durumunu Mehmet ile de paylaştık. Böylece yeni rotamız belli oldu.

Devam edecek...

Bazı Tavsiyeler

2009-05-14T13:26:00.010+02:00

Sevgili Melih Sanalan hoca "Denizcilik Üzerine Bazı Tavsiyeler" olarak güzel bir yazı dizisi derlemiş. Okuyanlara faydalı olacağını düşünerek, kendisinin de izni ile buraya aktarıyorum.

DEMİRLEME TAVSİYELERİ

- Demirlemeyi trafik, derinlik, akıntı ve rüzgara göre yapmalıyız.

- Salınım Dairesi içinde başka sabit engel olmamalı . (İskele, kayalık, sığlık ve bunun gibi)

- Kaloma miktarı için derinlik, dip yapısı, dip eğimi gibi şartları göz önüne alın. Dip eğimi 15 dereceyi geçmemeli.

- Komşu teknelerin demirinin olduğu yeri belirleyin veya sorun.

- Diğer teknelerin demirleme, bağlanma (kıçtan kara, tek demirli vs.) şekillerini inceleyip sizde aynısını yapın.

- Zincir kilitlerini kontrol edin, sıkılma ve açılmasını önleyecek tedbirleri alın.

- Bir miktar kalomayı hazırda tutun, bir yere takılmasını veya çaparizini önleyin.

- Kaloma sonunu bir miktar gırcala ile mutlaka hırça mapasına bağlayın .

- Zinciri döşerken ırgatı ne hızlı ne de yavaş, uygun hızda çalıştırın.

- Diğer yerler müsait ise diğer teknelerin yanına çok yanaşmayın.

- Demiri imkanınız varsa şnorkel ile kontrol edin.

- Tarama kerterizini alın, demirin tuttuğuna emin oluncaya kadar sık sık kontrol edin.

- Artan hava şartlarında demiri, kalomayı ve taramayı kontrol edin.

- Demir alırken demirin üstüne yavaşça yürüyün, zincir suya dikleşince ırgatı çalıştırın ve kalomayı toplayın

- Demir sudan çıkınca inceleyin, kirli ise (çamur, yosun gibi…) yıkayın. Demir yerini bulmadan tekneye yol vermeyin. Demiri sallanmayacak, tekrar boşalmayacak gibi sabitleyin.

- Kalabalık yerlerde demir işaret şamandırası koyun. (Bunun için basit sarı veya kırmızı renkli bir deterjan veya yağ kutusu bile olabilir.)

- Bosa vurun. Zincirin yükünü ırgatta bırakmayın.

- Irgatı çalıştırmadan önce motoru çalıştırın, 1200-1500 devir ile kısada olsa bir müddet çalıştırın.

- Irgat ile çalışırken ayağınıza, el ve parmaklarınıza dikkat edin. Kontrolsüz ırgat çok tehlikelidir.

- Demirlenen yerden ani çıkmak gerekirse, size sorun çıkarabilecek engelleri (sığlık, kayalık gibi..) önceden tesbit edin. Özellikle geceleri bu bilgilere çok ihtiyacınız olabilir.

- Bilmediğiniz yerlerde demirleyeceğiniz yeri belirlerken, kıyının denize dik uçurumlar şeklinde girdiği yerler olmamasına dikkat etmelisiniz. Kıyının denize yumuşak eğimle girdiği yerleri
tercih edin.

- Kayalık, iri taşlı, aşırı yosunlu dip yapısından sakının.

- Kıyıya bakın, genelde kıyı kumluk ise, dip en fazla iri çakıllı olur. Kıyı cakıllı ise, dip daha iri taşlı olur. Kıyı taşlı ise, dip çok büyük taşlı olur.

- Özellikle bahar aylarında koy içlerinde dip yosun yığınları ile dolu olabilir, tabii ki çok yosunlu dip sağlıklı demirlemede ciddi sorunlar çıkarabilir.

- Küçük, dar, kalabalık demirleme yerlerinde genelde aynı büyüklükteki teknelerin salınımları birbirine benzeyeceği için onların cıvarında demirleme işlemimizi yapmalıyız.

- Bazen istemeden üst üste atılan demir halat ve zincirlerinde kural, son demir atan ilk önce demirini vira eder.

- Bir teknede kullanılabilecek En hafif demir ağırlığı = Tekne Boyu Karesi / 9 olmalıdır.

- Bir tekne zincir ve halat beraber kullanıyorsa , Zincirin en az boyu = Tekne Boyu x 1.5 kadar olmalıdır.

Devam edecek...

Ailece Marmara Adasına - mı?

2009-05-12T13:08:00.003+02:00

Geçen seneki Midilli seyahatimizi, bu yıl rota tadilatı ile yine yapmaya karar verdik. Planımız Midilli'yi rotadan çıkarıp Çanakkale-Bozcaada-Ayvalık olarak geziyi yapmak. Midilli' yi geçen sene tavaf etmiştik. Bu sene malum kriz falan, ekip süreyi biraz daha kısa tutalım dedi.
Bir de ayrıca hikayesini buradan okuyabileceğiniz GezginKorsanların Marmara adası gezisi var. O da 15Mayıs Cuma çıkışlı, 19Mayıs Salı günü dönüşlü. Bizim hanımla da daha önceden 19Mayıs'da Ayvalık' a gideriz diye konuşmuştuk. Şimdi hanımı döndürüp bu geziye razı etmeye uğraşıyorum. Çok zor ama umarım başarılı olurum. Böyle kalabalık bir organizasyonu kaçırmak istemiyorum açıkçası. Eğer gidersek yine bolca malzeme ile burada yazacağım.

Düzeltme: İstişareler maalesef sonuçsuz kaldı. Ayvalık'a gitme yönünde karar çıktı. Gidecek olanların pruvaları neta olsun.

Bende yazar oldum !

2009-05-04T11:56:00.009+02:00

Geçen hafta önemli bir işim çıkınca TALYA'yı Cüneyt, Engin ve Gökhan'a emanet ettim. Talya'yı onlara emanet ettiğim gibi blogu da bu hafta onlara emanet ediyorum.
Sevgili Engin seyirden sonra hemen aşağıdaki yazıyı kaleme almış, çok da güzel yazmış.
Çok teşekkürler Engin Reis.

Tanerin sayesinde artık bende yazar oldum !

Zaten bu aralar ileride kendimi bir yazar olabilirmişim ve inşallah kendi akdeniz turu kitabımı yazacakmışım gibi hissediyorum. (Bunda etken olan şu aralar Ayça Kirişcioğlu'nun YOL kitabını okumamdan ileri geliyor)
Taner cim görüyorsun bayağı havaya girdim. Taner'de bana böyle bir fırsat verince üstüne atladım.
Cuma akşamı Cüneyt beni aradı, "Yarın Taner, sen ve ben denize çıkalım mı ?" diye. Tabii ki hemen kabul ettim. Çünkü, Temmuz'a kadar ne kadar çok denize çıkarsak, 15 günlük yaz tatili için iyi bir antreman olacağını ve Taner'e de daha çok yardımcı olacağımı hissediyorum.
Cumartesi günü 12:00 de pontonda buluşmak için sözleştik. Hava raporuna baktım Cumartesi için parçalı bulutlu, Pazar günü için yağmurlu veriyor. Sabah kalktığımda terasa çıktım nefis bir güneş var ama hiç rüzgar yok. Deniz çarşaf gibi. Olsun dedim, motor yaparız, mühim olan denizin kokusunu almak.
Kahvaltıyı da hanım çocuk terasta, nefis güneşin altında yaptık. Ne bilelim ileriki saatlerde sırılsıklam olacağız diye !
11:45 de Talya' nın yanındayım. Baktım kimse gelmemiş, aldım hortumu fırcayı, kızımızı görücüye cıkacakmış gibi bir güzel temizledim. (Yağmurla beraber sanki çamur yağmış, birde kuş pislikleri, acaba tekneye korkulukmu koysak!)
Baktım bu arada mürettebat gelmiş ama değişiklik var. Taner yerine Gökhan gelmiş. Olsun aynı aile ya ! (Taner kaptan'nın işi varmış) Bende sevindim artık kaptanım diye, ama anahtar Cüneyt' de. Anlayacağınız yine miçoyum. Artk bir tekne almak farz oldu!
Hemen hiç vakit kaybetmeden palamarları çözdük, tonozu bıraktık yola koyulduk. Cüneyt kaptan tereyağından kıl çeker gibi pontondan ayrıldı. İyi ki öyle oldu, çünkü Taner kaptan Tesadüf Kafe'de yağda yumurta yerken bizi izliyormuş !!
Marinadan çıktık. Deniz palpa liman. Yelken yapmak imkansız çıplak arma motorla Burgaz' a gitmeye karar verdik. Hava harika, günlük güneşlik. Yolda biryerde bira içtik. Miço Gökhan bayağı hızlı. Bende miçoyum ama yaşlı miço...
Cüneyt zaten kaptan, ölçülü içiyor. Burgaza geldik. Hemen restaurantın botu geldi. Bizi tonoza bağladı . İskeleye bağlanmaktan daha iyi, nede olsa emanet tekne, tonoz daha garantili.
Kendimi kaptırmışım kusura bakmayın. Bir Burgaz turuyla bir kitap yazabilirim. Onun için kısa kesiyorum, çünkü daha anlatacak önemli konular var.
Çok güzel rakı - balık yaptık, yaşlı miçoyla genç miço. Miçoyuz diye rakıyı biraz abarttık. Kaptan yine ölçülü, doğrusuda bu.
Dönüşte rüzgar bize yelken yapma fırsatı verdi ama hava karasız. Kıble yapıyor, ordan poyraz dengesiz bir hava, gökyüzüne baktım bulutlar tel tel.
Melih hoca'nın söyledikleri aklıma geldi, ayrıca ben bunu Göcek'de de yaşadım. Fırtına geliyor, ama yanılırım diye arkadaşlarada ukalalık yapmak istemiyorum. Yelkeni topladık, motorla marinaya dönmeye başladık ki hava yağmaya başladı. Cüneyt-Gökhan kardeşler havuzlukta ben kalabalık olmasın diye salondayım. Kanal 14 dinliyorum. Bir çayım eksik, keyfim yerinde. Kaptanla genç miço sırılsıklam ama ben yaşlı miçoyum!
Marinadan içeri girmemizle bir fırtına koptu göz gözü görmüyor. Baktım yaşlı miçonun tecrübelerine ihtiyacları var çıktım. Havuzluğa çıkmamla, aynı Göcekteki gibi, sanki kafamdan aşağıya kovayla su döktüler. Ben Cüneyt'e gireceğimiz yeri gösterdim. Kaptan o havada tornistan olarak, çıktığı gibi hiç çapariz vermeden girdi. Görevli arkadaş o havada gelmiş, helal olsun. Palamarı tonoz ipini aldık, tekneyi bağladık, ortalığı neta ettik. Baktık ki sudan çıkmışız gibi. Ama her şey çok güzel. Deniz işte bu, hep sürpriz dolu. Marmara ise bambaşka, bütün özellikleri içinde barıdırıyor. Bence Marmara'da denize çıkan, pişen, tuzlu suyu tadan, heryerde seyir yapar. Yeter ki denize saygı duyalım, denizden çekinelim, pirpirikli olalım ve okuyalım.
Bu yazılarımı sabırla okuduğunuz için ve Taner kaptana da bana bu şansı verdiği için çok teşekkür ederim. İnşallah yolumuz bu engin denizlerde "BALKIZ" la kesişir.

Saygılarımla,
Yaşlı Miço Engin Reis

Not: "BALKIZ" inşallah ilerde olursa, tekneme koymak istediğim ad.

Devam Ediyoruz

2009-04-30T21:43:00.005+02:00

Bir hafta bloga yazı yazamayınca, üzerime nasıl bir ağırlık basıyor anlatamam. Bu aralar işle ilgili bir hayli yoğunluğum olduğu için blog biraz ihmale geldi. Ama Talya ihmale gelmedi. Biz yine birlikteliğimizi devam ettirdik.
En önceden başlayacak olursak, geçtiğimiz haftadan önce sevgili Engin ve Balkı ile denize çıkmıştık. O hafta raporlardan da belli olduğu üzere neredeyse sıfır hava vardı. Bir ihtimal rüzgarı dışarıda buluruz diye heveslendik ve bastık motoru, ama nafile. Baktık olacak gibi değil ama hava da çok güzel, motoru 1000 devire alıp yavaşça Kınalı önlerinden büyük bir yuvarlak çizip tekrar marinaya döndük. Tüm seyir boyunca ortalama hızımız 2-3 knot arası seyretti. Bu söylediğim yuvarlağı da toplam 3-4 saatte bitirdik. Marinaya geldiğimizde Engin ile mutad çay faslımız başladı. Bu arada telsizi de 14. kanala ayarlayıp Sektör Kadıköy ve boğaza giren gemilerin telsiz konuşmalarını dinlemeye daldık. Günümüzü de tatlı bir şekilde sonlandırdık.
Ertesi hafta sonu tekrar Engin'i aradım ama telefonu cevap vermedi. Ben de yanlız Talya'nın yolunu tuttum. Tekneye geldim. Baktım etrafta kimseler yok. Bakınıp teknede kendime yapacak iş aradım, hayret onu da bulamadım. Herşey neta gözüküyordu. Kuruldum havuzluğa, uzattım ayaklarımı, çok geçmeden bir baktım sevgili Cengiz göl ve oğlu Atakan gelmişler. Onlarında niyeti denize çıkmak, e benim de. Hemen Talya ' da organize olduk. Hava nefis esiyordu. Marina çıkışından hemen sonra motor kapandı yelkenler basıldı. İstikamet Sivriada. Orsa gibi gidiyoruz. Hava Lodos esiyor. Yaklaşık birbuçuk saatlik bir seyirden sonra 180 dercelik bir tramola, aaa o ne ? Gene orsa gidiyoruz. Hava yavaş yavaş saat yönünde dönüyor. Biz marinaya varmadan artık Poyraza oturmuştu bile. Nefis bir gün oldu. Tamamen yelken, 10-15 knot arası rüzgar, süper muhabbet. Ama marinaya vardığımızda Cengiz'i bir hayli beklemiş olan hanımına döktüğü diller de gözümüzden kaçmadı :)
Son fasıl da GezginKorsanlar ile ilgili yapılan televizyon çekimi idi. Yaban TV de yayınlanan bu bölümü aşağıya ilave ediyorum.

Videolarımız Naviga TV de

2009-04-14T11:51:00.004+02:00

Sevgili Mehmet Erem'in konularını oluşturup sunumunu yaptığı, Erol Şar'ın elektrik ve diğer konulardaki bilgisi ile konuyu desteklediği benim de çekimlerini yaptığım "Pratik Denizcilik Bilgileri" videolarımız Naviga TV de yayında.

Bilindiği gibi Naviga, denizcilik ve yelkencilik ile ilgili yazılı yayın yapan bir kuruluş. Şimdi biraz konseptlerini geliştirip, görsel medya ya da giriş yapıyorlar. Bizim videolarda tam onların çizgilerine uyuyor. İlk olarak bu akşam, yani 14/Nisan/2009 saat 21:00 da, Yaban TV de yayına başlıyorlar. Umarım bu şekilde bizim videolar, daha geniş bir kesime ulaşıp daha fazla kişinin istfadesine sunulur. Yayın saati ve kanal bilgilerini aşağıya ekledim.

Yaban TV’yi:

D Smart : 75. Kanal ve

TURKSAT 3A: Frekans:11096 Mhz, Polarisation:Vertical, Symbol Rate:30000 Ksym/sec, FEC:5/6 üzerinden seyredebilirsiniz

14.Nisan saat 21.00’de tekne, yelken ve deniz kültürü programı ‘Naviga’yı Yaban TV de izleyebilirsiniz.

‘Naviga’ programı haftada bir Salı günleri yayınlanacak (ayrıca hafta içi üç tekrar yayın)

Kablolar

2009-04-08T08:34:00.002+02:00

Bu seferki videomuzun konusu marin kablolar, eklemeleri ve gerekli alet edevat. Konuyu Erol Şar anlatıyor. Teknede kablolama da önemli konulardan birisi. Yanlış bağlantılarda ve özensiz işçiliklerde ciddi sonuçları olabiliyor. Umarız bu bilgiler, seyredenlerin gündelik tekne hayatlarına ufak da olsa bir katkı yapar.

Verimli Hafta

2009-04-06T21:42:00.003+02:00

Bu hafta yelken yapmak açısından çok dolu geçti. Cuma günü saat 15:30 gibi iş yerimde rutin gidişatı kontrol ederken sevgili Engin aradı. Biraz hoşbeşten sonra konu yelkene geldi. Cuma günü de hava harika, güneşli ve sağlam kuzeydoğu rüzgarlı. Yani tam yelken havası. Tabii ortam böyle olunca bizim muhabbetin sonu da denize çıkmaya geldi. Saat 16:00 gibi marinadaydım. Engin' de az sonra geldi. Hemen açıldık.
Bu arada birkaç gün önce UK-Yelken'e, anyelken de ikinci camadan matafyonlarını açmalarını rica ettim. Sağ olsunlar iki günde getirdiler. Talya' nın bumbası bayağı uzun olduğu için anayelken alanı da büyük. Bazı çok sert havalarda ikinci camadan lazım olabilir. Gerçi şimdiye kadar olmadı ama bundan sonra ne olacağı belli olmaz. Malum senede bir iki kere uzun yol gidiyoruz.
Marinadan anayelken camadanlı olarak çıktık. Az sonra cenovayı da iki-üç tur sarılı olarak açtık.
Hava bayağı estiği için Talya hemen hızlandı. Altının boya zamanı falan gelmesine rağmen 6-6,5 knot hızlarla tam 3 saat yelken yaptık. Rüzgar sağanaklarda 23-25 knotları buluyordu. Özellikle Boğazın ağzının altında, yani Haydarpaşa önlerinde bayağı sertliyordu. Malum Boğaz havayı sıkıştırıp güneye doğru basıyor.
Bu arada benim el yapımı içecek askıları da rüştünü ispatladı. O havada puntellere astığımız biralar hiç dökülmeden seyir boyunca asılı kaldıkları yerde durdular. Sanırım bu askıların resmini bloga koymamıştım. Onuda ilave edeyim.
Seyir bittip marinaya döndüğümüzde keyfimize diyecek yoktu.
Ertesi gün de hava aynı düzende esmeye devam etti. Yine sabah 11:00 gibi marina da oldum. Bu sefer Talya yerine Ekim teknesi ile çıktık. Can, Cengiz ve ben. Yine anayelken 1. camadanda. Harika bir seyir oldu. Bol sohbet, bol yelken.
Sonrasında Pazar günü yapılacak Sivriada gezisi için tekneyi hazırladım. Sevgili Can 'da bana ayıbacağı seyrinde denemem için gönderini verdi sağolsun. Pazar günü için tüm hazırlıkları yaptım. Tuvalet mutfak ve diğer bölgeler temizlendi. Hanım, ufaklık ve Enginler ile birlikte çıkmayı planlıyorduk. "-duk" diyorum çünkü olmadı. Türlü problemler başımıza geldiği için Sivri gezisine katılamadık. Arzu da, bizim hanım da gezi için yiyecek hazırlığı yapmışlardı. Saat 15:00 gibi TALYA' da buluşup denize çıkamadan onları tükettik. Bu bile hiç yoktan iyiydi.
Şimdi yine karaya alma ve zehirli zamanı geliyor. Bir ara marina ön büro ile konuşmam lazım. Bakalım sıra var mı ? Ne çabuk geçti bir sene anlamadım. Sanki daha dün karaya çıkmıştık.

Yeni Video

2009-04-03T10:16:00.002+02:00

Aşağıda çekim detaylarını yazdığım videonun düzenlemesi bitti. Pek çok amatör yelkenciye sıkıntı oluşturabilecek demir takılmasından kurtulma yöntemini sevgili Mehmet Erem anlatıyor. Hemen arkasından da Erol abi' nin teknede kablolarla ilgili detaylı bir videosu var, o da sırada.

Çekimler II

2009-04-02T16:02:00.003+02:00

Aşağıdaki, "Çekimler" konusuna Mehmet ve Kerim'in yaptığı yorumları okuyunca çekimlerde yaşananları anlatmak farz oldu.
İlk çekimde rüzgarın sert estiğini, bizim Mehmet Erem'in "-Ya bişey olmaz, en güzel hava bu" deyip, bastıran rüzgarla iyice çaparize düştüğümüzü anlatmıştım. Ayrıca bizim TALYA'cığın 600watt lık ırgatcığı, LOTUS'un zincirini ve demirini kaldırmaya çalışırken sigortası can vermişti.
İkinci çekimde, herşey yolunda gitti. Inanna teknesi de bize çekimlerde yardımcı oldu. Toplam üç tekne, işi gayet güzel başardık. Anlattığımız konu, kalabalık yerlerde demirimizi vira ederken başka bir teknenin zincirini veya herhangi bir tonoz halatını veya zincirini de yukarı alırsak, nasıl kurtulabiliriz. Dediğim gibi herşey yolunda gitti, çekim bitti. Başladık toplanmaya. Aaa, bide baktık Lotus' un 1000watt lık ırgatı geliyor ama çok zorlanıyor. Geldi, geldi bir yerde stop etti. Haydaa, çekimini yaptığımız senaryo gerçek oldu ! Neredeyse bir saat uğraştı Mehmet ile Erol abi. Gelen de denize bırakılmış koca bir gırgır ağı. Kestiler mestiler sonunda paçayı sıyırdılar. Ama anladık ki, çekimde beş dakikada anlattığımız kolay gibi gözüken senaryo, aslında başa gelince o kadar da kolay halledilemiyor. Tabii ben de, bu gerçek takılma hadisesinden gerekli görüntüleri aldım.

Genel Vaziyet

2009-04-01T20:05:00.004+02:00

Az önce, geçen sene bu zamanlarda ne yapmışım ona baktım. Tekneyi karaya almak için başvuru yapmışım "-Sıra var, 1 aydan önce olmaz" demişler. Teknenin kıç ambarına dalıp içini iyice temizlemişim. Hanımı ve bizim diğer arkadaşları yelken kursuna yazdırıp Göcek için hazırlanmalarını sağlamışım. Okudukça daldım gittim. Bu blogun bana da çok faydası oluyor, her yıl tekne ile ilgili hafta hafta neler yaptığımı takip edebiliyorum. Ama bir taraftan da zamanın su misali uçup gittiğini farkediyorum.
Neyse, bu sene TALYA'yı yine hem zehirli, hem de alt kontrol için karaya almayı planlıyorum. Sanıyorum marina ön büroya gittiğimde geçen seneki gibi "-1 ay sonra gelin" demeyecekler. Yine geçen seneki gibi Midilli-Ayvalık seferini aynı ekip olarak planlıyoruz. Ayrıca GezginKorsanlar ile yaza merhaba demek için bir Marmara adası gezisi de planlanıyor. Ara ara da aklımdan Ayvalık'a indiğimde tekneyi iki aylığına orada bırakmak geçiyor. Ayvalık marina ile de konuştum. Onlar da geçen seneki gibi doluluk olup olmayacağı konusunda birşey diyemiyorlar. Fakat tekneyi orada bırakınca da burada ne yapacağım onu bilemiyorum.
Bu hafta sonu için planda Sivriada var. Bu kış çok yattık, mahmurluğu üzerimizden atmamız gerek...

Çekimler

2009-03-27T14:39:00.010+02:00

Geçen hafta Cumartesi günü Pratik Denizcilik Bilgileri video serisinin başka bir bölümünü çekmek için sevgili Mehmet Erem ile sözleştik. Konumuz marinalarda veya barınak içlerinde demirimize takılmış tonoz zincirlerinden veya başka teknelerin demir zincirlerinden nasıl kurtuluruz.

Ben erkenden marinada oldum. Şöyle bir Talya'nın eksiklerini toparlıyayım ve etrafı kontrol edeyim dedim. Bir kere can simidimiz değişmeli. Güneşin altında kalmaktan her tarafı yapış yapış olmuş. Onu direk çöpe yolladım. Can simidine bağlı 25mt. lik el incesini de bir yıkamak lazım. Üzeri tozdan kurumdan simsiyah olmuş. Aslında teknedeki tüm ıskotaları ve mandarları söküp güzelce yıkamak lazım, şöyle pırıl pırıl olsunlar tuzdan ve isten arınsınlar. Iskotaları sökmek kolay da mandarlar için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Direk içinden kılavuzla falan nasıl yapılacak, ucunu kaçırırsak sonra nasıl tutarız bilmiyorum. O işi bilen biriyle yapmakta fayda var.

Ben bu işlerle uğraşırken komşum Ekim teknesi Can Buluman, oğlu Berk ile geldi. Baba oğul yelken yapmaya gelmişler. Can bana "-Sen de gel" dedi. Baktım Mehmet ile randevumuza 45 dakika var. "-Tamam" dedim.

Hemen Ekim alesta oldu ve koltuk halatları fora edildi. Can'ın teknesi 27 feet lik bir GibSea. Yelken performansı çok iyi. O gün hava da çok güzel esiyordu. Caddebostan'a doğru 7 knotları bulan çok güzel ve keyili bir seyir yaptık. Derken Mehmet'den geldiğine dair telefon gelince marinaya döndük.

Çekim için hem Talya'yı hem de Lotus'u marinadan avara ettik. Ve Kalamış Marina'nın yanda işaretli gözüken iskelesine Lotus kıçtan kara oldu. Talya'da onun üzerine aborda oldu. Hava ilerleyen saatlerde git gide üzerine koymaya başladı. Plan şu:

Yaklaşık 50 metre zincir döşemiş olan Lotus' un ziniri Talya tarafından kaldırılacak ve bu drumda ne yapılması gerektiği anlatılacak. Program yolunda yürüyor ama beklenmeyen bir aksilik oldu. Lotus'un sıkıca çamura saplanmış demirinin zincirini, Talya'nın 600' lük ırgatı yukarı çekmeyi başaramadı ve sigorta iptal oldu. Dolayısı ile bizim çekim de yarım kaldı. Ama bir sonraki çekimin konusu belli oldu. Irgat sigortası tamiri...

Bodrum Gezgin Korsan Etkinliği

2009-03-17T12:17:00.003+02:00

Harika bir hafta sonu geçirdik. Kimin sayesinde ? Tabii ki deniz ve onu sevenler sayesinde. Gezgin Korsanlar' ın Bodrum bölümü bir organizasyon düzenledi. Bizde 1 ay öncesinden bu organizasyona katılma kararı aldık. Tüm hazırlıkları yaptık. Ve uçtuk Bodrum'a. Uçuşumuz biraz olaylı oldu. Konu ile detaylı bilgiyi buradan ve buradan okuyabilirsiniz.

Bodrum'lu korsanların müthiş konuksever ve iyi organize edilmiş programları sayesinde son derece keyifli bir haftasonu geçirdik. Denize açıldık, yelken yaptık, Karaada Poyraz koyunda demirledik. Nevalelerimiz lüpledik. Mart güneşinin altında iyice pelte pelte olduk ve kısa tatilimiz tamamladık. Ruhlarımız arınmış bir şekilde...

Haftasonu GK Bodrum

Seyirde Balık 2. Video

2009-03-09T19:08:00.003+02:00

Pratik Denizcilik Bilgileri videolarının altıncısını da yaptık. Aslında yedincisi de ham olarak kayıtlarda duruyor ama henüz edit işlemlerini yapamadım. Malum özel hayat, iş hayatı falan derken insanoğluna da zaman yetmiyor.
Bu videoda sevgili Mehmet yine çıkrık ve kamışlardan bahsediyor. Bir sonra gelecek video da yine aynı konuda fakat dış mekanlarda çekilmiş olacak. Onun için de Mehmet'in teknesi Lotus' u kullandık.
Bu hafta GezginKorsanlar' ın etkinliği için hanımla Bodrum'a uçuyoruz. Oradan da bol fotoğraf yazı ve video ile döneceğimizi zannediyorum. İnşallah hava da iyi olur kırk yılda bir gitmişken doya doya Bodrum'un tadını da çıkarırız.

Göz Hakkı

2009-03-03T12:26:00.018+02:00

Bu kış iyice bloke olduk. Havalar çok soğuk ve yağışlı seyretti. Geçen senelere göre daha az Talya' mız ile beraber olabildik. Bu da devamlı yelken yapma duygumuzu körükledi. En son GezginKorsan yarışında doya doya yelken yapmıştık. Devamını da geçtiğimiz Pazar günü Engin ile yapmak kısmetmiş.
Sabah 11:30 da teknede buluşmak üzere sözleşmiştik. Bizim ufaklığın üst solunum yolu enfeksiyon sebebinden dolayı, az uykulu bir geceden sonra haliyle geç kaldım. Saat 12:00 gibi teknede olabildim. Geldiğimde sevgili Engin sağolsun tekneyi yıkamış, havuzlukta yatmış, güneşin tadını çıkartıyordu.
Hemen koltuk halatlarımızı fora ettik. Talya iki haftalık miskinlikten sonra hemen kendine geldi ve başladı koşturmaya. Hava nefis. Güneş yukarıda, tatlı tatlı Lodos esiyor, 3-4 kuvvetinde. Kalamış koyuna çıkar çıkmaz bastık yelkenleri. Motor stop. İstikamet, rüzgarın kolayına götürtüğü yön. Bakırköy'e doğru hızla dar apaz gidiyoruz. Boğazın açıklarında dalgalar büyüdü. Ama seyir zevkine etkisi kötü değil hatta daha keyifli hale getirdi. Bayağı seyir yaptık, neredeyse ahırkapı önlerindeyiz. Hemen tramola attık. Tam apaz seyrinde Kınalı'ya doğru hızla gidiyoruz. Gerçekten hızla gidiyoruz. GPS de hızımız 7-7,5 knot okunuyor. Tabi bunda arkadan gelen boğaz akıntısınında desteği var. Planımız Kaşık adasının doğusunda demirleyip Engin'in getirdiği nevaleyi çay eşliğinde mideye indirmek. Saat tam 14:00 da Kaşık-Heybeli arasına demirimizi funda edip çayı demlemeye başlamıştık. Rüzgar nispeten kaldı. Demirimizi yaklaşık 5m suda bıraktık. Irgat artık beni üzmüyor, problemsiz çalışıyor. Uzun süre yattıktan sonra bile ilk çalıştırmada sıkıntı çekmiyorum. Bundaki en büyük etken artık demiri ırgata asılı bırakmamam. Yani, demir loçasında dururken artık yük ırgatta değil. Demiri mutlaka pulpite bağlayıp yükü ırgattan alıyorum.
Su pırl pırıl, zemindeki demiri gözlükle bakarcasına net görüyorum. Çok keyifli bir mola geçirdik. Yedik içtik sohbet ettik. Gün çok güzel başladı, 2 saat doya doya yelken yapmanın keyfi zaten anlatılmaz.
Saat 16:00 gibi demirimizi topladık. Rüzgar hafif olduğu için genova+motor başladık Kalamış'a doğru seyire. Tam Burgaz Kınalı arasında baktık ki gırgırlar fırıl fırıl dönüyorlar. Sanki ortada büyük bir av var. Hepsi deli gibi sağ sol yapıyorlar. Ama sadece biri ağını bırakmış ve topluyor. Diğerleri sürü çevirme telaşında. Biz bunları keyifle seyre dalmışken birden irice bir tanesi ağını döşemeye başladı. Geniş bir daire çizerek sürüyü çevirecek. Biz de tam direnin güney bölgesindeyiz. Tın tın genova+motor yol alıyoruz. Bir korna kıyamet bize yoldan çekilin anlamında uyarı veriyor. Ama tabii yapacağımız birşey yok. Gırgırın reisi de bizim yüzümüzden daireinin çapını biraz ufalttı.
Neyse, sonra ağları toplama telaşı başladı. Gırgırların kıçında duran küçük ama güçlü motorlu ufak tekne hemen ana tekneye bağlanıp tam yol asıldı, ağı toplayan ana teknenin ağların üzerine düşmesini böyle engelliyordu.
Biz de tam 1,5 saat bütün bu tantanayı seyrettik. Sonunda denizden yeni toplanmış istavritlerden bir kasa kendimize alalım dedik. Ana tekneye yanaştık. Deniz oynak olduğu için biraz uzak durmaya özen gösterdik. Baktık sandıkla iş olmuyor, bizim kovayı tekneye yolladık. Karşılığında kova ağzına kadar dolu geldi. Borcumuzu sorduğumuzda aldığımız cevap "ne borcu abi, o göz hakkı' dır" oldu.

Göz Hakkı

Seyir Esnasında Balık Tutma

2009-02-20T14:51:00.005+02:00

Serimize yeni bir video daha ekledik. Sevgili Mehmet Erem güzel anlatımı ile bizi trolling tekniği ve kullanılan malzemeler hakkında bilgilendiriyor. Balık yakalama konusunda iki video hazırladık. İlkinde normalde kullandığımız kamış oltaların makinalarından farklı olan "Çıkrık Makinalar" anlatılıyor. İkinci videoda ise yine standart kamışlardan farklı olan "Açık Deniz Kamışları" anlatılacak.
Sezonda yavaş yavaş yaklaşırken, basılmış yelkenler ile seyir esnasında yakalan güzel büyük bir balığın yaratacağı mutluluğu düşünemiyorum bile.

Videolar

2009-02-16T14:50:00.003+02:00

Blogun eski takipçileri biliyorlar, bu blogdaki videolar YouTube' da tutuluyorladı. YouTube Türkiye'de yasaklı olduğundan yaklaşık6 aydır blogdaki videoları izleyemiyorduk.
Baktık YouTube yasağı bitecek gibi değil, hem daha kaliteli görüntü veren hem de problemsiz olan VIMEO 'ya videoları aktarmaya başladık.
Aktarılmış iki video ya Aşağıdaki linklerden ulaşabilirsiniz.

*Talya Fuarda Talya Blogda izlemek için/ Vimeo da izlemek için Yeni
* Talya Ege'de Talya blogda izlemek için / Vimeo da izlemek için
* Göcek 2007 Talya blogda izlemek için / Vimeo da izlemek için

Düzenledikçe, buraya linkleri ilave edeceğim.

İyi seyirler.

Kınalı Ada

2009-02-08T18:58:00.007+02:00

Mutad Uludağ sömestr tatilimizden sonra kendimizi hemen denize attık. Geçen seneki blog kayıtlarına da baktığımda yine aynısını yapmışız. Cuma akşamı tatilden dönüp Cumartesi sabahı teknede yelken bastık. Bazı arkadaşlarım "-Ya kardeşim bu ne performans, dur araya bir bis koy" dediler ama duramadık işte. Allah durdurmasın diyelim.

Mürttebat, eşim, Arzu, Engin ve benden oluşuyordu. Ayrıca, bu seneki Göcek seyahatimiz kısmetse bu mürettebat ve çocuklardan oluşacak. Engin için daha önce yazmıştım "nefis balık olta takımları hazırladı" diye. Bu gezide bu takımlardan bazılarını denedik. Ama maalesef eller boş kaldı. Marmara şimdilik kurumuş gibi gözüküyor. Engin ve bizim hanımda fena halde balık tutma merakı var. Şimdilik balık tutma hevesimizi rafa kaldırıp Göcek' e sakladık. Ardından yelkenlerimiz bastık. Hava hafif olmasına rağmen bayağı bir denizde eylenip sonrasında tramolalarla Kınalı iskleyi tutturduk. Geçenlerde Eğitim videoları çekiminden sonra Mehmet Erem' ler ile gittiğimiz küçük restauranta oturduk. Hemen balık ve rakı ile sofra donandı. Çok hoş bir sohbet neticesinde tekrar Talya' ya atlayıp evlerimizin yolunu tuttuk.

Gezgin Korsan Yarışı

2009-02-01T11:36:00.005+02:00

Biz Gezgin Korsanlar 31/01/2008 Cumartesi günü, toplam 30 a yakın tekne denize çıkıp yarıştık. Nefis bir gündü. Kışın ortasındaki soğuk bir Şubat günü için katılımda gayet yüksekti.

Sabah heyecanla marinaya geldim. Komşum Cengiz Göl ile beraber yarışmaya karar vermiştik. Daha sonra bize teknesiz Korsanlardan Betül hanım da katıldı. Marinada hazırlıkları yaparken baktık sevgili Can Buluman' da Poyraz teknesi ile çıkacak yanında da mürettebat yok, bize katılmasını rica ettik. Böylece olduk dört kişi.

Kalamış koyuna çıktık, yelkenleri bastık. Aşağı yukarı volta atmaya başladık. Komodor teknesi De Luxe den işaret verilmesini bekliyoruz. Saat 10:00 da işaret geldi ve Burgaz'a doğru pruvamızı çevirdik. Rüzgarı arkadan alıyoruz. Can, ayı bacağı seyrine geçmemizi önerdi. Teknede bulunan kakıçı gönder niyetine sırayla Can, ben ve Cengiz tuttuk. Talya' da ayı bacağı seyrinde marifetini gösterip 5 - 5,5 knot hızla kafilenin başına doğru yöneldi. ( Tabii bu seyir bana, bir gönder edinmek gerekliliğini gösterdi )

Burgaz' ı döndük ve Fenerbahçeye doğru yollandık. Yaklaşık seyir 5 saat sürdü. Talya yarışı 10. lukla bitirdi. Hava buz gibiydi ama hepimiz çok keyif aldık. Yarış sonrası Cengiz' in teknesinde sıcak çay ve Betül hanımın annesinin yaptığı börekler keyfimize keyif kattı.

Yarış sonuçlarına buradan ulaşabilirsiniz.

Talya GK Yarışında

Teknede Elektrik

2009-01-29T14:31:00.005+02:00

Dördüncü videomuz da yayında. Bu seferki konumuz teknede aküler ve elektrik. Sevgili Erol Şar anlatıyor.
Bu arada geçenlerde TALYA'nın furling sarma ipinde ufak bir sistem değişikliği yaptım. Sonuç çok olumlu oldu. Eski sistemde furling sarma ipi, puntel ve frengi deliklerinin bulunduğu aralıktan geçiyordu. Dolayısı ile çok fazla sürtünmeden dolayı hem cenova zor toplanıyor hemde ip yeniyordu. Yeni sitemde dört adet puntele bağladağım bu işi için yapılmış makara ile işlem çok kolaylaştı ve ipin deforme olması da engellenmiş oldu.
Konu ile ilgili resimleri en kısa zamanda koyacağım.
Bu arada 31 Ocak Cumartesi günü GezginKorsanların düzenlediği bir yarış var. Amaç marinalardaki anormal zamları protesto etmek ve birlikte seyri yapmak. Protesto sebebi ile tüm teknelerin gurcatalarına siyah flama veya çöp poşeti bağlanacak.
Talya' da programa katılıyor. Konuyla ilgili detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz.

Bir Video Daha

2009-01-22T01:17:00.002+02:00

Üçüncü video da hazır. Bu seferki konumuz pratik yakıt transferi. Ancak bu video biraz daha farklı kaydedildi. Buraya tıklarsanız, VIMEO' ya gidip filmin daha büyük halini, ayrıca sağ taraftaki HD düğmesini de "ON" yaparak filmi daha kaliteli şekilde izleyebilirsiniz.

Not: Düğmeyi HD yaparak, gerçek HD seyretmiş olmuyorsunuz. Fakat kaliteyi yükseltiyorsunuz. Önümüzdeki günlerde videolarımızı gerçek 720p HD olarak izleyebileceksiniz.

Eğitim Videoları Devam Ediyor

2009-01-15T11:17:00.005+02:00

Sevgili Mehmet Erem ve Erol Şar ile yaptığımız eğitim videoları bayağı ilgi gördü. Bu sefer Mehmet pasarella dan nasıl iskele yapılacağını anlatıyor. Daha önce de söylediğim gibi bu pratik bilgiler başlangıç düzeyi için değil. Denizle haşır neşir olanların istifade edebileceği uygulamalar.
Tabii bu mevsimde uygun hava bulup çekim yapmak da bayağı bir şans işi. Ama güzel havayı yakaladık mı hemen çekimi yapıveriyoruz.
Geçenlerde bu çekimi bitirdiğimizde Mehmet teklifi patlattı "-Hadi atlayın Kınalı'ya midye yemeye.." Kimse de Mehmedi ikiletmedi. Kedi teknesi sevgili Ateş' de bize katıldı,4 kişi günü Kınalı'da tamamladık.
Valla herşey bir yana, denizcilik bir yana...

Pratik Denizcilik Bilgileri

2009-01-12T15:32:00.007+02:00

Geçenlerde GezginKorsan' lar den sevgili Mehmet Erem ile konuşuyorduk. Dedi ki: "-Taner, denizcilik ile ilgili genel bilgi veren, pratik ipuçları veren, kişiye özel kazanılmış tecrübeleri paylaşan, adam gibi bir multimedya kaynağı yok. Var mısın şöyle bilgilendirici videolar yapmaya ?" Benim de ne zamandır düşünüp bir türlü hareketlenemediğim bir konu. Kıvılcımı Mehmet yaktı, hareket başladı. İlk çekimimizi yaptık. Artık hatalar varsa affedilmesini rica edeceğiz. Zaman geçtikçe çok daha iyi olacak. Mehmet' lerin ekip kalabalık. Sevgili Erol abi de ortaya bilgisini ve tecrübesini koyuyor. Umarım iyi ve seyredilebilir birşeyler yapacağız. İlk konumuzu bağlar olarak seçtik. Anlatım denizcilik terimlerine hiç aşina olmayanlara biraz zor gelebilir. Burada asıl hedef hiç denize aşina olmayanlar değil de, biraz daha denizci olup pratik bilgilere ihtiyacı olanlar. Videonun daha büyük haline buradan ulaşabilirsiniz. İyi seyirler...

Talya Bizi Bekliyor

2009-01-06T15:02:00.002+02:00

Valla bu sene acayip oldu. İstanbul tam Kış yapıyor. Derseniz ki, ne var bunda bırak yapsın, doğru ama bu simsiyah kasvetli havalarda tekne ile gerekli ilişkiyi kuramıyoruz.
Geçenlerde Kalamış marina da bir çok denizci arkadaş ile bir araya geldik. Orada da bu konu gündeme geldi. Havanın soğuk olması önemli değil ama kapalı ve yağmurlu olunca insan ruhen sıkılıyor. Kuzey ülkelerinde bu işi nasıl yapıyorlar anlamıyorum valla... Onun için kendi kendime dünyanın ayrıcalıklı coğrafyalarından birinde yaşadığımı tekrarlayıp durdum.
Tabii ki bu ruhsal sıkıntı tekneye uğramaya engel değil. Radar reflektörü hariç, geçen yazıda yazdığım eksiklerin çoğunu tamamladım. Radar reflektörü montajı için de iskelede tanıdık bir arkadaş bulup kendimi direğe bastırmam lazım. Ama bu havalarda birisini bulmak oldukça zor.
Bu sene aynı ekip,kısmet olursa Midilli seyahatini tekrarını düşünüyoruz. Genel istek üzerine Marmara geçişimize akşam 5 gibi başlayıp, herhangi bir yerde konaklamadan, gece seyri vasıtası ile Çanakkale veya Bozcaada' yı bulmaya çalışacağız. Hem gün kaybetmemek hem de gece seyri tecrübesini arttırmak bakımından bence de iyi olacak. Ayrıca düşündüğüm bir diğer durum da GPS kullanmadan klasik haritadan navigasyonla gideceğimiz yerlere ulaşmak. Bu da sanırım navigasyon bilgimizin pekişmesine yardımcı olacak.
Bir de kısmet olursa deneme videosu yapacağım ama havanın yağmursuz olmasını bekliyorum.

Yeni Yıl Geliyor - Hava Buz

2008-12-30T16:47:00.005+02:00

Ayvalık

Bir yılı daha devirdik. Hayallerimiz, yelkenlimiz, Göcek, Midilli, Ayvalık, Bayram falan derken koca bir sene daha geldi geçti. 2009 yılı saatli maarif takvimi duvardaki yerini aldı.
Hep söylüyorum iyi ki TALYA'yı almışım diye. Ne olacaktı şimdi o olmasaydı ? Hala oturup emekliliğin gelmesini, günlerin geçmesini bekleyip, rüyalarımızda yelken yapacaktık. Aklına bu işi yapmayı koymuş olanlar varsa ve gerçek bir istekse bu, imkanlar da müsaitse, ertelemnin ve beklemenin hiç anlamı yok, bunu da söylemiş olalım.
Geçen hafta küçük bir iş için tekrar Ayvalık' da idik. İstanbul kış kıyamet altında iken hava nefisti. Keşke dedim kendi kendime Talya şimdi burada olsa da, Midilli' de bir akşam yemeği yiyip ertesi gün dönseydik. Fırsatım olduğunca deniz kenarında dolaştım. Marinaya uğradım. Balık halini gezdim. Bizim botun motoruna kış bakımını yaptırdım. Herşeyi düzenleyip İstanbul' a döndüm.
İstanbul bir alem. Gidip gelince hemen farkı hissediyorsunuz. Öyle namussuz bir şehir ki hem kendini sevdiriyor, hem de nefret ettiriyor. Ama 41 yıllık bir İstanbul'lu olarak artık daha güneyde biryerler de olmam gerektiğini düşünüyorum. Güneş, ılık iklim, deniz, sakinlik bana büyük haz veriyor. Bakalım, artık emekliliği ekliyoruz onun için.
Talya' ya da iki haftadır uğrayamadım. Hava acaip soğuk. Böyle çok gri, soğuk, kasvetli havalarda gidesim olmuyor nedense.
Fakat bu hafta kesin gidiyorum. Yapmam gereken bir kaç iş var. Birincisi geçenlerde sevgili Cengiz Göl ile beraberken bana "-Oğlum senin radar reflektörü yerinde yok" dedi. Onun bu tarz şakalarına alışık olduğum için önce dalga geçiyor sandım. Sonra bir baktım aa, hakikaten yok. O ne zaman, nasıl düştü oradan hiç anlamadım. Direk dikildiğinden beridir sıkıca çarmıhların direk tepesi ile birleştiği bölgede görevini ifa ediyordu. Kaç kere işe yaradığını, şehir hatları kaptanları ile yaptığım telsiz görüşmelerinden teyid etmiştim. Şimdi yeni bir tane alıp, direğe çıkıp monte etmem gerek.
Ayrıca teknedeki nem alıcının tuzu bitti sanırım. Onun da yedek paketini kullanmam lazım. Bu meret de nasıl işe yarıyor anlatamam. Neredeyse 2-3 litre su döktüm kutusundan.
Ayrıca yedek tüpü götürüp tekneye bırakmam lazım. Olmadık yerde gazsız kalmak hiç hoş olmaz doğrusu.
Bu arada duyurmak istediğim bir şey var. Sevgili Tolga Pamir'in bir projesi. Projenin detaylarını iskele komşum Hakan Erim'den GezginKorsan forumda yazdığı gibi aktarıyorum:

"Tolga Pamir Türkiye'de çalışırken bizler gibi denize ilgi duymaya başlayıp sonra da "ben Vendee Globe'a katılıcam" diye dellenmiş bir adam. Buraya kadar anormal bir taraf yok. Bu tür deliler çevremde yığınla. Her ayna olan yerde de rastlıyorum bir ikisine... Fakat Tolga'nın farkı şurada ki sadece dellenmekle kalmıyor "bu işi en iyi Fransa'da yaparım" diye atlayıp Fransa'ya da gidiyor. Üstelik Fransızca da bilmediğini söylüyorlar bu aşamada. Gerçi karısı Fransız asıllıymış. (Nasıl oluyor da Fransız asıllı bir kadınla Fransızca bilmeden sağ kalıyor anlamadım ama... Bize en sert kadına bile Fransızca konuşman gerek diye öğretmişler, aşkın lisanı diye...) Fransa'da klasik "her işi" yapıp hedefine yürüyor. Denizcilerin geldiği barda barmenlik bile yapıyor. Adım adım hedefine yürüyor. Bu adımlardan biri de 6,5 metrelik teknelerle tek başına okyanus geçme yarışı olan "Mini Transat 6.50" yarışı. Bu yarışa girmek için bütün elemeleri geçip, gerekli kursları alıp yarışa katılmaya hak kazanmakla kalmıyor, bir tekne yaptırıp Türk bayrağıyla, Türk kimliğiyle yakında yarışa başlayacak hale de gelmeye çalışıyor. Bu aşamada tüm yazılarında ve internet gruplarındaki mesajlarında bitiş cümlesi olarak yazdığı "yelken yapalım yelkenle büyütelim" felsefesine uygun olarak bir de proje yürütüyor. Sponsorluğu farklı ve kolay bir yöntemle ele alan bu projeye göre 1.000 adet sweat shirt satılınca bir yelken okuluna 2 adet optimist alınacak. Sweat shirtlerin tanesi 40 YTL. "

GezginKorsan'lar adına bir adet de ben edindim. İlgi duyanlar www.miniproje.com adresinden Tolga Pamir e ulaşabilirler.

Herkese çok iyi ve çok mutlu yeni seneler diliyorum.

Ayvalık

Saatli Maarif Takvimi

2008-12-23T11:37:00.008+02:00

21 Aralık Pazar, Saatli Maarif şöyle diyor:

Yıl:2008 Ay:12 Gün:356 Kasım:44

Güneşin Oğlak burcuna girmesi-Kış faslı-
Gün Dönümü-Erbainin başlangıcı-Fırtına-

Erbain 40 gün demektir ve kış faslının başlangıcıdır. Kış faslı 89 gün sürer ve Mart'ın 20'sinde sona erer. Bu burcu oluşturan yıldız kümeleri Oğlak'a benzediğinden bu ad verilmiştir.
21 Aralık günü ile 30 Ocak arasındaki kırk güne (Erbain) derler.
Erbainin ilk gününde artmaya başlayan soğuklar, 9 Ocak günü şiddetlenir. 18 Ocak günü mevsimin en soğuk günü sayılır. O günlerde Hristiyanlar haçı suya atarlar. Evvelce bu merasim deniz kenarlarında yapılırdı. Yüksekçe bir yerden denize atılan haç, yüzücüler tarafından alınarak sahile getirilirdi. Sonraları bazı yerlerde bu usul kaldırılarak kiliselerde haçın bir kazana doldurulmuş olan suya atılması adet oldu.
Erbain sona erince kış mevsiminin yarısının geçtiğine hükmedilir.

Tam da 21 Aralık günü hava aniden soğudu.
Bayılıyorum bu takvime. Rahmetli babaannemden bana bir miras gibi. Önümüzdeki hafta kitapevlerine dağıtımı yapılacakmış. İsteyenler büyük kitapçılardan edinebilirler. Bu sene Şubat ayında tam da Erbainin bitiminde buradaki yazıyı yazmışım.

Geçenlerde Engin'lere yemeğe davetliydik. Daha önce yazmıştım, bu seneki yazlık yelken aktivitemizi Enginler' le yapacağız. Engin beni çalışma odasına davet etti. O ne, müthişş.. Nefis olta takımları düzmeye başlamış. Aklınıza ne gelrise var. Bu sene seyahat onbeş gün. Herhalde çokça balık yiyeceğiz.

Bu arada Talya' nın mutad Ege seyahatini de kafamda kurguluyorum. Acaba Midilli + bir iki Yunan adası daha yapabilir miyiz diye.. Konuyu bizim mürettebata da açacağım. Onların da fikrini almam lazım.

Yeni Bilgi

2008-12-14T23:09:00.012+02:00

Bundan böyle TALYA ve deniz ile ilgili videoları HD olarak blogdan izleyebileceksiniz. Benim emekli Sony Trv730e kameram tamamen su koyverdi. Artık onun görevini Canon HV30 yapacak. Bu genç eleman çok yetenekli ve HD çekim de yapabiliyor. Artık videoları YouTube kanalı ile yayınlamayı düşünmüyorum. Onun yerine HD yayına da olanak veren Vimeo yu kullanacağım. Örnek bir yelken videosunu yukarıda izleyebilirsiniz. HD seyretmek isterseniz önce çalma düğmesine basın. Sonra ekranın sağındaki HD is off düğmesine basın. Size, "HD izlemek isterseniz Vimeo ya gitmelisiniz" diyecek. Bir daha tıklayın ve Vimeo ya gidip oradan HD seyredin.

Talya Karadeniz' de - Poyrazköy

2008-12-07T22:19:00.013+02:00

Hevesle gerçekleştirdiğimiz Poyrazköy gezimizden döndük. Gerçekten çok güzeldi. Aralık ayının başları sanırım hep böyle yumuşak oluyor. Tekneyi almadan, bunu ve bu tip benzeşen mevsimsel olayları fark etmiyordum. Şimdi blogun geçmiş tarihli yazılarına bile bir göz atsam hemen farkediyorum.

Geziye katılan tekne sayısı iki. Bengül ve Talya. TALYA mürettebatı ben, hanım ve ufaklık. BENGÜL mürettebatı da Cengiz, Bengül hanım ve oğulları Atakan.

Hepimiz saat 9:30 da teknelerimizin bağlı olduğu F6 iskelesinde buluştuk. Biz de bayağı eşya vardı. Uyku tulumları, battaniyeler, kıyafetler, dizüstü bilgisayar, kitaplar v.s. bir sürü şey. Hanımlar devrede olunca bunlar kaçınılmaz oluyor. Fakat bilgisayar bayağı işe yaradı. Çocuklar akşamları DVD falan seyredince kimse halinden şikayetçi olmuyor.

Hava kapalı gibi, ara ara sıyırıyor, güneş bir kaybolup bir gözüküyor. Rüzgar Lodos yönünden esiyor. Bu bizim boğazı çıkarken avantajımıza. Ama ben Lodos estiğinde boğazdaki akıntının bu kadar tersine döndüğünü bilmiyordum. Neyse ondan sonra bahsederiz.

Her seyirde yaptığım rutin kontrolleri ve işlemleri tekrarladım. Keskin bir denizci bıçağını havuzlukta güvenli bir yerde bulundurmak, GPSi açıp havuzlukta bulundurmak, VHFi açmak, yakıt deposunu doldurmak v.s. gibi işler rutin olarak yapılanlar.

Saat 10:30 da seyrimiz başladı. Bu seyrin tamamı motorla yapılacak. Çünkü boğazda yelken açmak yasak. Her ne kadar yelkenin tadına bu gezide varamamış olsak da Boğazda olmak onu telafi etti. Lodos da bize çıkışta çok yardımcı oldu. Gps e ara ara göz attığımda 5,5- 6 knotları çokça gördüm. Lakin inerken Boğazın en kuzeyinde 5,5 ortalama, FSM köprüsünden sonra da 3,5-4 knotlara düştük. Dönüşün tüm ortalaması 4 knot oldu. Bu beni çok şaşırttı çünkü daha önceki boğaz inişlerimde teknenin hızı karaya göre 8-9 knotları buluyordu. Demek ki bu işte Lodosun etkisi çok fazlaymış. Bunu da anlamış olduk.

Talya önde, Bengül çok yakın takipte 3,5 saatte Poyrazköy'e vardık. Cengiz Poyraz restauran ile ve Poyrazköy muhtarı ile konuşmuş ve geleceğimizi haber vermişti. Restaurantdaki arkadaşlar limana gitmememizi, kendilerine ait bir iskeleleri olduğunu, buradan bize elektrik de temin edebileceklerini Cengiz'e bildirmişler. Her ne kadar derinlik konusunda şüphelerim olduysa da, duyunca çok sevindim. Çünkü elektrik alabilmek, tekneyi gece kalırken ısıtabilmek anlamına geliyor. Bu da bizim familyayı çok mutlu edecek ve daha sonra da daha kolay teknede kalmaya razı olacaklar, buna eminim.

Limana temkinli şekilde girdik. Koltuk halatları hazırlandı. Usturmaçalar yerleştirildi. Önce Bengül iskelenin bir tarafına sonra da Talya diğer tarafa aborda oldu..

Şimdi buradaki durumu anlatmam lazım. Bir kere hala İstanbul sınırları içindesiniz ama bir o kadar da dışarıdasınız. Her taraf yemyeşil. İnsanlar çok konuksever. İskeleye aborda olmuşunuz. Tekneden tekneye muhabbet şahane. Cengiz'e bir ara "-Yahu sanki Akdeniz'de bir yerlerdeyiz gibi, değil mi" dedim. Ama hakikaten öyle, anlatmakla olmaz görmek ve yaşamak lazım.

Cengiz'le hanımları ve çocukları teknede bırakıp köyün meydanına yollandık. Maksat muhtarı bulup ilgilendiği için teşekkür etmek. Önce muhtara ulaşamadık, ama teras gibi bir yer olan köy kahvesinin bahçesinde oturup kahve ve çayları lüpledik. Sonra Cengiz muhtarı buldu ve teşekkürlerini iletti.

Yavaş yavaş saat ilerledi ve Poyraz restauranta yerleştik. Sonra, soframıza F6 iskele komşumuz Ekim teknesi Can Buluman ve ailesi de katıldı. Çoluk çocuk yendi içildi çok keyifli sohbet edildi.

Saat 12:00 gibi herkes teknelere yollandı. Can beylerde karadan evlerine döndüler.

Tekneye elektrik bağlantımız da olduğu için hemen ısıtıcıyı çalıştırdık. Teknenin içi anında hamam gibi oldu. Hatta fazla sıcak olduğu için termostatı ayarlayıp yaklaşık 5 dakika da bir devreye girip, bir dakika çalışmasını sağladım Bu şekilde sabaha kadar mükemmel bir konforla geceyi sabah ettik. Özellikle hanım bu işten çok memnun kaldı. Şimdi sık sık teknede kalma isteğini tekrarlamaya başladı.

Sabah getirdiğimiz kahvaltılık malzemelerle Bengül teknesinde ortak bir kahvaltı hazırladık. Nasıl keyifli oldu anlatamam. Sohbet, sıcak çay ve kızarmış ekmek! Evet yanlış okumadınız kızarmış ekmek.. Bengül' de küçük bir ekmek kızartma makinası var, hemde kızarttığı ekmeklerin üzerine yazı bile yazıyor.

Geri dönüş vakti geldiğinde bizimkiler başladı balık tutalım diye pres yapmaya. Ben de tekne ile ortalarda durup oyalanmayı sevmiyorum. Cengiz de benim kafada. Ama hanımların gönlünü de yapmak lazım. Ben de bir rapala var. Rahmetli Yaman Koray'ın bir kitabında markası ve ayrıntıları ile anlattığı bir takım bu. Aynısını yapmıştım. Onu salladık suya, giderken kısmetimizde varsa birşey alırız diye. Bir cerrah eldivenini de olta ile kıç ıstralya arasına amortisör görevi yapsın diye bağladım. (Fotoğraflara bu düzeneğin resmini ekledim.) Amaç oltaya balık atladığında misinanın kopmaması ve bizim balık geldiğinin farkına varmamız. Herkes pür dikkat oltaya bakıyor. Yaklaşık yarım saat geçti ve lastik eldiven gerildi. Ayrıca hafif titreme yapmaya da başladı. Hemen motor yavaşa, olta usul usul toplandı veee küçük bir palamut. Şimdi herkesin keyfi tamam oldu. Bu da bize bu yolculuğun hediyesi oldu.

Arkada silinmiyecek anılarla Talya, Marmara ve Ege'den sonra Karadeniz' e de karinasını değdirdi.

Poyrazköy

Bir Blog Daha..

2008-12-05T10:10:00.003+02:00

Dün akşam Cenk bey'den bir mesaj geldi. Sağolsun Hisarönü gezimiz ile ilgili yorumlar ve öneriler yapmış. İmzasının altında da kendi teknesi BIANCA'nın blog linki var. Çok keyifli yazmış. Onu da bizim kenardaki linklere ekledim.

Poyrazköy

2008-12-04T11:04:00.002+02:00

Evet, bizim Poyrazköy programı gelişiyor. Komşum Bengül teknesi, Cengiz bey' de bize katılıyor. Belki, iskele komşum Ekim teknesi Can bey' de katılabilir. Yeme, içme, gezi bakımından keyifli bir etkinlik olacağını tahmin ediyorum.

Bayram Programı

2008-12-02T13:27:00.004+02:00

Geçen Cumartesi-Pazar Talya'yı denize çıkartamadık ama yalnız da bırakmadık. Cumartesi günü şöyle bir uğradım. Valla hava bozuk mozuk, marinada her zaman hoş beş edebileceğiniz arkdaşlara, tekne sahiplerine rastlıyorsunuz. Bu sefer de Kedi teknesi Ateş Erim ile Uçarı teknesi Hakan Erim ( soyadları tesadüfi benzerlik gösterir ) Talya'ya konuk oldular. Biraz sohbetten sonra Hakan'ın teknesindeki elektrik problemini kontrol için kalktılar.
Sonrasında ben de Talya'daki rutin kontrollerimi yaptım. Öncelikle söylemeliyim ki nem alıcıları tekneye koyduğum için son derece isabetli bir iş yaptığımı düşünüyorum. Her tekneye gelişimde muhakkak 3 parmak suyu, nem alıcının kovasından denize boşaltıyorum. Bu çok önemli çünkü normalde tekneye girdiğinizde orayı burayı hafif de olsa nemli buluyorsunuz (kışın). Daha önce bahsettiğim, tekne alındığından beri çıkmayan jelcoat kokusu da bayağı azaldı gibi. Ayrıca kenara koyduğum lavanta kokulu jel koku alıcı da bayağı iş görüyor. Bu satırları okuyan tekne sahiplerine nem alıcıyı özellikle tavsiye ediyorum. Nem alıcıdan ilk bahsettiğim yazıyı buradan okuyabilirsiniz.
Gelelim bayram programımıza. Bu sefer bayram uzunca bir tatile denk geliyor. Bizde bayramın birinci ve ikinci günleri önemli olduğundan ya Cumartesi-Pazar ya da bayramın üçüncü gününden itibaren bir program yapmamız gerekti. Şimdilik Cumartesi ve Pazar için programımızı yaptık. Rotamız Poyrazköy olacak. Poyrazköy - Fenerbahçe marina arası yaklaşık 18dm. Talya ile yaklaşık 3,5 saatlik yol. Şu anda herşey uygun gözüküyor. O tarihlerde hafif Lodos var. Bu bizim için avantaj, rüzgarı arkamıza alıp yukarı seyir yapacağız. İnerken de akıntı yardımcı olur çabucak ineriz. Boğaz da seyir yapmanın hem iyi hem de kötü tarafları var. İyi tarafı, seyir rotanız nefis. Sağa sola baka baka, harika vakit geçirip seyir yapıyorsunuz. Kötü tarafı ise boğazda yelken yasak. E, o zaman motoryat gibi tır-tır motorla yürüyorsunuz.
Malum mevsim kış oldu. Gece uyumak sorun olabilir. Çünkü TALYA'da ısıtma tertibatı yok. Uyku tulumları alınacak. Birde eski usul, ocağın üstünde tuğla ısıtılacak. Isınan bu tuğla bizim kaloriferimiz olacak. Hakikaten Talya' da kışın çay bile demleseniz içerisi sıcacık oluyor. Ama su kaynadığı için içerisi rutubet de oluyor. Tuğla ise ısınmak için denizcilerin bulduğu iyi bir çözüm. Resimler ve mümkün olursa videolar ile bu seyrimizi belgeleyeceğim.

2008-11-24T21:48:00.003+02:00

Bu Pazar gerçekten şiddetli Lodos yaşadık İstanbul' da. Hep kitaplarda okurum denizin çeşitli yüzleri vardır diye. Bu sefer bize kızgın, köpürmüş yüzünü gösterdi. Hakikaten sertti hava. Kayıtlara göre zaman zaman 50 knotları buldu rüzgarın hızı.
Bizim marinadan aynı zamanda GezginKorsan sevgili Mehmet Erem ve iki arkadaşı denizdeydi o gün. Sert havanın tadını çıkardılar. Bu aslında benim çok denemek istediğim bir tecrübe. Bakalım ne zaman yapacağız. Belki bir daha ki lodosa..
Demem o dur ki böyle bir havada bile yelkenli bir tekne ile çıkıp denizle oynaşabiliyorsunuz.
Ona saygı duyduğunuz sürece deniz her zaman sizi kabul ediyor.

Yaz Programı

2008-11-20T20:25:00.010+02:00

Sanıyorum daha önce bahsetmiştim. Geçtiğimiz yaz kiraladığımız Sun Odyssey 42i den çok memnun kaldık diye. Zaten 2 yıldır da E.g.g. den kiralama yapıyoruz. Onlar bizi tanıyor bizde onları. Servislerinden de çok memnunuz. O zaman düşünmeye gerek yok ertesi yaz içinde aynı şirketle ve aynı tekne ile devam. Bu yaz bize eşlik edecek arkadaşlarımız Arzu-Engin ve kızları Balkı.
Bu sene rotayı değiştiriyoruz artık. Fethiye körfezinin içinden dışarıya atıyoruz kendimizi. Ayrıca kiralama süremizi de 15 güne çıkarttık. Tarihimiz de 11-25 Temmuz arası.
Çıkış yerimiz Göcek. Kısmetse bu sene Rodos-Symi ve Hisarönü körfezini hedefliyoruz. Bunun için bu rota üzerindeki tüm koyları ve dikkat edilmesi gereken noktaları gösteren bir GoogleEarth dosyası hazırladım. Dosyayı buradan indirebilirsiniz. Çalıştırabilmek için GoogleEarth programını yüklemelisiniz veya bilgisayarınızda önceden kurulu olmalı.
Eksik gedik birşeyler görürseniz bana bilgi verin düzelteyim. Ya da siz düzeltip geliştirebilirsiniz.
Düzelttiğiniz dosyayı bir yere yükleyip bizi bilgilendirin.

Kısaca bilgi vermek gerekirse:

*Sarı ile işaretli olan noktalar görmeden geçilmemesi gereken koylar.
*Kırmızı ile işaretli olanlar uyarı bilgileri.
*Maviler koyların isimleri ve tanıtımlar.

** Bilgiler Sadun Boro' nun' nun Vira Demir adlı pilot kitabından derlenmiştir.

D.D.G Katılım

2008-11-17T16:22:00.009+02:00

Saat sabah 7:00 yataktan güç bela kalktım. Biraz geç yattığımdan uykuyu tam alamamıştım. Hemen hazırlık, traş duş v.s. 7:30 da kapının önündeyim. Cüneyt'i bekliyorum. O da beş dakika içinde hazır oldu. Kenan ile marinada buluşacağız. 7:45 gibi yola çıktık. Tam giderken trafik durdu. Malum sabah trafiği. Neyse, dur kalk falan 8:15 gibi marinaya vardık. Bende bir telaş, acaba ön organizasyonu kaçırdım mı diye.. Ön organizasyon dediğim bu işi organize eden ilaç firması tüm katılımcılara kumanya, mavi polar montlar, şapka, bayrak v.s. gibi bir sürü şey dağıttı. Tabi bunları alamadan organizasona katılmak olmazdı. Bendeki telaş ondan.

Tam Fenerbahçe marinanın kapısına geldiğimizde baktım bizim tüm grup oradalar. Kumanya v.s. nin henüz dağıtımı yapılıyor. Biz de payımıza düşeni aldık. Sonrasında dooğru tekneye.

Bu arada bir parantez açmalıyım. Ben de diabetli olduğum için organizasyon benim için daha anlamlı. Bunu organizatör firma ile de görüşmüştüm. Tabii bu durum onlara da çok değişik geldi. Bizim TALYA'ya da fotoğraf ve video çekimleri için basından arkadaşlar ilave oldular. Olduk 5 kişi. Yol boyunca bu arkadaşlar fotoğraf ve video çekimleri yaptılar. Bizde konuyla ilgili röportaj verdik. Kendimizi, diabet geçmişimizi, diabet ve yelken ilişkisini v.s. anlattık. Bu arada, tanıtım toplantısında organizasyonu yapan firmanın temsilcisi bayana "-Eğer ileride bir dünya seyahati yapmak istersem, bana sponsor olur musunuz ?" sorum, belli ölçüde olumlu yanıtlandı. Daha seyahate başlamadan sponsor işini kısmen hallettik. Bu da bizim avantajımız.

16 tekne bir saatlik kısa bir yolculuktan sonra Çırağan Sarayı önünde buluştu. Planlandığı gibi gruptaki büyük 3 tekne, Kuzey yönünde devasa gemi dubasına bağlandılar. Hemen onların yanlarına da bizler aborda olduk. Tekneler baştan aldıkları halatları kasıp, kıç halatlarını gevşettiler. Kısmen bir yuvarlak oluştu. En son Kechi teknesinin Güney yönünden çembere ilave olup ileri yol vermesi ile yuvarlak istediğimiz şekle geldi. Burada en büyük risk, boğazdan inecek veya çıkacak büyük gemilerin veya motorların yartabileceği dalgalar. Bu da kısmen önlenmişti. Aldığımız duyumlara göre boğaz trafiği kısa bir süreliğine bu organizasyon için durdurulmuştu. Hakikaten organizasyon süresince inen veya çıkan gemi olmadı. Orta boy tekneler ise bir Sahil Güvenlik botu tarafından uyarılıp hız kesmeleri sağlandı. Tek bir istisna oldu, o da yukarıdan aşağı hızla inen bir hücumbot. Bu hücumbotun yarattığı dalgalar, sakin sakin çemberde pozisyon alan tekneleri birden karıştırdı. Koçboynuzu çatırtılarına halat gıcırtıları karıştı. Ortaklık bir anda karmakarışık oldu. En çok da bizim F6 komşumuz Ayna ve Kechi tekneleri etkilendi. İki teknenin direkleri de birbirlerine iki üç kez tokuştu. Ayna'nın rüzgar gülü ve demir ışıkları kırıldı. Allahtan direkler birbirine geçip takılmadı. Öylesi bir durum hakikaten kötü olurdu.

Bizim halkayı yukarıdan görüntüleyecek helikopterin havalanması biraz zaman aldı. Bu da haklı olarak tekne sahiplerinin tepkisine sebep oldu. Çünkü kalma süresi ne kadar artarsa risk de o kadar artıyordu.
Sonunda helikopter havalandı, çekimler tamamlandı, bizlerde herhangi bir hasara veya ziyana uğramadan mutlu bir şekilde etkinliği tamamladık.

Konu ile ilgili basında çıkan haberler için :
Net Gazete
Sabah Gazetesi
Hürriyet Gazetesi
Milliyet Gazetesi
İhlas Haber Ajansı *Video*

Katılımcıların çektiği fotoğraflar:

Hakan Zorlu

Melih Çiftçi

D.D.G prova

2008-11-12T14:36:00.006+02:00

14 Kasım da Boğazda yapılacak Dünya Diabet Günü kutlama hazırlıklarına katıldık. Amaç şu:

D.D.G bütün dünya diabet örgütleri tarafından çeşitli şekillerde kutlanıyor. En farklı kutlayan ülke de bu konuda birincilik alıyor.

Türkiye'deki kutlamalar ve tanıtım Boğaz ve tekne teması üzerine oturtulmuş. 14 Kasım Cuma günü 17 tekne Çırağan sarayı önündeki dubanın Güney yönünde bir çember oluşturacaklar. Çember oluştuktan sonra tüm tekneler bumbalarından vardavelalarına mavi renkli örtüler gerecekler. Teknelerin pruvalarında meydana gelen daire içine de beyaz renkli logolu bir branda gerilecek. Tüm bunlar tamamlandığında bir helikopter çekim yapmaya başlayacak ve bu yayın naklen internetten tüm düntada gösterilecek.

Tabii herşey planlandığı gibi giderse.. Boğaz, akıntı ve rüzgar yüzünden yukarıda anlatılanların gerçekleştirilmesinin çok zor olduğu bir yer. Biz provayı Kalamış koyunda yaparken bile çok zorlandık. Ki orada akıntı ve rüzgar faktörü neredeyse yok.

Umaım herşey yolunda gider, ve iyi bir tanıtım olur.

Kalamış provasının resimlerine aşağıdan uşabilirsiniz.

Düzenleme: Etkinliğin yayınlanacağı web adresi www.wddturkey.com

D.D.G provası

D.D.G.

2008-11-10T09:32:00.004+02:00

Başlığı okuyanlar merak etmişlerdir, nedir bu D.D.G diye. DDG'nin açılımı her yıl 14-20 Kasım arası kutlanan Dünya Diabet Günü. Peki konumuzla ne ilgisi var. Konumuzla iki yerden ilgisi var. Birincisi ben eski ve kıdemli bir diabetliyim. İkincisi de TALYA' nın DDG etkinliklerine katılacak olması.

Geçenlerde Espereanza teknesi Atilla abi'den bir telefon geldi. "-Taner sen diabetli idin değil mi ? -Evet abi..? -14 Kasım Cuma günü böyle böyle bir etkinlik var, katılmak ister misin ? -Ooo katılmaz mıyım tabii olur.."
Şimdi, böyle böyle dediğimiz etkinliğin detaylarına bir bakalım:

P 14 Kasım 2008 Cuma günü 11:45-12:15 saatleri arasında Boğaziçi Çırağan Oteli önlerinde “Dünya Diabet Günü” nedeniyle bir "sevgi çemberi" oluşturulacaktır. (Çırağan önlerinde tüm teknelerin bulunma zamanı 10:15 olduğuna göre topluca Kalamış Koyundan sanırım en geç 08:30’da hareket etmek gerekir.) Bunun için ilk tekne (KECHI) Çırağan Oteli önündeki şamandıraya yeteri kadar mesafe bırakarak kıçtan halat verecek ve kendisini akıntı ile serbest bırakacaktır. (Normal rüzgarda teknenin Marmara yönünde salması beklenir.) Daha sonra sırası ile büyük teknelerden başlayarak bir sancak, bir iskelesine diğer tekneler sıra ile destek botları yardımı ile aborda olacaklardır. Aborda olan yachtlar, araya usturmaça koyarak kafalarını sıkacaklar, teknelerin kıçları daireyi oluşturabilmek için açık kalacaktır. "Sevgi Çemberi" tamamlanınca teknelere verilmiş olan mavi brandalar bumba üzerinden teknelerin bordalarına doğru sarkıtılarak daire şeklinde teknelerde mavi bir çemberin oluşması sağlanacaktır. (Mavi; Umut'u, Halka; bir ideal uğruna birleşmeyi temsil ediyor.) . Bu durum tamamlandıktan sonra teknelerin ortalarında oluşan boşluğa gelecek şekilde hazırlanmış ve çok ince kumaştan yapılmış bir afiş teknelerin baş taraflarına bağlanarak gerilecek ve bu durumda helikopter çekimi yapılacaktır.
Bu arada Türkiye'de geçen yıl bisiklet sporu ile yapılan anma törenlerinin Dünya Diabet Federasyonu tarafından birincilikle ödüllendirildiğini, bu yıl da desteğinizle yachtlarla yapacağınız bu gösterinin yine birinciliğe aday olduğunu söylemeliyim.

Yukarıdaki yazıda anlatılanların doğru uygulanması halinde ortaya çıkacacak fotoğraf aşağıdaki gbi olacaktır:

Pazartesi akşamı yani bugün saat 19:30 da Kalamış Yelken Klübünde konunun detaylarının belirlenmesi, Salı günü saat 12:30 da katılacak tekneler ile Kalamış Koyunda bir antrenman ve nihayet 14 Kasım Cuma günü de gerçek uygulamamız var. Benimle birlikte bu etkinliğe Kenan katılacak.

Cumhuriyet Bayramı

2008-10-30T11:09:00.004+02:00

Hava nefis. Zaten hava raporları da önümüzdeki on günü, hep yaz gibi gösteriyor. İşte tam zamanında Pastırma Yazı. Doğanın bu ahengine, belirli zamanlarda hep aynı şeyleri şaşmaz bir dakiklik içinde tekrar edebilmesine hayranım. İşin kötüsü, denizcilik bilgilerini edinmeden önce bunların farkında değildim.
Sabah bizim hanımın ve ufaklığın Cumhuriyet Bayramı kutlamaları var. En iyi ihtimal ile saat 11:00 gibi marinada olabileceğiz. Aksi gibi, Cumhuriyet etkinliğini kutlayacak kortej marinadan 10:30 da ayrılıyor. Galiba onları yakalayamayacağız. Çok da beraber olmak istiyordum ya, neyse kısmet bakalım..
Bizimkileri toparladım, saat 11:15 gibi marinaya geldik. O ne, her zaman teknede yedek 5lt içme suyum olurdu, hepsi tükenmiş. Zaten bir yere yetişme telaşınız varken hep bu aksilikler bir yerden çıkar. Hemen Tansaş' a, su almaya.
Bu arada, bu geziye bizimle hanımın öğretmen arkadaşlarından Pınar hanım ve eşi Bülent bey de katılıyorlar. Biz Bülent bey ile Tansaş'a su almaya giderken, Tesadüf Kafe' de bizimkileri, yani Alper, Erkan ve Altan'ı kahvaltı ederlerken gördük. Onlar da sabahın 6:30' unda balığa çıkmışlar. Ama eller boş.
Suyumuzu aldık ve hiç beklemeden yola koyulduk. Sancak gurcatamıza büyük bir bayrak toka ettik, gün boyunca nazlı nazlı dalgalandı durdu.
Bu sene nedense Marmara' da hiç denize girmedik. Dalıp da teknenin altına bakmadık Pervane ve saildrive kuyruğu kekamoz yapmış mı, hiç kontrol etmedik. Galiba yapmış. Çünkü TALYA' da hafif bir yavaşlama var. Bizim kuyruğa tatbik ettiğimiz International boya, galiba bekleneni veremedi. Keşke dalıp bir bakabilseydim.
Yaklaşık 5,5 knot ortalama hız ile Dragos'a vardık. Tam biz vardık, kortej dağıldı. Geç kaldık yine. Telsizden bir anons duydum: "-DeLuxe, DeLuxe, Maşallah". Ben araya girdim: " -Maşallah, Maşallah, Talya". Aradan bana çağrı geldi: " -Talya, Talya, Ekim". Bizim Can Buluman bu, hemen cevapladım. " -Ekim dinliyorum", "Biz Heybeli' ye doğru seyrediyoruz, geliyor musunuz?", " -Evet sanırım geliyoruz".
Sonra teknede küçük bir mülakat yaptık. Büyükada' da balık ve öncesinde bizim ufaklık için yarım saatlik balık tutma molası kararı çıktı Tekrar Ekim ile temas kurduk ve programımızı bildirdik.
Bu arada, Pınar hanımın "-Talya, Talya, Maşallah" anonsunu duyduğunda, "-Neden bize Maşallah diyorlar" diye sorması,. Maşallah' ın bir tekne olduğunu ve bizi çağırdığını anlatmamız biraz zaman aldı.
Sonrasında bizim ufaklık için yarım saatlik bir istavrit molası verdik ama nafile. Hiç siftah olmadı.
Saat 15:00 gibi Büyükada Türker' in barınağında, bir guletin üzerine aborda olduk.Hemen bir balık restaurantına çöreklendik. Buz gibi beyaz şaraplarımız geldi. Hamsi nefisti, ama tekirlerde biraz koku vardı. Bu yüzden ben hep, tekir ve barbunu es geçerim.
Yenildi, içildi, muhabbet edildi. Yemek üstüne bir ada yürüyüşü yapıldı. Yenilen ve içilenler sindirildi. Sindirim bittiği için mideler boş kalmasın diye, dondurma ve wafflea girişildi. Artık onun üzerine yapılan sindirim yürüyüşü para etmedi ve tekneye döndük. Hemen avara olduk. Güneş battığı için navigasyon ışıklarını yaktım.
Hanımlar içeri girip, iki muhabbet sonrasında uykuya daldılar. Havuzluk biz erkeklere kaldı.
Nefis bir hava ve yapılan gece seyri nasıl iyi geldi anlatamam. Havuzlukda bizim ufaklık da bir müddet sonra uykuya daldı. Bizim Bülent bey ile muhabbet, navigasyon ışıklarının anlamı üzerine devam etti. Bu küçük brifing den sonra diyalog, Bülent beyin, yaklaşık 7-8 mil uzakta gördüğü borda ışıklarını değerlendirmesi, gemilerin pruvalarını ve büyüklüklerini tahminleri ile devam etti.
Bir ara teknenin dümen suyuna gözüm kaydı, -aa o ne, teknenin arkasında yaklaşık 100 metre uzunluğunda yemyeşil bir ışık kütlesi var. Nefis bir yakamoz görüntüsü. Marinaya kadar bizimle tekneyi takip etti. Hatta marinaya girdiğimizde, yerimize yanaşırken sudan aldığımız tonoz halatının suda yarattığı parıltılar da görülmeye değerdi.
Deniz bize bu sürprizlerini hep yapıyor, ondan uzak kalmamak lazım.